۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
सचमुच, हम एकरा अहाँ (मुहम्मद) के ओहिना प्रकट केलहुं जेना हम एकरा नूह आ हुनकर बाद के नबी के सामने प्रकट केने रही, आ हम एकरा इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब आ हुनकर वंशज पर सेहो (ओहि) प्रकट केलहुं; यीशु, अय्यूब, योना, हारून आ सुलेमान। आ हम भजन के किताब दाऊद के देलियैक।
لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
सचमुच, हम सब सचमुच नूह के हुनकर लोक के पास पठा देने छी, तखन ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह के आराधना करू! हुनका छोड़ि अहाँ सब लेल कोनो देवता (इबादत) नहि छथि। सचमुच हमरा डर अछि जे अहाँ सब के भयावह दिन (कयामत के दिन) सजा के सताओल जायत)।
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ओ (नूह) उत्तर देलथिन, "हे हमर लोक! हम भटकल नहि छी; मुदा हम समस्त लोकक प्रभुक दूत छी।"
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
हम अहाँ सभ केँ अपन प्रभुक संदेश दैत छी, अहाँ सभ केँ सलाह दैत छी, आ अहाँ सभ केँ जे नहि बुझल अछि से हम अल्लाह सँ जनैत छी।"
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
आरू की तोरा सिनी कॅ आश्चर्य छै कि तोरा सिनी के बीच सें एक आदमी के माध्यम सें तोरा सिनी के प्रभु के तरफ सें एक स्मरण आबी गेलऽ छै, जे तोरा सिनी कॅ चेताबै लेली आरो तोहें धर्मात्मा बनी सकै छियै, आरो तोरा सिनी कॅ दया मिलै छै।
فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ
fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).
तेँ ओ सभ हुनका (नूह) सँ इनकार कयलनि। तखन हम ओकरा आ जहाज पर संग जे लोक छल ओकरा बचा लेलियैक। हमर श्लोक के नकारय वाला के हम डूबा दैत छी। सचमुच, ओ सभ एकटा एहन लोक छथि जे आन्हर (अपन हृदयक आँखि) छथि |
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ
watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).
आओर हुनका सभ केँ नूह केर महत्वपूर्ण खबरि पढ़ू जखन (ओ) अपन लोक सँ कहलनि, "हे हमर लोक! जँ अहाँ सभ केँ ई कठिन बुझाइत अछि जे हम (अहाँ सभक संग) रहब आ हमर चेतावनी अल्लाह केर आयत सभक संग अछि, तखन हम अपन भरोसा अल्लाह पर रखैत छी। तेँ अहाँ सभक मन बनाउ आ अपन सहयोगी सभ केँ जमा करू (हमरा नष्ट करबाक लेल), आ अपन निर्णय केँ गुप्त नहि राखू। तखन हमरा विरुद्ध काज करू, आओर आब देरी नहि करू।"
فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۙوَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
fa in tawallaitum famā sa'altukum min ajr(in), in ajriya illā ‘alallāh(i), wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).
तेँ जँ अहाँ (हमर चेतावनी सँ) मुँह घुमा लैत छी तँ हम अहाँसँ कोनो इनाम नहि माँगैत छी । हमर इनाम केवल अल्लाह के तरफ स अछि, आ हमरा मुसलमान (जे अधीनस्थ) मे रहबाक आज्ञा देल गेल अछि।”
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
आ सच मे, हम नूह केँ ओकर लोक लग पठौलियैक, (ओ कहलनि), "सत्ते, हम अहाँ सभक लेल एकटा स्पष्ट चेतावनी छी।
اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).
ताकि अल्लाह के अलावा ककरो इबादत नै करब। हमरा सच मे डर अछि जे अहाँ केँ बहुत कष्टदायक दिन मे सजाक प्रहार भ’ जायत।”
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
अस्तु, अपन लोक मे अविश्वास करय बला नेता लोकनि कहलनि, "हम सभ अहाँ केँ नहि देखैत छी, बल्कि हमरा सभ सन (सामान्य) मनुक्ख केँ मात्र देखैत छी, आ अहाँक पाछाँ चलय बला केओ नहि देखैत छी, बल्कि हमरा सभ मे नीच लोक केँ देखैत छी जे जल्दी सँ विश्वास करैत अछि। हम सभ ई नहि देखैत छी जे अहाँक हमरा सभ पर कोनो फायदा अछि, वास्तव मे हम सभ अहाँ केँ झूठ बाज' बला मानैत छी।"
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).
ओ (नुह) कहलनि, "हे हमर लोक! जँ हमरा अपन प्रभु सँ स्पष्ट प्रमाण भेटितय, आ हमरा हुनका सँ दया कयल गेल हो, जखन कि (ओ कृपा) अहाँक भेष मे छल त' अहाँ की सोचब। की हम अहाँ केँ एकरा स्वीकार करबाक लेल मजबूर करब, भले अहाँ केँ ई नीक नहि लागय?"
وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
आ हे हमर लोक! हम अपन आह्वानक लेल अहाँसँ धन (बदलीमे) नहि माँगैत छी । हमर इनाम केवल अल्लाह के तरफ स अछि आ हम कहियो एहन व्यक्ति के बाहर नै निकालब जे विश्वास केने होयत। सचमुच, ओ सभ अपन प्रभु सँ भेंट करताह, आ ओकर बदला मे हम अहाँ केँ मूर्ख लोक बुझैत छी।
وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).
आ हे हमर लोक! अल्लाह के (सज़ा) स हमर मदद के करत जे हम ओकरा सब के भगा देब? अहाँ सबक नहि लैत छी?
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
आ हम अहाँ सभ केँ ई नहि कहैत छी जे हमरा लग अल्लाह सँ रोजी-रोटी आ धनक भंडार अछि, आ ने हम अदृश्य केँ जनैत छी, आ ने हम कहैत छी जे हम स्वर्गदूत छी, आ ने हम हुनका सभ केँ कहैत छी, जिनका अहाँक आँखि तिरस्कार करैत अछि, "अल्लाह हुनका सभ केँ नीक नहि देताह। अल्लाह सभ सँ नीक जकाँ जनैत छथि जे हुनका सभक आत्मा मे की अछि। सचमुच, हम गलत काज करयवला मे सँ रहितहुँ।"
وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ
wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).
जहाज ओकरा सभ केँ पहाड़ जकाँ लहरि मे ल' क' चलि गेल। आ नूह अपन बेटा केँ बजौलनि, जखन ओ (बच्चा) कोनो दूरस्थ स्थान पर छल, "हे हमर बेटा! हमरा सभक संग (जहाज पर) चढ़ू आ काफिर सभक संग नहि रहू।"
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
आ सचमुच, हम नूह के हुनकर लोक के पास पठौलियैन, तखन ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह के इबादत करू, (कारण) हुनका छोड़ि अहाँ सब लेल कोनो देवता (इबादत के योग्य) नै छथि। तखन अहाँ सब (हुनका) किएक नहि डरैत छी?"
اَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ
alam takun āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum bihā tukażżibūn(a).
की हमर श्लोक अहाँ सभ केँ नहि पढ़ल गेल अछि, मुदा अहाँ सभ सदिखन ओकरा नकारैत छी?
قَالُوْا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَاۤلِّيْنَ
qālū rabbanā galabat ‘alainā syiqwatunā wa kunnā qauman ḍāllīn(a).
ओ सभ कहलकनि, “हे प्रभु, हम सभ अपन अधलाह पर विजय पाबि गेल छी, आ हम सभ भटकल लोक छी।
قَالَ اخْسَـُٔوْا فِيْهَا وَلَا تُكَلِّمُوْنِ
qālakhsa'ū fīhā wa lā tukallimūn(i).
ओ (अल्लाह) कहलनि, "एहि मे विनम्रतापूर्वक रहू, आ हमरा सँ गप्प नहि करू।"
فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ
fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).
तखन अहाँ हुनका सभ केँ उपहासक विषय बना देलियैक, जाहि सँ अहाँ हमरा मोन पाड़ब बिसरि गेलहुँ, आ अहाँ सभ (सदिखन) हुनका सभ पर हँसैत रहलहुँ,
اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).
सचमुच, हम नूह के हुनकर लोक के पास भेजलौं (आज्ञा के संग), "अपन लोक के कष्टदायक सजाय स पहिने चेतावनी द दियौक।"
قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ
qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).
ओ (नूह) कहलनि, "हे हमर लोक! सत्ते, हम एकटा चेतावनी देबयवला छी जे अहाँ सभ केँ बुझबैत छी।
ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًاۙ
Ṡumma innī da‘autuhum jihārā(n).
तखन हम वास्तव मे हुनका सभ केँ खुलि क' बजौलनि।
ثُمَّ اِنِّيْٓ اَعْلَنْتُ لَهُمْ وَاَسْرَرْتُ لَهُمْ اِسْرَارًاۙ
Ṡumma innī a‘lantu lahum wa asrartu lahum isrārā(n).
तखन हम हुनका सभ केँ खुलि कऽ आ गुप्त रूप सँ बजा लेलहुँ।
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ اِنَّهٗ كَانَ غَفَّارًاۙ
faqultustagfirū rabbakum innahū kāna gaffārā(n).
तेँ हम कहलियनि, "अपन प्रभु सँ क्षमा माँगू, सच मे ओ परम क्षमाशील छथि।
يُّرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًاۙ
yursilis-samā'a ‘alaikum midrārā(n).
निश्चित रूप सँ ओ अहाँ सभ पर आकाश सँ भारी बरखा करौताह।
وَّيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ جَنّٰتٍ وَّيَجْعَلْ لَّكُمْ اَنْهٰرًاۗ
wa yumdidkum bi'amwāliw wa banīna wa yaj‘al lakum jannātiw wa yaj‘al lakum anhārā(n).
आ तोहर सम्पत्ति आ तोहर संतान बढ़ौलनि आ तोरा सभक लेल गाछी-बिरछी बनौलनि आ तोरा सभक लेल नदी बनौलनि।”
مَا لَكُمْ لَا تَرْجُوْنَ لِلّٰهِ وَقَارًاۚ
mā lakum lā tarjūna lillāhi waqārā(n).
अल्लाह के महानता स कियैक नहि डरैत छी?
وَقَدْ خَلَقَكُمْ اَطْوَارًا
wa qad khalaqakum aṭwārā(n).
आ सत्ते, ओ अहाँ केँ कतेको चरण (घटना) मे बनौने छथि |
اَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللّٰهُ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ طِبَاقًاۙ
alam tara kaifa khalaqallāhu sab‘a samāwātin ṭibāqā(n).
की अहाँ नहि देखैत छी जे कोना अल्लाह सात आकाश के परत-दर-परत बना देने छथि?
وَّجَعَلَ الْقَمَرَ فِيْهِنَّ نُوْرًا وَّجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا
wa ja‘alal-qamara fīhinna nūraw wa ja‘alasy-syamsa sirājā(n).
आ ओतय ओ चमकैत चन्द्रमा के सृजन केलनि आ सूर्य के (तेजस्वी) दीप बनौलनि?
وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ
wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).
आ अल्लाह अहाँ के धरती स बढ़बैत छथि, बढ़ैत (धीरे-धीरे),
ثُمَّ يُعِيْدُكُمْ فِيْهَا وَيُخْرِجُكُمْ اِخْرَاجًا
Ṡumma yu‘īdukum fīhā wa yukhrijukum ikhrājā(n).
तखन ओ अहाँ सभ केँ ओहि (भूमि) पर घुरा देताह आ अहाँ सभ केँ (कयामतक दिन) निश्चित रूप सँ बाहर निकालि देताह |
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ بِسَاطًاۙ
wallāhu ja‘ala lakumul-arḍa bisāṭā(n).
आ अल्लाह अहाँ सभक लेल धरती केँ विस्तार बना देलनि,
لِّتَسْلُكُوْا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ࣖ
litaslukū minhā subulan fijājā(n).
जाहिसँ चौड़ा सड़क पर एम्हर-ओम्हर जा सकब।