لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
עס איז נישטאָ קיין צוואַנג אין (האַלטן זיך צו) רעליגיע (איסלאַם), אין פאַקט איז דאָ אַ קלאָרער (אונטערשייד) צווישן דעם ריכטיקן וועג און דעם אומרעכטן וועג. ווער עס יז וואָס גלויבט נישט אין טאַגוט און גלויבט אין אַלאַ, דאַן טאַקע, האָט ער זיך (פעסט) געהאַלטן אָן אַ זייער שטאַרקן שטריק וואָס וועט זיך נישט צעברעכן. אַלאַ איז אַל-הערנדיק, אַל-וויסנדיק.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
האסטו נישט באמערקט די מענטשן וואָס האָבן זיך געקריגט מיט אַבֿרהם וועגן זיין גאָט, ווייל אַלאַה האָט אים געגעבן אַ מלכות (מאַכט). ווען אַבֿרהם האָט געזאָגט, "מיין גאָט איז דער וואָס גיט לעבן און פאַראורזאַכט טויט," האָט ער געזאָגט, "איך קען אויך געבן לעבן און פאַראורזאַכן טויט." אַבֿרהם האָט געזאָגט, "אַלאַה האָט אויפֿגעהויבן די זון פֿון מזרח, אַזוי האָט ער זי אויפֿגעהויבן פֿון מערב." אַזוי דער מענטש וואָס נישט גלויבט איז פֿאַרווירט. אַלאַ פֿירט נישט די שלעכטע.
وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
און זאָל זײַן צווישן אײַך אַ גרופּע מענטשן וואָס רופֿן צו גוטסקייט, באַפֿעלן (טאָן) וואָס איז גוט, און פֿאַרווערן וואָס איז שלעכט. און זיי זײַנען די גליקלעכע מענטשן.
كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ
kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).
איר (מוסלמענער) זענט די בעסטע מענטשן געבוירן צו מענטשן, (ווייל איר) באַפֿעלט (טוט) וואָס איז גערעכט, און פֿאַרווערט וואָס איז שלעכט, און גלויבט אין אַלאַ. אויב די מענטשן פון דעם בוך וואָלטן געגלייבט, וואָלט עס געווען בעסער פֿאַר זיי. צווישן זיי זענען דאָ גלויביגע, אָבער רובֿ פון זיי זענען שלעכטע מענטשן.
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
אַזוי, דאַנק גאָט'ס חסד, ביסט דו (מוחמד) געווען מילד צו זיי. אויב דו האַנדסט שווער און האָסט אַ גראָב האַרץ, וועלן זיי זיכער זיך אָפּטיילן פון די אַרום דיר. דעריבער, מוחל זיי און בעט פֿאַר מחילה פֿאַר זיי, און באַראַט זיך מיט זיי אין דעם ענין. דערנאָך, ווען דו וועסט האָבן באַשלאָסן, דאַן לייג דיין צוטרוי אין גאָט. טאַקע, גאָט ליבט די וואָס שטעלן זייער צוטרוי אין אים.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا
ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).
זיי זענען מענטשן וועמענס (טאַקע) אַלאַה ווייסט וואָס איז אין זייערע הערצער. דעריבער דריי דיין רוקן צו זיי, און גיב זיי עצה, און רעד צו זיי ווערטער וואָס וועלן מאַכן אַן איינדרוק אויף זייערע נשמות.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
פארטרייבט נישט די וואָס רופן צו זייער גאָט אין דער פרי און אין אָוונט, זיי האָפֿן אויף זיין וואוילזיין. דו טראָגסט נישט די קלענסטע פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט פֿאַר זייערע מעשים און זיי טראָגן נישט די קלענסטע פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט פֿאַר דיינע מעשים, דעריבער האָסטו (דאָס רעכט) זיי צו פארטרייבן, אַזוי אַז דו זאָלסט זיין צווישן די שלעכטע טוערס.
وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).
די וואָס מורא האָבן פֿאַר גאָט האָבן קיין פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט נישט פֿאַר זייערע זינד; אָבער עס איז זייער פליכט זיי צו דערמאָנען צו מורא האָבן פֿאַר גאָט.
۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
און (געדענקט) ווען אברהם האט געזאגט צו זיין פאטער אזאר, "איז עס פאסיג פאר דיר צו מאכן די בילדער געטער? טאקע, איך זע דיר און דיין פאלק אין קלארע טעות."
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
זיי (די נביאים) זענען געפירט געוואָרן דורך אַלאַה, אַזוי פאָלגט זייער אנווייזונג. זאָגט (מוחמד), "איך בעט נישט פון אייך גאָרנישט אין אויסטויש פֿאַר איבערגעבן (דעם קוראַן)." דער קוראַן איז גאָרנישט מער ווי אַ ווארענונג צו (אַלע מענטשן) איבער דער גאָרער וועלט.
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
זיי פארהערלעכן נישט גאט ווי זיי זאלן ווען זיי זאגן, "גאט האט גארנישט אנטפלעקט פאר מענטשן." זאגט (מוחמד), "ווער האט אראפגעשיקט דאס ספר (תורה) וואס משה האט געבראכט אלס א ליכט און אנווייזונג פאר מענטשהייט, דו האסט געמאכט דאס ספר אין צעווארפענע שטיקלעך פאפיר, דו האסט געוויזן (טיילן דערפון) און דו האסט באהאלטן אסאך דערפון, כאטש עס איז דיר געלערנט געווארן וואס איז נישט באקאנט געווען, נישט דורך דיר און נישט דורך דיינע פארגייער." זאגט, "עס איז גאט (וואס האט עס אראפגעשיקט)," דערנאך (נאכדעם), לאז זיי שפילן זיך ארום אין זייער טעות.
وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).
און באליידיגט נישט די וואָס זיי דינען אַחוץ גאָט, כּדי זיי זאָלן נישט באליידיגן גאָט צו פיל אָן וויסן. אַזוי האָבן מיר געמאַכט יעדן פאָלק באַטראַכטן זייערע מעשים ווי גוט. דעמאָלט וועט זיין זייער צוריקקער צו זייער האַר, און ער וועט זיי זאָגן וואָס זיי האָבן געטאָן.
ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
עס זענען דא אכט פארם בהמות אין פּאָרן (פיר פּאָרן); א פּאָר שעפּס און א פּאָר ציגן. זאָגט, "וואָס איז פֿאַרווערט דורך אַלאַה צווישן צוויי זכרים אָדער צוויי נקבות אָדער וואָס איז אין דער רחם פֿון ביידע נקבות? דערקלער מיר באַזירט אויף וויסן אויב איר זענט אמת."
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
און פֿון אַ קעמל אַ פּאָר און פֿון אַ קו אַ פּאָר. זאָגט, "וואָס איז פֿאַרווערט צווישן צוויי זכרים אָדער צוויי נקבות, אָדער וואָס איז אין דער רחם פֿון ביידע נקבות? זענט איר געווען עדות ווען אַלאַה האָט דאָס פֿאַר אײַך באַשטימט? ווער איז מער אומגערעכט ווי די וואָס דערפֿינען ליגנס קעגן אַלאַה צו פֿאַרפֿירן מענטשן אָן וויסן?" טאַקע, אַלאַה וועט נישט פֿירן די אומגערעכטע מענטשן.
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
די פאליטעאיסטן וועלן זאגן, "אויב גאט וואלט געוואלט, וואלטן מיר נישט פארבונדן קיין שותפים מיט אים, און אויך נישט אונדזערע אבות, און מיר וואלטן גארנישט פארבאטן." אזוי אויך די פאר זיי וואס האבן געליגן (די שליחים) ביז זיי האבן געשמעקט אונדזער שטראף. זאגט (מוחמד), "האסטו עפעס וויסן וואס דו קענסט אונז איבערגעבן? וואס דו פאלגסט איז נאר השערות, און דו טראכסט נאר."
قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).
זאָג (מוחמד), "די איינציקע סיבה איז אַלאַה. אַזוי אויב ער וויל, וועט איר אַלע ווערן געפֿירט."
قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ
qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).
זאָג, "מײַן האַר האָט מיר געזאָגט צו האַנדלען גערעכט. דריי אײַער פּנים (צו אַלאַה) אין יעדער תּפֿילה, און דינען אים דורך געבן אײַער דינען בלויז צו אים. איר וועט צוריקגעקערט ווערן צו אים ווי איר זענט אָריגינעל באַשאַפֿן געוואָרן.
لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
טאַקע, מיר האָבן טאַקע געשיקט נח צו זײַן פֿאָלק, און ער האָט געזאָגט, "אָה, מײַן פֿאָלק! דינט אַלאַה! עס איז נישטאָ קיין גאָט (דינונג) פֿאַר אײַך אַחוץ אים. טאַקע, איך שרעק זיך אַז איר וועט געפּײַניקט ווערן מיט שטראָף אין דעם שרעקלעכן טאָג (טאָג פֿון משפט).
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ער (נח) האָט געענטפערט, "אָה, מײַן פֿאָלק! איך בין נישט פֿאַרפֿירט; נאָר איך בין אַ שליח פֿונעם האַר פֿון אַלע וועלטן."
۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
און צו די מענטשן פון עד (מיר האָבן געשיקט) הוד, זייער ברודער. ער האָט געזאָגט, "אָה מיין פאָלק! דינט אַלאַה! עס איז נישטאָ קיין גאָט (דינט) פֿאַר אײַך אַחוץ אים. אַלזאָ, פאַרוואָס האָט איר נישט מורא פֿאַר אַלאַה?"
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
און צו די מענטשן פון סאַמוד (מיר האָבן געשיקט) זייער ברודער סאַלח. ער האָט געזאָגט, "אָה מיין פאָלק! דינט אַלאַה! עס איז נישטאָ קיין גאָט (דינונג) פֿאַר אײַך אַחוץ אים. טאַקע, אַ קלאָרער באַווײַז איז געקומען צו אײַך פֿון אײַער האַר. די (אַ) קעמל פֿון אַלאַה איז אַ סימן פֿאַר אײַך. לאָז זי זיך פֿיטערן אויף אַלאַהס ערד, שאַט איר נישט, ווײַל איר וועט נישט ליידן אַ ווייטיקדיקע יסורים."
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
און געדענקט ווען ער האט אייך געמאכט כאליפן נאך די מענטשן פון עד און אייך געשטעלט אויף דער ערד. אויף די גלייכע ערטער בויט איר פאלאצן און אויף די בערג הייבט איר זיי אויס אין הייזער. געדענקט אללא'ס ברכות און מאכט נישט קיין שלעכטס אויף דער ערד.
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
און (מיר האָבן אויך געשיקט) לוט, ווען ער האָט געזאָגט צו זײַן פֿאָלק, "פֿאַרוואָס טוט איר אַ שרעקלעכע מעשה, וואָס קיינער האָט נישט געטאָן פֿאַר אײַך (אין דער וועלט).
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
טאַקע, איר האָט אויסגעלאָזט אייער תאווה צו מענער, נישט צו פרויען. איר זענט באמת אַן איבערגעטריבענע פאָלק.
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
און צו די מענטשן פון מדיאן, מיר (געשיקט) שועיב, זייער אייגענעם ברודער. ער האט געזאגט, "אוי מיין פאלק! דינט אללא. עס איז נישטא קיין גאט (דינונג) פאר אייך נאר אים. טאקע, קלארע באווייזן זענען געקומען צו אייך פון אייער האר. פארבעסערט די מאסן און וואגשאלן, און שאדט נישט קיינעם אפילו אין די מינדסטע. שאדט נישט די ערד נאכדעם וואס זי איז (באשאפן) געווארן גוט. דאס איז בעסער פאר אייך אויב איר זענט גלויביקע."
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
און משה האָט געזאָגט: "אָ פרעה! טאַקע, איך בין אַ שליח פֿון גאָט פֿון אַלע וועלטן,
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
מוסא האט געזאגט צו זיין פאלק, "בעט הילף פון גאט און זייט געדולדיק. אמת (די) ערד געהערט צו גאט; ער וועט עס ירשענען צו וועמען ער וויל צווישן זיינע קנעכט. און דער (גוטער) סוף איז פאר די וואס זענען פרום."
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
זײַט מוחל און זאָגט מענטשן צו טאָן וואָס איז קלוג, און גיב נישט קיין אויפֿמערקזאַמקייט צו נאַרישע מענטשן.
وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).
און אויב איינער פון די פאליטעאיסטן זוכט אייער שוץ, דאן באשיצט אים כדי ער זאל הערן דאס ווארט פון אללא, און דאן באגלייט אים צו א זיכערן ארט פאר אים. דאס איז ווייל זיי זענען א פאלק וואס ווייסט נישט.
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
און עס איז נישט פּאַסיק פֿאַר די גלויביגע צו גיין אַלע (צום שלאַכטפעלד). פארוואס גייען נישט עטלעכע פֿון יעדער גרופּע פֿון זיי צו פֿאַרטיפֿן זייער רעליגיעז וויסן און צו וואָרענען זייער פֿאָלק ווען זיי קומען צוריק, כּדי זיי זאָלן זיך קענען באַשיצן.
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
משה רבינו האָט געזאָגט, "זענט איר ווערט צו זאָגן וועגן דער אמת ווען עס קומט צו אײַך, 'איז דאָס כישוף?' אָבער די מכשפים וועלן נישט זיגן."
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
און מוסא האט געזאגט, "אוי מיין פאלק! אויב איר גלייבט אין אללא, דאן לייגט אייער צוטרוי אין אים, אויב איר זענט באמת מוסולמענער (הענטט זיך אונטער)."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).
ער (נוה) האָט געזאָגט, "אָה, מײַן פֿאָלק! וואָס וואָלט איר געטראַכט ווען איך וואָלט געהאַט אַ קלאָרע באַווײַז פֿון מײַן האַר, און איך וואָלט באַקומען רחמנות פֿון אים, בשעת (יענע חן) איז געווען פֿאַרשטעלט פֿאַר אײַך. וואָלטן מיר אײַך געצוואונגען עס אָנצונעמען, כאָטש אײַך געפֿעלט עס נישט?"
وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
און מיין פאלק! איך בעט נישט פון אייך קיין עשירות (אין אויסטויש) פאר מיין רוף. מיין באַלוינונג איז נאָר פון אַלאַה און איך וועל קיינמאָל נישט אַרויסוואַרפן עמעצן וואָס האָט געגלייבט. טאַקע, זיי וועלן טרעפן זייער האר, און אַנשטאָט דעם זע איך אייך ווי אַ נאַריש פאָלק.
وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).
און מיין פאלק! ווער וועט מיר העלפן פון גאט'ס (שטראף) אויב איך פארטרייב זיי? נעמט איר נישט קיין לעקציעס?
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
און איך זאָג נישט צו דיר אַז איך האָב פֿאָרראַטן פֿון לעבנסמיטלען און רייַכטום פֿון אַלאַה, און איך ווייס נישט דאָס וואָס מען זעט נישט, און איך זאָג נישט אַז איך בין אַ מלאך, און איך זאָג נישט צו די וועמען דיינע אויגן פֿאַראַכטן, "אַלאַה וועט זיי נישט געבן גוטס. אַלאַה ווייסט אַם בעסטן וואָס איז אין זייערע נשמות. טאַקע, איך וואָלט געווען פֿון די אומרעכט־טוער."
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
און מיין עצה וועט נישט זיין נוצלעך פֿאַר דיר אפילו אויב איך וויל דיר געבן עצה, אויב אַלאַה וויל דיר פֿאַרפֿירן. ער איז דיין גאָט, און צו אים וועסטו צוריקגעקערט ווערן.
وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).
און צו די מענטשן פון עד (מיר האָבן געשיקט) זייער ברודער, הוד. ער האָט געזאָגט, "אָה מיין פאָלק! דינט אַלאַה, עס איז קיין גאָט פֿאַר אײַך נישטאָ אַחוץ אים. (די גאַנצע צײַט) האָט איר נאָר אויסגעטראַכט.
وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ
wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).
און (הוד האט געזאגט), "אוי מיין פאלק! בעט מחילה פון אייער האר און דערנאך טוט תשובה צו אים, זיכער וועט ער אראפשיקן זייער שטארקע רעגן, ער וועט צולייגן שטארקייט צו אייער שטארקייט, און ווענדט זיך נישט צו זינדיקער."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
ער (שועיב) האָט געזאָגט, "אָה, מײַן פֿאָלק! דערקלערט מיר צי איך האָב קלאָרע באַווײַזן פֿון מײַן האַר און איך האָב באַקומען גליק פֿון אים (איז עס פּאַסיק פֿאַר מיר צו פֿאַרלעצן זײַנע געבאָטן)? איך האָב נישט בדעה אײַך צו פֿאַרלעצן אין וואָס איך האָב אײַך פֿאַרווערט. איך האָב נאָר בדעה (צו ברענגען אַ פֿאַרבעסערונג) אַזוי לאַנג ווי איך בין נאָך פֿעיִק. און די פֿירערשאַפֿט וואָס איך פֿאָלג איז נאָר פֿון אַלאַ. צו אים שטעל איך מײַן צוטרוי און צו אים (אויך) קער איך זיך אום."
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
און מיין פאלק! לאָזט נישט דער קאָנפליקט צווישן מיר (און אייך) אייך ברענגען צו זינדיקן, אַזוי אַז איר זאָלט ווערן געפּײַניקט ווי דאָס וואָס איז געשען מיט די מענטשן פון נח, די מענטשן פון הוד אָדער די מענטשן פון סאַלע, בשעת די מענטשן פון לוט זענען נישט געווען ווײַט פון אייך.
قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).
זאָג (אָ מוכאַמאַד), "דאָס איז מײַן וועג: איך רוף צו אַלאַה, איך און די וואָס פֿאָלגן מיר מיט זיכערקייט. כּבֿוד זאָל זײַן אַלאַה, און איך בין נישט איינער פֿון די פּאָליטעיסטן."
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
און טאקע, מיר האבן געשיקט משהן מיט אונזערע וואונדער (פון מאכט), (און מיר האבן אים באפוילן), "נעמט ארויס דיין פאלק פון פינצטערניש אין דעם העלן ליכט און דערמאנט זיי פון די טעג פון אללא." טאקע, אין דעם זענען דא וואונדער (פון אללא'ס מאכט) פאר יעדן וואס איז געדולדיג און דאנקבאר.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
און (געדענקט) ווען משה האט געזאגט צו זיין פאלק, "געדענקט אללא'ס טובה אויף אייך ווען ער האט אייך געראַטעוועט פון די נאכפאלגער פון פרעה; זיי האבן אייך אונטערגעווארפן צו שווערע יסורים, און גע'הרג'עט אייערע זין, און געשוינט אייערע טעכטער; אין דעם איז דאס געווען א גרויסע פראבע פון אייער האר.
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
זייערע שליחים האבן געזאגט, "איז דא א ספק וועגן אללא, דער באשעפער פון הימל און ערד? ער רופט אייך (צו גלויבן) כדי ער זאל מוחל זיין עטליכע פון אייערע זינד און אפלייגן אייער (פייניגונג) ביז דער באשטימטער צייט?" זיי האבן געזאגט, "איר זענט נאר מענטשן ווי אונז. איר ווילט אונז אפהאלטן פון (דינען) וואס אונזערע פארגייער פלעגן דינען, ברענגט אונז קלארע באווייזן."
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ
faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).
אַלזאָ, איבערגעבן (מוחמד) אָפֿן אַלץ וואָס איז באַפֿױלן (צו דיר) און קער זיך אַוועק פֿון די פּאָליטעאסטן.
اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
רופט (מענטשן) צום וועג פון אייער האר מיט חכמה און גוטער לערע, און טענה מיט זיי אויף א גוטן אופן. טאקע, אייער האר, ער ווייסט בעסער ווער גייט אוועק פון זיין וועג און ער ווייסט בעסער ווער ווערט געפירט.
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
אלס א גלייכע אנווייזונג, צו ווארענען וועגן א זייער שווערע שטראף פון אים און צו געבן גוטע בשורות פאר די גלויביגע וואס טוען גוטע מעשים אז זיי וועלן באקומען א גוטע באלוינונג,
سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ
sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).
שפּעטער (וועלן עטלעכע מענטשן) זאָגן, "(זייער צאָל איז) דריי (מענטשן), דער פערטער איז דער הונט," און (אַנדערע) זאָגן, "(זייער צאָל איז) פינף (מענטשן), דער זעקסטער איז דער הונט," ווי אַ השערה וועגן דעם איבערנאַטירלעכן; און (אַן אַנדערער) האָט געזאָגט, "(זייער צאָל) איז זיבן (מענטשן), דער אַכטער איז דער הונט." זאָגט (מוחמד), "מיין גאָט ווייסט זייער צאָל בעסטער; קיינער ווייסט נישט זייער (צאָל) אַחוץ אַ פּאָר." דעריבער, טענהט נישט (מוחמד) וועגן זיי, אַחוץ פֿאַר עקסטערנע טענות און פרעגט נישט קיינעם וועגן זיי (די יונגע מענטשן).
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
און זייט געדולדיק, דו (מוחמד) מיט די וואָס רופן צו זייער האר מאָרגן און אָוונט, האָפענדיק אויף זיין פאַרגעניגן; און דרייט נישט אַוועק דיינע אויגן פון זיי (ווייל) זיי האָפֿן אויף די דזשולז פון וועלטלעכן לעבן; און גייט נישט נאָך די וועמענס הערצער מיר האָבן פאַרלאָזט צו געדענקען אונדז, און גייט נאָך זייערע תאוות און וועמענס אומשטענדן האָבן איבערגעשטיגן די גרענעץ.