سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ
salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).
(шулай ук), "Сабырлыгыгыз өчен сезгә уңышлар телим." Димәк, нинди тәмле соңгы урын.
اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ
udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).
(Аллаһ әйтә): "Аңа тынычлык һәм иминлек белән керегез".
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).
Алар йортка кергәч, "Исәнмесез", – диделәр. Ибраһим әйтте: "Без сездән куркабыз".
الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).
(ягъни) фәрештәләр яхшы хәлдә үлгәч, алар (фәрештәләр): "Исәнмесез, кылган гамәлләрегез өчен җәннәткә керегез", - диделәр.
اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ
ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).
Алар сабырлыклары өчен (җәннәттә) югары дәрәҗә белән бүләкләнерләр, һәм анда хөрмәт һәм сәлам белән каршы алынырлар.
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(Исегездә тотыгыз) алар аның янына кергәч һәм "Сәләмән" (исәнмесез), Ибраһим (галәйһиссәлам) "Сәләмән" (исәнмесез) диде. (Алар) ул белмәгән кешеләр иде.