127
Q.S Al-Baqarah (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
Yɛ (an wla kpɛn su) kɛ Ibrahim nin Ismail be jrannin Ɲanmiɛn sua’n i bo ase’n, (kɛ ɔ́ srɛ́’n), "E Min, sɔ (aklunye) e sa nun. Nanwlɛ, a ti ndɛ kwlaa tifuɛ, a si like kwlaa."