ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
דעמאָלט האָבן מיר דיך אויפגעוועקט נאָך דיין טויט, כּדי דו זאָלסט זיין דאַנקבאַר.
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
און (געדענקט) ווען משה האט געבעטן וואַסער פֿאַר זײַן פֿאָלק, האָבן מיר געזאָגט, "שלאָג דעם פֿעלזן מיט דײַן שטעקן!" אַזוי האָבן זיך צוועלף קוואַלן אַרויסגעגאָסן פֿון אים. יעדער שבט ווייסט זײַן טרינקפּלאַץ. עסט און טרינקט פֿון גאָטס שפּײַז (געגעבן), און טוט נישט קיין שלעכטס אויף דער ערד דורך טאָן שאָדן.
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
און טאַקע, משה איז געקומען צו אייך מיט באַווײַזן פֿון דער אמת, דערנאָך האָט איר גענומען (דאָס בילד פֿון) דעם קאַלב (אַלס אַ קרבן) נאָך זײַן (אָפּפֿאָר), און איר (זענט געוואָרן) די אומרעכט־טוער.
سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
פרעגט די קינדער פון ישראל וויפיל קלארע באווייזן מיר האבן זיי געגעבן. ווער עס יז וואס גיט גאט'ס טובות נאכדעם וואס (די טובות) זענען צו אים אנגעקומען, דעמאלט טאקע, גאט איז זייער שטרענג אין שטראף.
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
דעמאָלט האָט (משה) געוואָרפן זײַן שטעקן, און פּלוצעם איז דער שטעקן געוואָרן אַן עכט גרויסע שלאַנג.
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
און ער האָט אַרויסגענומען זײַן האַנט, פּלוצעם איז זי ווײַס געוואָרן (גלאַנציק) פֿאַר די וואָס האָבן זי געזען.
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
און מיר האָבן משהן געזאָגט: "וואַרף אַראָפּ דיין שטעקן!" אַזוי פּלוצעם האָט ער פֿאַרשלונגען אַלע זייערע ליגנס.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
און די חוצפּה־מאַכער זענען גלייך אַראָפּגעפֿאַלן און זיך געבוקט.
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
און מיר האָבן זיי צעטיילט אין צוועלף שבטים, יעדער פון זיי גרויס אין צאָל, און מיר האָבן משהן געזאָגט ווען זיין פאָלק האָט אים געבעטן וואַסער, "שלאָג דעם שטיין מיט דיין שטעקן!" אַזוי האָבן צוועלף וואַסער-קוואַלן אַרויסגעגאָסן פון יענעם (שטיין). יעדער שבט ווייסט זיין אייגענעם טרינק-אָרט. און מיר האָבן זיי באַשאָטן מיט וואָלקנס און מיר האָבן אַראָפּגעשיקט צו זיי מן און סאַלוואַ. (מיר האָבן געזאָגט), "עס גוט פון דער שפּייז וואָס מיר האָבן אייך צוגעשטעלט." זיי האָבן אונדז נישט שלעכט געטאָן, אָבער זיי זענען די וואָס האָבן זיך שטענדיק שלעכט געטאָן.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
און טאַקע, מיר האָבן געשיקט משהן מיט אונדזערע וואונדער (מאַכט) און קלאָרע באַווײַזן,
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
און טאַקע, מיר האָבן געגעבן משהן ניין קלאָרע וואונדער, פרעגט די קינדער פון ישראל, ווען משה איז געקומען צו זיי, האָט פרעה צו אים געזאָגט, "אָה, משה! טאַקע, איך כאָשעד טאַקע אַז דו ביסט באַאיינפלוסט דורך מאַגיש."
وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.
"און וואָס איז אין דיין רעכטער האַנט, אָ מוסא?"
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
ער (משה) האָט געזאָגט, "דאָס איז מײַן שטעקן, איך רו אויף אים, און איך קלאַפּ אויס (בלעטער) דערמיט פֿאַר מײַנע ציגן, און עס איז נאָך מער נוץ פֿאַר מיר."
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "וואַרף אים, אָ מוסא!"
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
דעמאָלט האָט (משה) געוואָרפן דעם שטעקן, און פּלוצעם איז עס געוואָרן אַ שלאַנג וואָס האָט זיך שנעל געקראָכן.
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "האַלט אים און האָב נישט קיין מורא, מיר וועלן אים צוריקברענגען צו זיין אָריגינעלן צושטאַנד,
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
און לייג דיין האַנט אונטער דיין אַקסל, וועט עס אַרויסקומען ווײַס (שטראַלנדיק) אָן קיין חסרונות, ווי נאָך אַ נס,
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
און וואַרף וואָס איז אין דיין רעכטער האַנט, עס וועט זיכער פֿאַרשלינגען וואָס זיי מאַכן. וואָס זיי האָבן געמאַכט איז געווען נאָר אַ מאַגישער טריק (בלויז). און דער מאַגישער וועט נישט געווינען, פֿון וואַנען ער קומט.
وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى
wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.
און טאַקע, מיר האָבן משהן געזאָגט, "גיי מיט מײַנע קנעכט (די קינדער פֿון ישׂראל) בײַ נאַכט, און מאַך פֿאַר זיי אַ טרוקענעם וועג אין ים, (דו) דאַרפֿסט נישט מורא האָבן פֿון ווערן איבערגעכאַפּט און דאַרפֿסט נישט זאָרגן (פֿון דערטרינקען ווערן)."
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
און טאַקע, מיר האָבן געשיקט נח צו זײַן פֿאָלק, און ער האָט געזאָגט, "אָה מײַן פֿאָלק! דינט אַלאַ, (ווײַל) עס איז נישטאָ קיין גאָט (ווערט צו דינען) פֿאַר אײַך אַחוץ אים. אַלזאָ, פֿאַרוואָס האָט איר נישט מורא (פֿאַר אים)?"
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
און ווען דו און די וואָס זענען מיט דיר זענען אויפן שיף, זאָג: "געלויבט זאָל זיין גאָט, וואָס האָט אונדז געראַטעוועט פֿון די שלעכטע."
قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ
qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).
ער (משה) האט געזאגט, "וואָלסטו (דאָס געטאָן) אפילו אויב איך וואָלט דיר געוויזן עפּעס עכטס (באַווייַז)?"
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
אַזוי האָט ער (משה) געוואָרפן זײַן שטעקן, פּלוצעם איז דער שטעקן געוואָרן אַן עכט גרויסע שלאַנג.
وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
און ער האָט אַרויסגענומען זײַן האַנט (פון אינעווייניק זײַנע קליידער), פּלוצעם איז זי ווײַס (שײַנענדיק) געוואָרן פֿאַר די וואָס האָבן זי געזען.
فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ
fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
דעמאָלט האָט משה אַראָפּגעוואָרפן זײַן שטעקן, און פּלוצעם האָט ער פֿאַרשלונגען די פֿאַלשע זאַכן וואָס זיי האָבן אויסגעטראַכט.
فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ
fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).
דעמאָלט האָבן מיר משהן געזאָגט: "שלאָג דאָס ים מיט דיין שטעקן." אַזוי האָט זיך דאָס ים צעטיילט, און יעדער טייל איז געווען ווי אַ גרויסער באַרג.
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
און וואַרף אַראָפּ דיין שטעקן!" אַזוי ווען (דער שטעקן איז געוואָרן אַ שלאַנג און) מוסא האָט עס געזען ווי עס באַוועגט זיך ווי אַ שנעלע שלאַנג, איז ער געלאָפן און זיך אומגעקערט אָן זיך אומקוקן. האָב נישט קיין מורא! באמת, פֿאַר מיר האָבן די שליחים גאָרנישט צו מורא האָבן,
وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
און שטעל דיין האַנט אין האַלדז פון דיין העמד, עס וועט אַרויסקומען ווײַס (שײַנענדיק) אָן קיין חסרונות. (די צוויי וואונדער) שליסן איין ניין מינים וואונדער (וואָס וועלן דערקלערט ווערן) צו פרעה און זײַן פֿאָלק. זיי זענען באמת שלעכטע מענטשן.
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
און וואַרף אַראָפּ דיין שטעקן." אַזוי ווען ער (משה) האָט אים געזען זיך רירן ווי אַ (פֿלינקע) שלאַנג, איז ער צוריקגעלאָפֿן אָן זיך אומקוקן (האָט אַלאַה געזאָגט), "אָה משה! קום אַהער און האָב נישט קיין מורא. טאַקע, דו ביסט אַ זיכערער מענטש.
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
שטעל דיין האַנט אין האַלדז פון דיין העמד, עס וועט אַרויסקומען ווײַס (גלאַנציק) אָן קיין חסרונות, און האַלט דיינע הענט צו דיין ברוסט אויב דו האָסט מורא. דאָס זענען צוויי וואונדער פון דיין גאָט (וואָס דו וועסט ווײַזן) צו פרעה און זיינע באַאַמטע. טאַקע, זיי זענען שלעכטע מענטשן.
قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
זאָג, "אָה אַללאַה, באַשעפֿער פֿון הימלען און ערד, וואָס ווייסט אַלץ וואָס איז נישט געזען און וואָס איז טאַקע עכט, דו ביסט דער וואָס באַשליסט צווישן דיינע קנעכט וועגן וואָס זיי קריגן זיך שטענדיק."
وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَى اللّٰهِ ۚاِنِّيْٓ اٰتِيْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۚ
wa al lā ta‘lū ‘alallāh(i), innī ātīkum bisulṭānim mubīn(in).
און זייט נישט שטאָלץ מיט אַלאַה. טאַקע, איך קום צו אייך מיט קלאָרע באַווייזן.
وَاٰتَيْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰيٰتِ مَا فِيْهِ بَلٰۤـؤٌا مُّبِيْنٌ
wa ātaināhum minal-āyāti mā fīhi balā'um mubīn(un).
און מיר האָבן זיי געגעבן צווישן די וואונדער (פון אונדזער גרויסקייט) עפּעס אין וואָס עס איז אַן עכטע ברכה.
وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).
און אין משהן (עס זענען געווען וואונדער פון גאָט'ס מאַכט) ווען מיר האָבן אים געשיקט צו פרעה מיט עכטע וואונדער.
فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ
fa arāhul-āyatal-kubrā.
דעמאָלט האָט אים (משה) געוויזן אַ גרויסן נס.