مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ
mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).
Аллаҳ аҟәыӷареи аԥааимбарреи рыцны ашәҟәы ииҭаз ауаҩы, ауаа рахь: «Сара шәымҵахырхәа, Аллаҳ шәимҵахырхәа», ҳәа раҳәара акәӡам, аха «Аллаҳ шәимҵахырхәа, избан акәзар шәара ашәҟәы шәдырҵоит, шәара уи шәҵоит!»
وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ
wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).
Муҳаммадгьы ԥааимбар заҵәык иоуп; Иара иаԥхьа аԥааимбарцәа рацәаҩны иԥсхьеит. Уи дыԥсыр, мамзаргьы дыршьыр, шәхынҳәуама? Шьҭахьҟа ихьаҵыз, Аллаҳ маҷкгьы диԥырхагахом. Аллаҳ иҭабуп ҳәа зҳәо рзы аҳамҭа риҭоит.
لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
Иҵабыргыҵәҟьаны, Аллаҳ азхаҵаҩцәа рыбзиабара риҭеит, урҭ рыбжьара аԥааимбар (Муҳаммад) данрышьҭыз, уи иажәеинраалақәа дрыԥхьеит, рыԥсы рыцқьаны, ашәҟәи аҟәыӷареи дирҵеит, уаанӡа урҭ еилкаау амҩахҟьараҿы ишыҟазгьы.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ
yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
Уа ашәҟәы ажәлар! Шәдин аҿы аҳәаақәа шәырҭымсын, Аллаҳ изкны ииашоу ада акгьы шәымҳәан. Иҵабыргыҵәҟьаны, Мариам лԥа Мессиа Иисус, Аллаҳ ицҳаражәҳәаҩ иакәын, Мариам илзеиҭеиҳәаз иажәақәа рыла, иара иҟынтәи аԥсы ҭаны. Ус анакәха, Аллаҳи иԥааимбарцәеи рыгәра жәга, насгьы «Анцәа хҩык иоуп» ҳәа шәымҳәан. (Уи) шәара шәзы еиҳа еиӷьуп. Ҳәарада, Аллаҳ зегь зымчу Анцәа иоуп, ахшара дроурц азы дныҳәоуп. Ажәҩанқәа рҿы иҟоугьы, адгьыл аҿы иҟоугьы иара итәуп. Ахьчаҩ иаҳасабалагьы Аллаҳ дазхоит.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Мариа лԥа Мессиа Апостол заҵәык иакәын. Уаанӡа апостолцәа ԥыҭҩык ииасхьан. Иангьы аиаша иақәныҟәоз аӡә лакәын. Урҭ рҩыџьагьы еиҳарак акрыфара рфоит. Урыхәаԥш, урҭ (ашәҟәы иаҵанакуа ауааԥсыра) ажәақәа шҳарзеиҭаҳҳәо, нас урыхәаԥш, урҭ (ргәаҳәарақәа рыла) ишрызхьамԥшуа.
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
Шәара иџьашәшьома шәынцәа иҟынтә шәара шәыбжьара аӡәы ила агәҽанҵара, шәгәышәҽанызҵаразы, насгьы шәгәыцқьаны шәҟаларц азы, арыцҳашьара шәоурц азы?
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
Насгьы иџьоушьома, шәара шәахьтә аӡәы ила шәынцәа иҟынтә агәҽанҵара шәгәышәҽанызҵаз? Ишәгәалашәыршәа, Ныҳә иуаажәлар рышьҭахь халифцәас шәанҟаиҵаз, цәеижьлагьы, шәага-загалагьы шәара шәеиҳаны. Ус анакәха, Аллаҳ иныҳәаԥхьыӡқәа шәхашәмыршҭлан, анасыԥ шәоурц азы. ”
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Муса иуаажәлар рахь даныхынҳә, игәы ԥжәаны, илахь еиқәҵаны иҳәеит: «Сара сыҟамызт, закәытә ус бааԥсқәоу иҟашәҵаз! Моисеи ахсаала (Тора) ҵаҟа иқәиҵеит, иашьа (Ҳарун) ихы аанкыланы иара иахь днаганы дҩагылеит. (Ҳарун) иҳәеит: "Уа сан лԥа! Ажәлар сара сԥсыҽны срыԥхьаӡоит, сыршьырцгьы егьрыгымхеит, убри аҟнытә уаӷацәа срыцҳара азы ргәы ҟаумҵан, насгьы уаҩ гәаҟны сумҟаҵан".
وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ
wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).
Муса игәыԥжәара анҭынчха ашьҭахь, ахсаалақәа (Тора) игеит. Уи иҩымҭақәа рҿы зынцәа ицәшәо рзы амҩақәҵареи арыцҳашьареи ыҟоуп.
قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).
Иҳәа (Муҳаммад): "Сара амч сымаӡам, Аллаҳ игәаԥхара ада, ацәгьара ҟасҵарц, мамзаргьы ацәгьара ҟасҵарц. Сара амаӡа здыруазҭгьы, иахьынӡасылшо абзиара ҟасҵон, ацәгьара сзыҟаломызт.
عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ
‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).
Аллаҳ шәара шәанаижьуеит (Муҳаммад). Избан урҭ азин зрышәҭаз (аибашьрахь имцарц), ииашаҵәҟьаны (иԥырхагоу) еилышәкааанӡа, амц зҳәо еилышәкааанӡа?
لَقَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
laqad jā'akum rasūlum min anfusikum ‘azīzun ‘alaihi mā ‘anittum ḥarīṣun ‘alaikum bil-mu'minīna ra'ūfur raḥīm(un).
Иҵабыргыҵәҟьаны, шәара шәуаажәлар рҟынтә ԥааимбарк дааит, шәзықәшәаз агәаҟрақәа хьанҭоуп, шәара шәзы ииашаҵәҟьаны иҭахуп, азхаҵаҩцәа рахь ақьиареи агәшаҭареи ааирԥшуеит.
اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ
akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).
Уамашәа иубашам, ауаа џьаршьар акәӡам, урҭ рыбжьара уаҩык изаҳҳәаз: «Ауаа ргәырҽанҵа, азхаҵаҩцәа Анцәа иҿаԥхьа иреиҳау аҭыԥ ахьрымоу азы иргәырӷьа». Мапкыҩцәа: «Ари ауаҩы (Муҳаммад) ииашаҵәҟьаны лаԥшхырԥаҩуп» рҳәеит.
وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).
Аад ауааԥсыра рахьгьы, рашьа Ҳуд днаҳашьҭит. Уи иҳәеит: «Уа сыуаажәлар, Аллаҳ шәимҵахырхәа, шәара шәзы иара ида анцәа дыҟам.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).
Уара уаԥхьагьы (Муҳаммед) атәыла ауааԥсыра рыбжьара ажәаҳәарақәа заҳҭаз ауаҩы иакәымкәа, ҳара дҳашьҭит. Урҭ адгьыл аҿы иныҟәомызт, раԥхьа иҟаз (апостол дызҿагылоз) ирыхьыз рымбаӡеи. Иҵабыргыҵәҟьаны, нарцәтәи адгьыл ақьырсианцәа рзы еиҳа еиӷьуп. Ибзеилымкааӡои?
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ
wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).
Уара уаԥхьа ԥыҭҩык аԥааимбарцәа наҳашьҭит, урҭгьы аҳәсақәеи ахылҵшьҭрақәеи раҳҭеит. Аԥааимбар азин имам ашьақәырӷәӷәарақәа (аџьашьахәқәа) раарԥшра, Аллаҳ изин имҭакәа. Аамҭа зегьы рзы иҟоуп ашәҟәы.
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
Урҭ рԥааимбарцәа ирҳәеит: «Ажәҩанқәеи адгьыли зшаз Аллаҳ изкны гәыҩбара шәымоума, шәгәнаҳақәа рҟынтә шьоукы шәанаижьырц, шәгәаҟра аамҭа аҟынӡа ихырԥарц азы шәааиԥхьоит?» Урҭ ирҳәеит: «Шәара ҳара ҳаиԥш шәуаҩуп. Ҳабацәа зымҵахырхәоз ҳаԥырхагахарц шәҭахуп, убри аҟнытә иаахтыҵәҟьоу ашьақәырӷәӷәара ҳзаажәга».
قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Урҭ рԥааимбарцәа ирарҳәеит: "Ҳаргьы шәара шәеиԥш ауаа ҳауп, аха Аллаҳ имаҵуҩцәа рҟынтә ииҭаху абзиабара ииҭоит. Аллаҳ изин ада шьақәырӷәӷәарак шәзаагара ҳақәнагам. Азхаҵаҩцәа Аллаҳ заҵәык иоуп изықәгәыӷша".
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَۙ
wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).
Уара уаԥхьагьы, ажәаҳәарақәа заҳҭаз ауаа ракәымкәа, ҳара иааҳашьҭит. Ус анакәха, иузымдыруазар, адырра змоу уиазҵаа,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
мамзаргьы ахьы иалху аҩны шәымоуп, мамзаргьы ажәҩан ахь шәхалоит. Уара ухалара ҳазхаҵаӡом, ҳаԥхьарц азы ашәҟәы ҳзааушьҭаанӡа.
وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰٓى اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَبَعَثَ اللّٰهُ بَشَرًا رَّسُوْلًا
wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā illā an qālū aba‘aṡallāhu basyarar rasūlā(n).
Ауаа амҩақәҵара анрызцәырҵлак, азхаҵара иаԥырхагоу акгьы ыҟаӡам, Аллаҳ ауаҩы ԥааимбарс дызааишьҭзеи ҳәа рҳәара ада?
قُلْ لَّوْ كَانَ فِى الْاَرْضِ مَلٰۤىِٕكَةٌ يَّمْشُوْنَ مُطْمَىِٕنِّيْنَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَلَكًا رَّسُوْلًا
qul lau kāna fil-arḍi malā'ikatuy yamsyūna muṭma'innīna lanazzalnā ‘alaihim minas-samā'i malakar rasūlā(n).
Иҳәа (Муҳаммад): «Адгьыл аҿы ҭынч иныҟәо амаалықьцәа ыҟазҭгьы, хымԥада, ажәҩан аҟынтәи амаалықьцәа рыцҳаражәҳәаҩцәа рзылбааҳгон».
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).
Иҳәа (Муҳаммад): «Саргьы шәара шәеиԥш уаҩуп, шәынцәа Зегьзымчу Анцәа шиакәу азы агәаҳәара соуит». Ус анакәха, дарбанзаалак, инцәа иҿаԥхьа иԥылара иақәгәыӷуа, аус бзиақәа ҟаиҵалааит, насгьы инцәа имҵахырхәараҿы акы иҽалаимырхәааит».
فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى
fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.
Убри аҟнытә Мыса игәаҿы ашәара ааиныԥшит.
وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).
Шәара шәаԥхьа аԥааимбарцәа ракәымкәа, ажәаҳәарақәа заҳҭаз ауаа ракәымкәа, шәара ишәзымдыруазар, адырра змоу шәиазҵаа.
وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ
wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).
Ҳара урҭ (аԥааимбарцәа) акрыфара зымфо, наӡаӡагьы инхом цәеижьны иҟаҳмҵеит.
وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ
wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).
Уара уаԥхьа аӡәгьы наӡаӡатәи аԥсҭазаара ҳамшаӡеит. Уара уԥсыр, урҭ еиқәхома?
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
Убри аҟнытә рыуаажәлар рҟынтә амапкыҩцәа рԥызацәа ирҳәеит: «Ари ауаҩы шәара шәеиԥш ауаҩы иоуп, шәара шәаасҭа еиҳа иҳараку ауаҩы иакәны дҟаларц иҭахуп. Аллаҳ иҭахызҭгьы, маалықьк дааишьҭуан.
اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ
in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).
Уи дхагоуп, убри аҟнытә иазыԥҵәоу аамҭа ааиаанӡа уизыԥшыз (ачҳара аашәырԥшла).
وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ وَاَتْرَفْنٰهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُوْنَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُوْنَ
wa qālal-mala'u min qaumihil-lażīna kafarū wa każżabū biliqā'il-ākhirati wa atrafnāhum fil-ḥayātid-dun-yā, mā hāżā illā basyarum miṡlukum, ya'kulu mimmā ta'kulūna minhu wa yasyrabu mimmā tasyrabūn(a).
Зыжәлар рҟынтә мап зкыз, нарцәтәи аԥсҭазаара мап ацәызкыз, насгьы адунеи аҿы аԥсҭазаараҿы аԥсҭазаара бзиа заҳҭаз ауаа рԥызацәа ирҳәеит: «Ари ауаҩы шәара шәеиԥш дуаҩым, шәара ишәфо ифоит, шәара ижәуагьы ижәуеит».
وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ
wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).
Ииашаҵәҟьаны, шәара шәеиԥш иҟоу ауаа рҳәатәы шәықәныҟәозар, хымԥада шәцәыӡуеит.
فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ
fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).
Убри аҟнытә урҭ ирҳәеит: «Иахәҭоума ҳара ҳаиԥш иҟоу ҩыџьа ауаа рыгәра агара, урҭ рыжәлар (Исраил иԥацәа) ҳара ҳамаҵ зуа жәлар шракәугьы?»
يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ
yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
Аллаҳ иҳәеит: «Уа аԥааимбарцәа, абзиара шәфала, аус бзиақәа ҟашәҵала.
وَقَالُوْا مَالِ هٰذَا الرَّسُوْلِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِيْ فِى الْاَسْوَاقِۗ لَوْلَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُوْنَ مَعَهٗ نَذِيْرًا ۙ
wa qālū mā lihāżar-rasūli ya'kuluṭ-ṭa‘āma wa yamsyī fil-aswāq(i), lau lā unzila ‘alaihi malakun fa yakūna ma‘ahū nażīrā(n).
Урҭ ирҳәеит: «Аԥааимбар (Муҳаммад) акрыфара закәузеи, аџьармыкьақәа рҿы дызныҟәозеи?
وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّآ اِنَّهُمْ لَيَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْاَسْوَاقِۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً ۗ اَتَصْبِرُوْنَۚ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيْرًا ࣖ ۔
wa mā arsalnā qablaka minal-mursalīna illā innahum laya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa yamsyūna fil aswāq(i), wa ja‘alnā ba‘ḍakum liba‘ḍin fitnah(tan), ataṣbirūn(a), wa kāna rabbuka baṣīrā(n).
Уара уаԥхьагьы ацҳаражәҳәаҩцәа ҳзынамышьҭит, аха урҭ афатә рфон, аџьармыкьақәа рҿы иныҟәон. Шәара шәҟынтә џьоукы ԥышәагас иҟаҳҵеит. Ачҳара ааурԥшуама? Унцәагьы зегь збоит.
مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
шәара ҳара ҳаиԥш шәуаҩуп; Усҟан аџьашьахәы ҟаҵа, аиашацәа уруаӡәкзар».
وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ
wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).
Уаргьы ҳара ҳаиԥш ууаҩуп, ҵабыргны амцҳәаҩцәа урылахәуп ҳәа агәра ҳгоит.
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
Укаламгьы ҭажь!» Убри аҟнытә (акәадыр маҭны ианыҟала, Моисеи уи амаҭ еиԥш иныҟәо аниба, дыҩны дхынҳәит, дымԥшӡакәа дхынҳәит. Умшәан! Ҳәарада, Сара сҿаԥхьа, Апостолцәа ашәара рыхәҭам,
وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Даргьы ацәгьаршра ҟарҵеит, ҳаргьы ацәгьаршра ҟаҳҵеит, дара ирзымдырӡакәа.
فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ
fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).
Убри аҟнытә, иара (Моисеи) ақалақь аҿы дыҟанаҵы дшәеит (иусқәа рылҵшәақәа рзыԥшра), иаалырҟьаны иахьа ацхыраара иаҳәаз ауаа ацхыраара ирҭарц иқәыҩит. Моисеи иеиҳәоит: «Уара ииашаҵәҟьаны уеретикуп».
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
Уи (Мусеи) иҳәеит: «Сынцәа, урҭ ргәыԥ аҟынтә аӡәы дысшьит, убри аҟнытә сара сшьыр ҳәа сшәоит.
اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ
innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).
Ҳәарада, уара (Муҳаммад) уԥсуеит, урҭгьы ԥсуеит.
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).
Ишәҳәа (Муҳаммад): "Саргьы шәара шәеиԥш уаҩуп, сара исзылбаахеит шәынцәа Зегьзымчу Анцәа шиакәу, убри аҟнытә шәара шәеихырхәоит, анажьра шәиҳәоит.
۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
Ауаҩытәыҩса Аллаҳ иацәажәара иақәнагом, мамзаргьы аԥарда ашьҭахь ала, мамзаргьы ацҳаражәҳәаҩ (маалықь) даашьҭны, насгьы Иара изин ала ииҭаху изааиртуазар акәымзар. Ҳәарада, Уи иҳаракӡоу, иҟәыӷоу иоуп.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
Уи (Иса) амаҵуҩы иакәын, насгьы абзиабара изаҳҭеит, Исраил иԥацәа рзы ҿырԥштәыс дҟаҳҵеит.
بَلْ عَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ فَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا شَيْءٌ عَجِيْبٌ ۚ
bal ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum faqālal-kāfirūna hāżā syai'un ‘ajīb(un).
(Урҭ уи рыдыркыломызт), аха урҭ иџьаршьеит, избан акәзар рыҩныҵҟа гәҽанҵаҩык дрыҭааит, убри аҟнытә амапкыҩцәа: «Ари даара иџьашьахәуп!»
فَقَالُوْٓا اَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍ
fa qālū abasyaram minnā wāḥidan nattabi‘uh(ū), innā iżal lafī ḍalāliw wa su‘ur(in).
Урҭ ирҳәеит: "Ҳара ҳаҩнуҵҟа иҟоу ауаҩы дышԥаишьҭанеиуеи?
هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
Уи иоуп рыҩнуҵҟала аҵара ззымдыруаз ажәлар рахь Аԥааимбар дзышьҭыз, урҭ иажәақәа дырзаԥхьоз, рыԥсы рыцқьаз, ашәҟәи аҟәыӷареи (Суннети) дирҵоз, уаанӡа урҭ еилкаау амҩахҟьараҿы ишыҟазгьы.
ذٰلِكَ بِاَنَّهٗ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالُوْٓا اَبَشَرٌ يَّهْدُوْنَنَاۖ فَكَفَرُوْا وَتَوَلَّوْا وَّاسْتَغْنَى اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
Żālika bi'annahū kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fa qālū abasyaruy yahdūnanā, fa kafarū wa tawallau wastagnallāh(u), wallāhu ganiyyun ḥamīd(un).
Избан акәзар, апостолцәа аинформациа анырзаарга, ус рҳәеит: «Иаԥсоума ауаа амҩақәҵара ҳарҭарц?» Нас урҭ мап ацәыркит, рхы дырхеит. Аллаҳ урҭ дшырҭахымгьы. Аллаҳ даара дбеиоуп, дҳаракуп.