127
Q.S Al-Baqarah (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
Og (munið) þegar Ibrahim reisti grunninn að Baitullah ásamt Ísmael (er hann bað): „Drottinn okkar, þigg (góðagjöf) frá okkur. Vissulega ert Þú sá sem heyrir allt, sá sem veit allt.“