زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
د هغه څه سره مینه چې غوښتل کیږي د انسانانو په سترګو کې ښکلې کیږي: ښځې، ماشومان، د سرو زرو او سپینو زرو ډیری، غوره اسونه، څاروي او کرل شوي ځمکې. دا د ځمکې د ژوند خوندونه دي، او د الله سره د بیرته ستنیدو غوره ځای دی.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
او موږ هیڅ پیغمبر نه دی لیږلی مګر د دې لپاره چې د الله په اجازه یې اطاعت وشي. او یقینا که دوی په ځانونو باندې له ظلم کولو وروسته تا ته راشي (محمد صلی الله علیه وسلم) او له الله څخه بخښنه وغواړي، او رسول هم د دوی لپاره بخښنه وغواړي، نو دوی به خامخا الله ډیر توبه قبلونکی او مهربان ومومي.
وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ
wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).
او پوه شئ چې ستاسو مالونه او ستاسو اولادونه یوازې یوه ازموینه ده او یقینا د الله سره لوی اجر دی.
قُلْ اِنْ كَانَ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْ وَاِخْوَانُكُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيْرَتُكُمْ وَاَمْوَالُ ِۨاقْتَرَفْتُمُوْهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ اَحَبَّ اِلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَجِهَادٍ فِيْ سَبِيْلِهٖ فَتَرَبَّصُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
qul in kāna ābā'ukum wa abnā'ukum wa ikhwānukum wa azwājukum wa ‘asyīratukum wa amwāluniqtaraftumūhā wa tijāratun takhsyauna kasādahā wa masākinu tarḍaunahā aḥabba ilaikum minallāhi wa rasūlihī wa jihādin fī sabīlihī fa tarabbaṣū ḥattā ya'tiyallāhu bi'amrih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).
ووایه: "که ستاسو پلرونه، ستاسو زامن، ستاسو وروڼه، ستاسو میرمنې، ستاسو خپلوان، هغه شتمني چې تاسو یې ګټلې ده، هغه سوداګري چې تاسو یې د له منځه تلو څخه ویره لرئ، او هغه کورونه چې تاسو یې خوښوئ، تاسو ته د الله، د هغه د رسول او د هغه په لاره کې د جهاد څخه ډیر ګران دي، نو انتظار وکړئ تر هغه چې الله خپل حکم راولي." او الله فاسقانو ته لارښوونه نه کوي.
فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ
falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).
نو د دوی شتمني او اولادونه دې تا حیران نه کړي، په حقیقت کې د الله اراده دا ده چې دوی ته په دې دنیاوي ژوند کې عذاب ورکړي او دوی به د کافرانو په توګه مړه شي.
وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ
wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).
او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د دوی په شتمنیو او اولادونو حیران مه کیږه، په حقیقت کې، الله غواړي چې په دې سره دوی ته په دې نړۍ کې عذاب ورکړي او د دوی ژوند په داسې حال کې له لاسه ورکړي چې دوی د کفر په حالت کې وي.
اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا
al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).
مال او اولاد د دنیا د ژوند ښکلا ده، خو دوامداره نیک عملونه ستا د رب په نزد غوره اجر او غوره امید دی.
اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ
ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).
ایا دوی فکر کوي چې موږ دوی ته شتمني او اولاد ورکړی دی (مطلب دا چې)
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
موږ سمدلاسه هغوی ته ښه شیان ورکوو؟ (نه)، خو دوی دا نه پوهیږي.
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ
yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).
(یعنې) په هغه ورځ (چې) مال او اولاد به هیڅ ګټه ونه رسوي،
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
په حقیقت کې قارون د موسی علیه السلام له قوم څخه وو، خو هغه له هغوی سره ظلم وکړ، او موږ هغه ته یوه خزانه ورکړې ده چې کیلي یې د ډیرو قوي خلکو لپاره ډېرې درنې وې. (یاد کړئ) کله چې د هغه قوم هغه ته وویل: "ډېر غرور مه کوه، په حقیقت کې الله تعالی فخر کوونکي خلک نه خوښوي."
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
او د اخرت د ځمکې (ثواب) په هغه څه سره ولټوه چې الله تعالی تاته درکړي دي، خو په دې دنیا کې خپله برخه مه هېروه او (له نورو سره) ښه وکړه لکه څنګه چې الله تعالی له تاسره ښه کړې ده، او په ځمکه کې فساد مه کوه، په حقیقت کې الله تعالی هغه خلک نه خوښوي چې ظلم کوي.
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ
fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).
نو هغه (کارون) د خپل شان او شوکت سره خپلو خلکو ته راووت. هغه خلک چې د دنیا ژوند غواړي وايي، "هیله ده چې موږ هم هغه شتمني ولرو چې قارون ته ورکړل شوې وه، په حقیقت کې هغه واقعیا لوی بخت لري."
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُلْهِكُمْ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۚوَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tulhikum amwālukum wa lā aulādukum ‘an żikrillāh(i), wa may yaf‘al żālika fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! خپل مالونه او اولادونه مو د الله له یاد څخه غافل نه کړي. او څوک چې دا کار وکړي، نو هغوی زیان منونکي دي.
اِنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
innamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wallāhu ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).
په حقيقت کې ستاسو شتمني او ستاسو اولادونه يوازې (ستاسو لپاره) ازموينه ده او له الله سره ډېر لوی اجر دی.
وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ
wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).
او تاسو شتمني سره په ډېره مينه مينه لرئ.
وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ
wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).
او په حقیقت کې د شتمنۍ سره د هغه مینه واقعیا ډیره وه.
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
څوک چې شتمني راټولوي او شمېري یې،
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
هغه (سړی) فکر کوي چې د هغه شتمني به د هغه روزي وکړي.