فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
तखन हम हुनका आ हुनकर अनुयायी के बचा लेलियनि, सिवाय हुनकर पत्नी के, जे पाछू रहय वाला मे सं छलीह.
قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ
qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).
ओ सभ (स्वर्गदूत) कहलथिन, "हे लूत! हम सभ अहाँक प्रभुक दूत छी; ओ सभ अहाँक कोनो नुकसान नहि करत। तेँ रातिक अंत मे अपन परिवारक संग बाहर निकलू, आ अहाँ सभ मे सँ कियो अपन पत्नी केँ छोड़ि पाछू नहि तकय। ओ निश्चित रूप सँ ओहि यातना सँ पीड़ित हेतीह जे हुनका सभ पर आयल छल। हुनका लोकनिक यातनाक घड़ी भोर मे होयत। की भोर नजदीक नहि अछि?"
اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).
सिवाय लुट के अनुयायी के। सचमुच, हम सब अवश्य हुनका सब के बचा लेब,
فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ
fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).
तेँ साँझक अंत मे अपन परिवारक संग बाहर निकलू, आ पाछू-पाछू हुनका सभक पाछाँ-पाछाँ। अहाँ मे सँ कियो पाछू घुमि क' नहि देखय दियौक आ ओहि ठाम धरि यात्रा जारी नहि राखू जतय अहाँ केँ जेबाक आज्ञा देल गेल छल."
فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ
fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).
तखन हम ओकरा आ ओकर समस्त परिवार केँ बचा लेलहुँ,
فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).
तेँ हम हुनका आ हुनकर परिवार के बचा लेलियनि, सिवाय हुनकर पत्नी के। हम सभ ठानि लेने रही जे ओ ओहि मे सँ रहत जे पाछू रहि गेल (नष्ट भ' जेबाक लेल)।
قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
इब्राहिम कहलकै, "सत्ते, ओहि शहर मे लुत छै।" ओ सभ (स्वर्गदूत) कहलनि, "हमरा सभ केँ बेसी नीक जकाँ बुझल अछि जे ओहि शहर मे के अछि। हम सभ ओकरा आओर ओकर अनुयायी सभ केँ ओकर पत्नी केँ छोड़ि निश्चित रूप सँ बचा लेब। ओ ओहि मे सँ छथि जे पाछू रहि गेल छथि (नष्ट भ' गेल छथि)।
وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).
आरू जबे हमरऽ दूत (स्वर्गदूत) लूत के पास ऐलै, त॑ ओकरा ओकरऽ (आगमन) के कारण दुखी होय गेलै, आरू (अनुभूति) कि ओकरा ओकरऽ रक्षा करै के कोय शक्ति नै छै, आरू वू (दूत) कहलकै, "डरऽ नै आरो (भी) दुखी नै होय । सचमुच, हम्में तोरा आरू तोरऽ अनुयायी सिनी के उद्धार करबै, तोरऽ पत्नी के छोड़ी क॑, वू वू लोगऽ में से छै जे रह॑ छै (नष्ट होय गेलऽ छै।"
اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ
iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).
(याद राखू) जखन हम हुनका आ हुनकर सभ अनुयायी केँ बचा लेलहुँ,
فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ
fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).
तखन हम सभ ओहि मे (लूतक लोकक भूमि) जे विश् वास करैत छल, ओकरा सभ केँ बाहर निकालि देलहुँ।
فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ
famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).
त हमरा सब के ओहि (जमीन) में मुसलमान (लूत) के घर के अलावा किछु नै भेटल।
اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ
innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).
सचमुच, हम हुनका सभ पर पाथर (जे हुनका सभ पर खसल) ल' क' एकटा तूफान पठौलनि, सिवाय लूत'क परिवारक। हम भोर स पहिने हुनका सब के बचा लेलौं,