وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
ಮತ್ತು ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತು ನೀವು ಪೂಜಿಸುವವುಗಳಿಂದಲೂ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದರಿಂದ ನಾನು ನಿರಾಶೆಗೊಳ್ಳದಿರಲಿ ಎಂದು ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
ಹೀಗೆ ಅವರು (ಇಬ್ರಾಹೀಮ್) ಅವರಿಂದ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತು ಅವರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವುಗಳಿಂದ ದೂರವಾದಾಗ, ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಇಸಾಕ್ ಮತ್ತು ಯಾಕೂಬ್ ರನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದೆವು. ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದೆವು.
۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ನಂತರ ಲೂತ್ (ಅಬ್ರಹಾಮನ ಪ್ರವಾದಿತ್ವವನ್ನು) ದೃಢಪಡಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ಅವರು (ಇಬ್ರಾಹೀಮ್) ಹೇಳಿದರು, "ಖಂಡಿತ, ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ (ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ) ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲನೂ ವಿವೇಕಿಯೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ."
وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).
ಮತ್ತು ಅವರು (ಇಬ್ರಾಹೀಮ್) ಹೇಳಿದರು; "ಖಂಡಿತ, ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು, ಅವನು ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವನು."
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).
ಮತ್ತು (ನೆನಪಿಡಿ) ಇಬ್ರಾಹೀಮ್ ತಮ್ಮ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗದವರಿಗೆ, "ಖಂಡಿತ, ನೀವು ಪೂಜಿಸುವದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ದೂರವಿಡುತ್ತೇನೆ.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಬ್ರಹಾಮರು ಮತ್ತು ಅವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರು ನಿಮಗೆ ಉತ್ತಮ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗದವರಿಗೆ, "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತಾಗಿ ನೀವು ಪೂಜಿಸುವವುಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ನಿಮ್ಮ (ಅಪನಂಬಿಕೆಯನ್ನು) ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ನೀವು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಂಬುವವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷ ಇರುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಇಬ್ರಾಹೀಮ್ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಅಲ್ಲಾಹನ (ಯಾತನೆ)ಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ." (ಇಬ್ರಾಹೀಮ್ ಹೇಳಿದರು), "ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಮರಳುತ್ತೇವೆ."