127
Q.S Al-Baqarah (2:127)
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
I (kòrda) ora Ibrahim a lanta e fundeshinan di e Tèmpel huntu ku Ismail, (miéntras e tabata resa), “Nos Señor, aseptá (karidat) di nos. Di bèrdat, Abo ta Esun ku ta skucha tur kos, ku sa tur kos.”