وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
තවද ආබ්‍රහම්ගේ ආගමට වෛර කරන අය තමන්වම රවටා ගන්නා අය වෙති. තවද නියත වශයෙන්ම අපි ඔහුව (ඉබ්‍රාහිම්ව) මෙලොවදී තෝරා ගත්තෙමු. තවද නියත වශයෙන්ම මරණින් මතු ජීවිතයේදී ඔහු දැහැමි මිනිසුන් අතර වනු ඇත.
اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).
අල්ලාහ් ඔහුට (ඉබ්‍රාහිම්ට) “යටත් වන්න!” යැයි පැවසූ විට (මතක තබා ගන්න), “මම සියලු ලෝකවල ස්වාමියාට යටත් වෙමි” යනුවෙන් ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය.
وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
“ඔබ යුදෙව්වන් හෝ ක්‍රිස්තියානිවරුන් වේවා, නියත වශයෙන්ම ඔබ මඟ පෙන්වනු ලබන්නේය” යි ඔවුහු පැවසූහ. “(නැත!) නමුත් (අපි අනුගමනය කරන්නේ) ආබ්‍රහම්ගේ සෘජු දහමයි. ඔහු දෙවියන් වහන්සේට සමානයන් තබන්නන් අතර නොවේ” යි පවසන්න.
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
“අපි අල්ලාහ් කෙරෙහිත්, අපට පහළ කරන ලද දේ කෙරෙහිත්, ආබ්‍රහම්, ඉස්මායිල්, ඊසාක්, යාකොබ් සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාවන්ට පහළ කරන ලද දේ කෙරෙහිත්, මෝසෙස් සහ ජේසුස් වෙත ලබා දුන් දේ කෙරෙහිත්, ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගෙන් අනාගතවක්තෘවරුන්ට ලබා දුන් දේ කෙරෙහිත් විශ්වාස කරමු. අපි ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු අතර කිසිදු වෙනසක් නොකර, ඔහුට යටත් වෙමු” යැයි පවසන්න.
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
නැතහොත් ඔබ (යුදෙව්වන් සහ ක්‍රිස්තියානිවරුන්) ආබ්‍රහම්, ඉස්මායිල්, ඊසාක්, යාකොබ් සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාව යුදෙව්වන් හෝ ක්‍රිස්තියානිවරුන් යැයි පවසනවාද? "ඔබ හොඳින් දන්නවාද නැත්නම් අල්ලාහ්ද, අල්ලාහ්ගෙන් ලැබුණු සාක්ෂිය සඟවන තැනැත්තාට වඩා අසාධාරණ කවුද?" ඔබ කරන දේ අල්ලාහ් නොදැන සිටින්නේ නැත.
مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
ඉබ්‍රාහිම් යුදෙව්වෙකු හෝ ක්‍රිස්තියානි භක්තිකයෙකු නොවීය, නමුත් ඔහු සෘජු මිනිසෙකි, මුස්ලිම්වරයෙකි, ඔහු බහු දේවවාදීන්ගෙන් කෙනෙකු නොවීය.
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ
inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).
ආබ්‍රහම්ට සමීපතමයන් වන්නේ ඔහුව අනුගමනය කළ අය, මෙම නබිවරයා (මුහම්මද්) සහ විශ්වාස කළ අයයි. අල්ලාහ් විශ්වාස කළ අයගේ ආරක්ෂකයාය.
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසන්න: “අපි අල්ලාහ් කෙරෙහිත්, අපට පහළ කරන ලද දේ කෙරෙහිත්, ආබ්‍රහම්, ඉස්මායිල්, ඊසාක්, යාකොබ් සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාවන්ට පහළ කරන ලද දේ කෙරෙහිත්, මූසා, ජේසුස් සහ අනාගතවක්තෘවරුන්ට ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගෙන් ලැබුණු දේ කෙරෙහිත් විශ්වාස කරමු. ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු අතර අපි කිසිදු වෙනසක් නොකරමු. අපි ඔහුට පමණක් යටත් වෙමු.”
قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසනු: "අල්ලාහ් පවසන සියල්ල සත්‍යය." එබැවින් ඔබ ආබ්‍රහම්ගේ සෘජු දහම අනුගමනය කරන්න. ඔහු බහු දේවවාදීන් අතර නොවේ.
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
අල්ලාහ්ට අවංකව යටත් වී, යහපත් ක්‍රියාවන් කරමින්, ඉබ්‍රාහීම්ගේ සෘජු දහම අනුගමනය කරන්නාට වඩා යහපත් දහමක් ඇත්තේ කාටද? අල්ලාහ් ඉබ්‍රාහීම්ව (තම) ආදරණීයයා ලෙස තෝරාගෙන ඇත.
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
නියත වශයෙන්ම අපි එය නූහ්ට සහ ඔහුගෙන් පසු අනාගතවක්තෘවරුන්ට හෙළි කළාක් මෙන්, අපි එය ඔබටත් (මුහම්මද්) පහළ කළෙමු. අපි එය ආබ්‍රහම්, ඉස්මයිල්, ඊසාක්, යාකොබ් සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාවලට, යේසුස්, අයුබ්, ජෝනා, හාරුන් සහ සලමොන් වෙතද පහළ කළෙමු. තවද අපි දාවූද්ට ගීතාවලිය පොත ලබා දුන්නෙමු.
۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
තවද (මතක තබා ගන්න) ඉබ්‍රාහීම් තම පියා වන අසාර්ට, “ඔබ එම පිළිම දෙවිවරුන් ලෙස තැබීම සුදුසුද? නියත වශයෙන්ම මම ඔබ සහ ඔබේ ජනතාව පැහැදිලි මුළාවෙහි සිටිනු දකිමි” යි පැවසූ අවස්ථාව.
فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ
falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).
රාත්‍රිය අඳුරු වූ විට, ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) තාරකාවක් දුටුවේය (පසුව) ඔහු මෙසේ කීවේය: “මේ මගේ ස්වාමියාය.” එබැවින් තාරකාව බැස ගිය විට ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මම බැස යන දේට කැමති නැත.”
فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ
falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).
පසුව ඔහු සඳ පායනු දුටු විට, “මේ මාගේ ස්වාමියාය” යැයි කීවේය. නමුත් සඳ බැස ගිය විට, “නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා මට මඟ පෙන්වූයේ නැත්නම්, මම නොමඟ ගිය අයගෙන් කෙනෙකු වන්නෙමි” යි කීවේය.
فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
පසුව ඔහු හිරු උදාවනු දුටු විට, “මෙය මාගේ ස්වාමියාය, මෙය ශ්‍රේෂ්ඨය” යැයි පැවසීය. නමුත් හිරු බැස ගිය විට, “මගේ ජනතාවෙනි! නියත වශයෙන්ම මම ඔබ සම කරන දෙයින් ඉවත් වෙමි” යි පැවසීය.
اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ
innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).
අහස් හා පොළොව මැවූ අල්ලාහ් වෙත මම මාගේ මුහුණ යොමු කරන්නේ සත්‍ය ආගමට (අනුගමනය කරමින්) සම්පූර්ණ අවනතභාවයෙනි. තවද මම බහු දේවවාදීන්ගෙන් කෙනෙකු නොවෙමි.
وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ
wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).
ඔහුගේ ජනතාව එය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) මෙසේ කීවේය: “අල්ලාහ් මට සැබවින්ම මඟ පෙන්වූ නමුත්, ඔහු ගැන ඔබ මා සමඟ වාද කරන්නෙහිද? ඔබ අල්ලාහ්ට සමාන කරන දේට මම බිය නොවෙමි. මගේ දෙවියන්ගේ දැනුම සියල්ල ආවරණය කරයි. ඔබට පාඩමක් ඉගෙන ගත නොහැකිද?”
وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ
wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).
අල්ලාහ් ඔබට පහළ නොකළ දේට ඔබ බිය නොවී සිටියදී, ඔබ (අල්ලාහ්ට) ආදේශ කරන දේට මම බිය වන්නේ කෙසේද? ඔබ දන්නේ නම්, (විපතෙන්) ආරක්ෂාව ලැබීමට වඩාත් සුදුසුකම් ලත් කණ්ඩායම් දෙකෙන් කවරෙක්ද?”
وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ
wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).
තවද එය ඉබ්‍රාහීම්ට ඔහුගේ ජනතාවට මුහුණ දීම සඳහා අපි ලබා දුන් අපගේ ආරංචියයි. අපි කැමති අයගේ තරාතිරම අපි උසස් කරන්නෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා සර්ව ප්‍රඥාවන්තය, සර්ව ඥානවන්තය.
قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
(මුහම්මද් තුමාණෙනි,) ඔබ මෙසේ පවසනු: “නියත වශයෙන්ම මාගේ ස්වාමියා මට ඍජු මාර්ගයට, එනම් සත්‍ය ආගමට, එනම් ඉබ්‍රාහීම්ගේ ඍජු ආගමට මඟ පෙන්වීය. ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) බහු දේවවාදීන් අතර නොවේ.”
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).
තවද (මතක තබා ගන්න), ආබ්‍රහම් යාච්ඤා කළ විට, "අහෝ දෙවියනි, මේ රට (මක්කම) ආරක්ෂිත රටක් බවට පත් කර, මා සහ මගේ දරුවන් සහ මුණුබුරන් පිළිම වන්දනා කිරීමෙන් වළක්වන්න."
رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).
ස්වාමීනි, මෙම පිළිම බොහෝ දෙනෙකු නොමඟ යවා ඇත. කවුරුන් මාව අනුගමනය කරන්නේද, ඔහු මා අතර සිටින අතර, කවුරුන් මට අකීකරු වන්නේද, එවිට ඔබ අති ක්ෂමාශීලී, අති දයාවන්තයාය.
رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
අනේ දෙවියනේ, ඇත්තෙන්ම මම මගේ පරම්පරාවෙන් සමහරෙකුව ඔබේ (බයිතුල්ලාහ්ගේ) නිවස අසල අස්වැන්නක් නොමැති නිම්නයක තැබුවෙමි. ඔහු ගෞරවනීයයි, දෙවියනේ (එනම්) ඔවුන්ට යාඥා කළ හැකි වන පරිදි, සමහර මිනිසුන්ගේ හදවත් ඔවුන් කෙරෙහි නැඹුරු කර ඔවුන්ට පලතුරු වලින් පෝෂණය කරන්න, ඔවුන් කෘතඥ වනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වෙමි.
رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ
rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).
අහෝ මාගේ දෙවියනි, මා සහ මාගේ දරුවන් සහ මුණුබුරන් නොකඩවා යාච්ඤා කරන අය බවට පත් කළ මැනව, අහෝ අපගේ දෙවියනි, කරුණාකර මාගේ යාච්ඤාව පිළිගන්න.
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).
(මතක තබා ගන්න), ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) තම පියාට සහ තම ජනතාවට, “ඔබ ඉතා උනන්දුවෙන් නමස්කාර කරන මෙම පිළිමය කුමක්ද?” යි ඇසූ අවස්ථාව.
قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).
ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) “නියත වශයෙන්ම ඔබ සහ ඔබගේ මුතුන් මිත්තන් පැහැදිලි මුළාවෙහි සිටිති” යි කීවේය.
قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ
qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).
ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) පිළිතුරු දුන්නේය, “නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා අහස් හා පොළොවෙහි ස්වාමියාය. (ඔහු) ඒවා මැවූ තැනැත්තාය. ඒ සඳහා සාක්ෂි දරන අයගෙන් මමද කෙනෙකි.”
وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ
wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).
අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, ඔබ ඔබේ පිළිම අත්හැර ගිය පසු, මම ඒවා රවටන්නෙමි.
اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).
ඔබටත් අල්ලාහ් හැර ඔබ නමදින දේටත් විනාශය වේවා! ඔබ තේරුම් නොගන්නෙහිද?”
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
තවද, අපි ඉබ්‍රාහීම්ව අල්ලාහ්ගේ ගෘහයේ තැන්පත් කළ අවස්ථාවේදී (සිතා බලන්න), “මා සමඟ කිසිවක් සම නොකරන්න. තවාෆ් කරන්නන් සඳහාද, නැමදුම් කරන්නන් සඳහාද, හිස නමා සුජූද් කරන්නන් සඳහාද, මාගේ ගෘහය පිරිසිදු කරන්න” (යි කීවෙමු).
وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔
wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).
අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සැබෑ ජිහාද් සමඟ සටන් කරන්න. ඔහු ඔබව තෝරාගෙන ඇත, ඔහු ඔබට ආගමෙන් දුෂ්කර කර නැත. ඔබේ මුතුන් මිත්තන්ගේ ආබ්‍රහම්ගේ ආගම (අනුගමනය කරන්න). ඔහු (අල්ලාහ්) බොහෝ කලකට පෙර ඔබව මුස්ලිම්වරුන් ලෙස නම් කර ඇති අතර (මෙම) (අල්-කුර්ආනයෙහිද) දූතයා (මුහම්මද්) ඔබට සාක්ෂිකරුවෙකු විය හැකි අතර ඔබ සැම සියලු දෙනාම සියලු මනුෂ්‍ය වර්ගයාට සාක්ෂිකරුවන් වනු ඇත. එබැවින් ඔබ සලාත් ඉටු කරන්න, සකාත් ගෙවන්න, අල්ලාහ් තදින් අල්ලා ගන්න. ඔහු ඔබේ ආරක්ෂකයාය, ඔහු හොඳම ආරක්ෂකයා සහ හොඳම සහායකයාය.
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ
watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).
තවද ඔවුන්ට ආබ්‍රහම්ගේ කතාව කියවන්න.
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).
ඔහු (ඉබ්‍රාහීම්) තම පියාට සහ තම ජනතාවට, “ඔබ කුමක් නමදින්නේද?” යි ඇසූ විට.
قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ
qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).
ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, "අපි පිළිම වන්දනා කරන අතර අපි සැමවිටම කඩිසරව ඒවාට නමස්කාර කරන්නෙමු."
قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ
qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).
ඔහු (ආබ්‍රහම්) මෙසේ කීවේය: “ඔබ (ඔවුන්ට) යාච්ඤා කරන විට ඒවා ඔබට සවන් දෙයිද?
اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ
au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).
නැතහොත් ඒවා ඔබට ප්‍රයෝජනවත් විය හැකිද? නැතහොත් ඔබට හානි කළ හැකිද? ”
قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ
qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).
ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) මෙසේ කීවේය: “ඔබ නමස්කාර කරන දේ ගැන ඔබ අවධානය යොමු කරනවාද?
الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ
allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).
(එනම්) මාව මැවූ ඔහු, පසුව ඔහු මට මඟ පෙන්වයි,
وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ
wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).
මට ආහාර හා පාන වර්ග ලබා දුන්නේ කවුද?
وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ
wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).
මම අසනීප වූ විට, ඔහු මාව සුව කරන තැනැත්තායි,
وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ
wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).
ඔවුන් නැවත නැඟිටුවනු ලබන දිනයේදී මාව හෙළා නොදකින්න.
وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
තවද ඉබ්‍රාහීම් තම ජනතාවට මෙසේ පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න) “ඔබ අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න, ඔහුට බිය වන්න. ඔබ දැන සිටියේ නම් එය ඔබට වඩා හොඳය.
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
නියත වශයෙන්ම ඔබ අල්ලාහ් හැර නමස්කාර කරන දේ පිළිම පමණි, ඔබ බොරු ගොතන්නහුය. නියත වශයෙන්ම ඔබ අල්ලාහ් හැර නමස්කාර කරන දේ ඔබට පෝෂණය කිරීමට හැකියාවක් නැත. එබැවින් ඔබ අල්ලාහ්ගෙන් ආහාර ඉල්ලන්න, ඔහුට නමස්කාර කරන්න, ඔහුට ස්තූති කරන්න. ඔබ ඔහු වෙතම ආපසු එවනු ලැබේ.
وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ
wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).
තවද ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) මෙසේ පැවසීය: “නියත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් හැර ඔබ නමස්කාර කරන පිළිම, මිහිපිට ජීවිතයේදී ඔබ අතර සෙනෙහස ඇති කිරීමට පමණි. පසුව ඔබගෙන් සමහරෙක් නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ප්‍රතික්ෂේප කර එකිනෙකාට ශාප කරනු ඇත. තවද ඔබේ නැවත පැමිණීම නිරයයි, ඔබට කිසිසේත් උදව් කරන්නෙකු නොමැත.”
۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ
wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).
තවද නියත වශයෙන්ම ඉබ්‍රාහීම් (නූහ්) ඔහුගේ පිරිස අතර විය.
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).
ඔහු තම පියාට සහ තම ජනතාවට, “ඔබ නමස්කාර කරන්නේ කුමක් ද?
اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ
a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).
අල්ලාහ් නොවන වෙනත් නැමදුම්කරුවන් සමඟ ඔබ බොරු ප්‍රිය කරන්නෙහිද?
فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).
ඉතින් සියලු ලෝකවල දෙවියන් ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද?"
فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ
fa qāla innī saqīm(un).
එවිට ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) “නියත වශයෙන්ම මම අසනීපයෙන් සිටිමි” යි කීවේය.
فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ
farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).
ඉන්පසු ඔහු (ඉබ්‍රාහිම්) නිහඬවම ඔවුන්ගේ පිළිම වෙත ගියේය; පසුව ඔහු මෙසේ කීවේය: “ඔබ කන්නේ නැත්තේ ඇයි?