نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ
nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).
ओ अहाँ (मुहम्मद) के पास किताब (अल-कुरान) पठौलनि जाहि मे सच्चाई अछि, पिछला (किताब) के पुष्टि करैत अछि, आ तौराह आ सुसमाचार के प्रकट केलक,
وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ
wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).
आरू वू (अल्लाह) ओकरा (ईसा) क॑ किताब, बुद्धि, तौराह आरू सुसमाचार सिखाबै छेलै ।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).
हे किताबक लोक ! अहाँ अब्राहम के बारे में बहस किएक करैत छी, भले ही तोराह आ सुसमाचार हुनका (इब्राहिम) के बाद प्रकट भेल छल? अहाँ नहि बुझैत छी?
وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ
walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).
आरू सुसमाचार के अनुयायी सिनी क॑ अल्लाह न॑ जे कुछ ओकरा म॑ प्रकट करल॑ छै, ओकरऽ अनुसार मामला के फैसला करै । जे कियो अल्लाह जे उतारलनि अछि ताहि हिसाबे मामलाक निर्णय नहि लैत अछि, तखन ओ दुष्ट अछि।
وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).
आरू अगर वू सही मायने में तोराह, सुसमाचार आरू (कुरान) के (नियम) के पालन करतै जे ओकरा सिनी के प्रभु के तरफ सें उतरलोॅ गेलोॅ छेलै, तबेॅ ओकरा सिनी कॅ ओकरा सिनी के ऊपर सें आरो पैर के नीचें सें भोजन जरूर मिलतै। ओहि मे इमानदार आ आज्ञाकारी लोकक एकटा समूह छल। आ कतेको गोटे जे काज करैत छथि ताहि मे बहुत खराब छथि।
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
कहू (मुहम्मद), "हे किताब के लोग! तोरा कनिको धार्मिक नै मानल जाइत अछि जाबे तक तोराह, सुसमाचार आ (कुरान) के शिक्षा के पालन नै करब जे तोहर प्रभु अहाँ सब पर उतारने छथि।" आ जे अहाँक प्रभु अहाँ पर प्रकट केने छथि से निश्चित रूप सँ हुनका सभ मे सँ बहुतो केँ बेसी आज्ञाकारी आ बेसी अवज्ञाकारी बना देत, तेँ जे अविश्वास करैत छथि हुनका सँ निराश नहि होउ।
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
आ याद राखू जखन अल्लाह कहने छलाह, "हे ईसा, मरियमक बेटा! हमर एहसान मोन राखू जखन हम अहाँ पर पवित्र आत्मा सँ मजबूत केने रही। अहाँ मनुक्ख सँ गप्प करबा मे सक्षम छलहुँ जखन अहाँ एखनो पालना मे छलहुँ आ जखन अहाँ वयस्क छलहुँ। आ मोन राखू जखन हम अहाँ केँ लिखब सिखबैत छलहुँ, (संगहि) बुद्धि, तौराह आ सुसमाचार। आ मोन राखू जखन अहाँ हमर अनुमति सँ धरती सँ चिड़ै बनौने रही, तखन अहाँ।" उड़ा देलक, तखन ई हमर अनुमति सँ (असली) चिड़ै बनि गेल जखन अहाँ हमर अनुमति सँ ककरो जन्म सँ आन्हर आ कोढ़ी केँ ठीक केलहुँ आ मोन राखू जखन हम इस्राएलक संतान केँ (अहाँ केँ मारबाक इच्छा सँ) रोकने रही, तखन हुनका लोकनिक बीच मे काफिर लोकनि कहलनि असली जादू के अलावा किछु नहि।"
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(अर्थात) जे रसूलुल्लाह, नबी जे उम्मी (पढ़ि-लिखि नहि सकैत छथि) छथि जिनकर (नाम) हुनका सभ केँ ओहि तौराह आ सुसमाचार मे लिखल भेटैत छनि जे हुनका सभ लग छनि, जे हुनका सभ केँ उचित करबाक आज्ञा दैत छथि आ जे गलत काज केँ मना करैत छथि, आ जे हुनका सभक लेल नीक जे किछु अछि तकरा अनुमति दैत छथि आ हुनका सभक लेल जे किछु अधलाह अछि, तकरा सभ केँ मना करैत छथि, आ हुनका सभ पर जे बोझ आ बेड़ी अछि ताहि सँ मुक्त करैत छथि | रहल बात जे हुनका पर विश्वास करैत छथि, हुनकर महिमामंडन करैत छथि, हुनकर मदद करैत छथि आ हुनका (कुरान) पर जे चमकदार इजोत आयल छल, ओकर पालन करैत छथि, ओ भाग्यशाली लोक छथि |
۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).
सचमुच अल्लाह मुसलमान सब स जन्नत द क हुनकर जान आ धन दुनू खरीद लेलथि। अल्लाह के रास्ता में लड़ै छै; ताकि वू मार॑ या मारलऽ जाय, (जैसे) तोराह, सुसमाचार आरू कुरान म॑ अल्लाह केरऽ सच्चा वादा । आ अल्लाह स नीक जे ओकर वादा के पूरा करैत अछि? तेँ जे खरीद-बिक्री केलहुँ ताहि सँ खुश रहू, आ से पैघ जीत अछि।
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
मुहम्मद अल्लाह के रसूलुल्लाह छलाह आ हुनका संग जे लोक काफिर के प्रति कठोर छलाह, मुदा एक दोसरा पर दयालु छलाह | अहाँ देखैत छी जे अल्लाह के कृपा आ हुनकर प्रसन्नता के मांग में प्रणाम आ सजदा करैत छथि। हुनका लोकनिक चेहरा पर सजदाक लक्षण देखबा मे आबि रहल छलनि। एहने छै ओकरऽ विशेषता (प्रगट) तोराह में आरू ओकरऽ विशेषता (प्रगट) सुसमाचार में, अर्थात जेना कि बीज जे एक अंकुर बाहर भेजै छै, तखनिये अंकुर मजबूत होय जाय छै आरू फेरू बड़ऽ होय जाय छै आरू सीधा ऊपर तना पर; पौधा अपन रोपनिहार के खुश करैत अछि कियाक त अल्लाह काफिर के दिल के चिढ़ाबय चाहैत छथि (मुसलमान के शक्ति स)। अल्लाह हुनका सब के वादा करैत छथि जे विश्वास करैत छथि आ हुनका सब में नीक काज करैत छथि, हुनका स माफी आ पैघ इनाम देल जायत।
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
तखन हम अपन दूत सभ केँ हुनका सभक नक्शेकदम पर चलबाक लेल पठौलहुँ आ हम सभ मरियमक पुत्र यीशुक पाछाँ (ओहो) चललहुँ; आ हम हुनका सुसमाचार देलियनि आ हुनकर पालन करय बला लोकक हृदय मे शिष्टाचार आ करुणा उत्पन्न केलहुँ। ओ सब रहबनियाह के पालन करैत छलाह, भले हम हुनका सब के बाध्य नहि केने रही (हमरा सब के बस एतबे चाही छल) जे ओ सब अल्लाह के प्रसन्नता के मांग करथि, मुदा ओ सब एकर ठीक स कायम नहि रखलनि। तेँ हुनका सभक बीच जे विश् वास केलक तकरा सभ केँ हम सभ ओकर इनाम देलियैक, आ ओहि मे सँ बहुतो दुष्ट छल।