127
Q.S අල්-බකරා (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
ඉබ්රාහීම් ඉස්මයිල් සමඟ දේවමාළිගාවේ අත්තිවාරම් ඔසවා තැබූ විට, (නැඟිටමින් සිටියදී) “අපගේ ස්වාමීනි, අපෙන් (දානයන්) පිළිගන්න. නියත වශයෙන්ම ඔබ සර්ව ශ්රාවක, සර්ව ඥානී.