وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).
Dájúdájú, A fún Mósè ní Ìwé (Tórà), A sì tẹ̀lé e pẹ̀lú àwọn Àpósítélì, A sì fún Ísá ọmọ Màríà ní ẹ̀rí òtítọ́, A sì fún un ní agbára pẹ̀lú Ẹ̀mí Mímọ́ (Jíbírì). Kí ló dé tí ó fi jẹ́ pé nígbàkúgbà tí ìránṣẹ́ kan bá dé ọ̀dọ̀ yín (tí ó mú ohun kan wá) tí ẹ̀yin kò fẹ́, ẹ máa ń fọ́nnu nípa rẹ̀, lẹ́yìn náà ẹ máa ń purọ́ nípa rẹ̀, ẹ sì máa ń pa díẹ̀ nínú rẹ̀?
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
Dájúdájú, Mūsā wá bá yín pẹ̀lú àwọn ẹ̀rí òtítọ́, lẹ́yìn náà ẹ mú (àwòrán) ọmọ màlúù náà (gẹ́gẹ́ bí ẹbọ) lẹ́yìn ìrìnàjò rẹ̀, ẹ̀yin sì (di) àwọn aláìṣòótọ́.
وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ
wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).
Àti dájúdájú, A ti sọ àwọn āyah tí ó hàn gbangba kalẹ̀ fún ọ (Muhammad), kò sì sí ẹni tí ó ń sẹ́ wọn àyàfi àwọn ẹni burúkú.
كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Báwo ni Allāhu yóò ṣe tọ́ àwọn ènìyàn kan tí wọ́n gbàgbọ́ lẹ́yìn tí wọ́n gbàgbọ́, tí wọ́n sì gbàgbọ́ pé Òjíṣẹ́ (Muhammad) jẹ́ òótọ́ (Rásūl), tí ẹ̀rí tí ó hàn gbangba sì ti dé ọ̀dọ̀ wọn? Allāhu kò tọ́ àwọn aláìṣòótọ́ sọ́nà.
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
Nítorí náà, tí wọ́n bá purọ́ fún ọ (Muhammad), nígbà náà (mọ̀ pé) àwọn aposteli tí wọ́n ṣáájú rẹ náà ni wọ́n purọ́ fún (pẹ̀lú), wọ́n mú àwọn iṣẹ́ ìyanu gidi wá, Zubur àti Ìwé tí ó fúnni ní àlàyé pípé.
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
Àwọn ará Ìwé (Àwọn) Àwọn ará Ìwé ń béèrè lọ́wọ́ rẹ (Muhammad) pé kí o sọ ìwé kan kalẹ̀ láti ọ̀run fún wọn. Dájúdájú, wọ́n béèrè ohun tó ju ìyẹn lọ lọ́wọ́ Mose. Wọ́n wí pé, “Fi Allāhu hàn wá ní òótọ́.” Nítorí náà, mànàmáná kọlù wọ́n nítorí ìkà wọn. Lẹ́yìn náà wọ́n jọ́sìn fún ọmọ màlúù lẹ́yìn tí wọ́n ti rí àwọn ẹ̀rí tó hàn gbangba, síbẹ̀ A dáríjì wọ́n, A sì fún Mósè ní àṣẹ gidi.
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
Ẹ rántí ìgbà tí Allāhu sọ pé, “Ìrẹ Jésù, ọmọ Màríà! Ẹ rántí oore-ọ̀fẹ́ mi lórí yín àti lórí ìyá yín nígbà tí mo fún yín ní agbára pẹ̀lú Ẹ̀mí Mímọ́. Ẹ lè bá àwọn ènìyàn sọ̀rọ̀ nígbà tí ẹ wà ní ọmọ kékeré àti nígbà tí ẹ jẹ́ àgbàlagbà. Ẹ rántí ìgbà tí mo kọ́ yín ní kíkọ, (pẹ̀lú) Ọgbọ́n, Tórà àti Ìhìnrere. Ẹ rántí nígbà tí ẹ dá ẹyẹ kan láti inú ilẹ̀ pẹ̀lú àṣẹ Mi, lẹ́yìn náà ẹ fẹ́ afẹ́fẹ́ sí i, lẹ́yìn náà ó di ẹyẹ gidi pẹ̀lú àṣẹ Mi. Ẹ rántí nígbà tí ẹ wo ẹni tí ó fọ́jú láti ìbí àti adẹ́tẹ̀ sàn pẹ̀lú àṣẹ Mi. Ẹ rántí nígbà tí ẹ mú àwọn òkú (láti inú ibojì wá sí ìyè) pẹ̀lú àṣẹ Mi. Ẹ rántí nígbà tí mo dí àwọn ọmọ Ísráẹ́lì lọ́wọ́ (láti inú ìfẹ́ wọn láti pa yín) nígbà tí ẹ fi ìròyìn tí ó hàn gbangba hàn wọ́n, nígbà náà ni àwọn aláìgbàgbọ́ nínú wọn wí pé, “Èyí kò jẹ́ ohun mìíràn bí kò ṣe iṣẹ́ ìyanu gidi.”
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
Ta ló sì ṣe àìṣòdodo ju ẹni tó dá irọ́ mọ́ Allāhu lọ, tàbí ẹni tó sẹ́ àwọn āyah Rẹ̀? Dájúdájú, àwọn aláìṣòdodo jẹ́ aláìníláárí.
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
Lẹ́yìn náà, wọ́n pa ràkúnmí náà, wọ́n sì gbé ìgbéraga lòdì sí àṣẹ Olúwa wọn. Wọ́n wí pé, “Sálẹ́ẹ̀h! Fi ìhalẹ̀ rẹ hàn wá, tí ó bá jẹ́ pé òótọ́ ni ìwọ jẹ́ ọ̀kan lára àwọn ìránṣẹ́.”
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Lẹ́yìn wọn, A rán Mūsā pẹ̀lú àwọn ẹ̀rí Wa sí Fáráò àti àwọn olórí nínú àwọn ènìyàn rẹ̀, wọ́n sì sẹ́ àwọn ẹ̀rí náà. Nítorí náà, kíyèsí ohun tí ó ń ṣẹlẹ̀ sí àwọn tí ó ń ṣe ìbàjẹ́.
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
Àwọn olórí Fáráò wí pé, “Ọkùnrin yìí jẹ́ onídán onímọ̀ ní tòótọ́,
قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ
qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).
(Àwọn olórí) dáhùn pé, “Ẹ dá a dúró fún ìgbà díẹ̀” òun àti arákùnrin rẹ̀, kí ẹ sì rán àwọn ènìyàn kan lọ sí àwọn ìlú láti kó àwọn onídán jọ.
يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
kí wọ́n lè mú gbogbo àwọn onídán ọlọ́gbọ́n wá sọ́dọ̀ rẹ.”
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
Farao sọ pé, “Kí ló dé tí ẹ fi gbà á gbọ́ kí n tó fún yín ní àṣẹ? Ní tòótọ́, èyí jẹ́ ọgbọ́n àrékérekè tí ẹ ti gbèrò ní ìlú yìí, láti lé àwọn olùgbé ibẹ̀ jáde. Nígbà tó bá yá, ẹ ó mọ̀ (àbájáde ìwà yín)
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
Wọ́n sì wí (fún Mose pé), “Ohunkóhun tí o bá mú wá fún wa láti fi àjẹ́ hàn wá, àwa kò ní gbà ọ́ gbọ́.”
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ
fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).
Nítorí náà, a jẹ àwọn kan lára wọn níyà, lẹ́yìn náà, a tẹ wọ́n sínú òkun nítorí pé wọ́n sẹ́ àwọn àmì wa, wọ́n sì jẹ́ aláìmòye àwọn àmì wa.
سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ
sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).
Èmi yóò yípadà kúrò nínú àwọn àmì (agbára Mi) àwọn tí wọ́n ń ṣògo lórí ilẹ̀ ayé láìsí ìdí tó tọ́. Bí wọ́n tilẹ̀ rí gbogbo àmì (agbára Mi) wọn kò ní gbàgbọ́ nínú rẹ̀ síbẹ̀. Tí wọ́n bá sì rí ọ̀nà kan tí ó ń tọ́ sí ìtọ́sọ́nà, wọn kò ní tẹ̀lé e, ṣùgbọ́n tí wọ́n bá rí ọ̀nà ìṣìnà, wọ́n máa tẹ̀lé e. Èyí jẹ́ nítorí pé wọ́n sẹ́ àwọn àmì Wa, wọ́n sì máa ń ṣe àìkíyèsí wọn nígbà gbogbo.
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Ṣé ìròyìn kò dé ọ̀dọ̀ wọn nípa àwọn tí wọ́n wà ṣáájú wọn, (ní ti àwọn ènìyàn Nóà, Ad, Samudu, àwọn ènìyàn Ibrahim, àwọn ará Madyan, àti (àwọn olùgbé) àwọn ilẹ̀ tí wọ́n ti parun? Àwọn ìránṣẹ́ ti wá bá wọn pẹ̀lú àwọn ẹ̀rí tí ó hàn gbangba; Allāhu kò ṣe àìtọ́ sí wọn, ṣùgbọ́n wọ́n ṣe àìtọ́ sí ara wọn.
وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ
wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).
Àti dájúdájú, A ti pa àwọn ènìyàn tí wọ́n wà ṣáájú yín run, nígbà tí wọ́n ṣe àìṣòdodo, bó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn ìránṣẹ́ wọn ti wá pẹ̀lú ìròyìn (òótọ́) ní tòótọ́, ṣùgbọ́n wọn kò fẹ́ gbàgbọ́ rárá. Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ń san ẹ̀san fún àwọn tí wọ́n dẹ́ṣẹ̀.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Ṣé ó tọ́ kí wọ́n sọ pé òun (Muhammad) ló ṣẹ̀dá rẹ̀? Sọ pé, “Ẹ gbé orí kan jáde bí i (Al-Qur’an), kí ẹ sì pe ẹnikẹ́ni nínú yín tí ó lè ṣe é lẹ́yìn Allāhu, tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́.”
بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ
bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).
Ní tòótọ́ (òtítọ́ ni pé), wọ́n sẹ́ ohun tí wọn kò tíì mọ̀ dáadáa, wọn kò sì tíì gba àlàyé fún un. Bákan náà, àwọn ènìyàn tí ó wà ṣáájú wọn ti sẹ́ (àpósítélì). Nítorí náà, ẹ kíyèsí àbájáde àwọn ènìyàn aláìṣòdodo.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُ ۗ كَذٰلِكَ نَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِ الْمُعْتَدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihī rusulan ilā qaumihim fa jā'ūhum bil-bayyināti famā kānū liyu'minū bimā każżabū bihī min qabl(u), każālika naṭba‘u ‘alā qulūbil-mu‘tadīn(a).
Lẹ́yìn náà lẹ́yìn (Nóà), A rán ọ̀pọ̀lọpọ̀ àwọn ìránṣẹ́ sí àwọn ènìyàn wọn, àwọn ìránṣẹ́ sì wá bá wọn pẹ̀lú ìròyìn tó ṣe kedere, ṣùgbọ́n wọn kò fẹ́ gbàgbọ́ nítorí pé wọ́n ti ń sẹ́ tẹ́lẹ̀. Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ń fi èdìdì dí ọkàn àwọn olùrékọjá.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى وَهٰرُوْنَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ بِاٰيٰتِنَا فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā wa hārūna ilā fir‘auna wa mala'ihī bi'āyātinā fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
Lẹ́yìn náà, a rán Mósè àti Háráùn sí Fáráò àti àwọn olórí nínú àwọn ènìyàn rẹ̀, wọ́n sì mú àwọn àmì wa wá (nípa agbára). Ó hàn gbangba pé wọ́n ń ṣe ìgbéraga, wọ́n sì jẹ́ ẹlẹ́ṣẹ̀.
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
Nígbà tí òtítọ́ dé bá wọn láti ọ̀dọ̀ Wa, wọ́n wí pé, “Èyí jẹ́ iṣẹ́ ìyanu gidi.”
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
Mósè wí pé, “Ṣé o yẹ láti sọ nípa òtítọ́ nígbà tí ó bá dé ọ̀dọ̀ rẹ pé, ‘Ṣé iṣẹ́ àjẹ́ nìyí?’ Síbẹ̀ àwọn oníṣẹ́ àjẹ́ kì yóò ṣẹ́gun.”
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).
Àwọn tí kò gbàgbọ́ sì wí pé, “Kí ló dé tí a kò fi sọ àmì kan kalẹ̀ fún un (Muhammad) láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ̀?” Sọ pé, “Dájúdájú Allāhu ń ṣi ẹni tí Ó bá fẹ́ lọ́nà, ó sì ń tọ́ àwọn tí ó bá ronú pìwàdà sí ọ̀dọ̀ Rẹ̀.”
لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ
laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).
dájúdájú wọ́n wí pé, “Dájúdájú, ìran wa ti ṣókùnkùn, ní tòótọ́ àwa ni àwọn tí idán kàn.”
وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ
wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).
A sì ti mú àwọn àmì wa wá fún wọn (nípa agbára), ṣùgbọ́n wọ́n máa ń yípadà kúrò lọ́dọ̀ wọn nígbà gbogbo.
اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُوْنَ ۗ
innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati zayyannā lahum a‘mālahum fahum ya‘mahūn(a).
Dájúdájú, fún àwọn tí kò gbàgbọ́ nínú ayé ìkẹyìn, A ti ṣe iṣẹ́ (burúkú) wọn ní ẹwà fún wọn, kí wọ́n lè máa rìn kiri nínú ìṣìnà.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ
ulā'ikal-lażīna lahum sū'ul-‘ażābi wa hum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).
Àwọn ni yóò gba ìyà búburú (ní ayé yìí) àwọn ni yóò sì pàdánù jùlọ ní ayé ìkẹyìn.
اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ
allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).
Wọn (bẹ́ẹ̀ náà) kò sin Allah tí ó ń mú ohun tí ó farasin ní ọ̀run àti ilẹ̀ jáde, tí ó sì mọ ohun tí o fi pamọ́ àti ohun tí o ń fi hàn.
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَلَىِٕنْ جِئْتَهُمْ بِاٰيَةٍ لَّيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُبْطِلُوْنَ
wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), wa la'in ji'tahum bi'āyatil layaqūlannal-lażīna kafarū in antum illā mubṭilūn(a).
Àti dájúdájú A ti ṣàlàyé gbogbo onírúurú òwe fún aráyé nínú Al-Qur’an yìí. Tí o bá sì mú ayah kan wá fún wọn, dájúdájú àwọn aláìgbàgbọ́ yóò wí pé, “Ẹ̀yin jẹ́ ènìyàn tí ń dá irọ́.”
فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ
falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).
Nígbà tí ó (Mósè) dé ọ̀dọ̀ wọn tí ó mú àwọn iṣẹ́ ìyanu wa wá, lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀ ni wọ́n fi rẹ́rìn-ín sí i.
وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).
A kò sì fi iṣẹ́ ìyanu kan hàn wọ́n àyàfi tí (iṣẹ́ ìyanu náà) bá tóbi ju iṣẹ́ ìyanu (tí ó ti kọjá) lọ. A sì fi ìyà jẹ wọ́n kí wọ́n lè padà (sí ọ̀nà títọ́).
اِنَّ الَّذِيْنَ يُحَاۤدُّوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ كُبِتُوْا كَمَا كُبِتَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۚ
innal-lażīna yuḥāddūnallāha wa rasūlahū kubitū kamā kubital-lażīna min qablihim wa qad anzalnā āyātim bayyināt(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).
Dájúdájú àwọn tí wọ́n tako Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀ yóò jẹ́ ẹni tí wọ́n ti dẹ́rùbà gẹ́gẹ́ bí àwọn tí ó ti ṣáájú wọn. Àti pé dájúdájú, A ti fi ẹ̀rí tí ó hàn gbangba hàn. Àti àwọn tí ó sẹ́ ẹ́ yóò gba ìyà tí ó yẹ́ni.
ذٰلِكَ بِاَنَّهٗ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالُوْٓا اَبَشَرٌ يَّهْدُوْنَنَاۖ فَكَفَرُوْا وَتَوَلَّوْا وَّاسْتَغْنَى اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
Żālika bi'annahū kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fa qālū abasyaruy yahdūnanā, fa kafarū wa tawallau wastagnallāh(u), wallāhu ganiyyun ḥamīd(un).
Èyí jẹ́ nítorí pé nígbà tí àwọn Àpósítélì dé ọ̀dọ̀ wọn (tí wọ́n mú ìròyìn wá), wọ́n wí pé, “Ṣé ó yẹ kí àwọn ènìyàn tọ́ wa sọ́nà?” Lẹ́yìn náà wọ́n sẹ́, wọ́n sì yípadà; bó tilẹ̀ jẹ́ pé Allāhu kò nílò wọn. Allāhu sì jẹ́ ọlọ́rọ̀ jùlọ, ẹni tí a ó máa dúpẹ́ lọ́wọ́ rẹ̀.
وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ
wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).
Wọ́n sì tako àwọn āyah Wa pátápátá.
فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ
fa każżaba wa ‘aṣā.
Ṣùgbọ́n ó (Fáráò) purọ́ ó sì ṣàìgbọràn.
ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ
Ṡumma adbara yas‘ā.
Lẹ́yìn náà ó yípadà nígbà tí ó ń gbìyànjú láti pe (Mósè) níjà.