وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ
wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
او د الله په لاره کې له هغو کسانو سره وجنګیږئ چې له تاسو سره جنګیږي، خو له حده تېری مه کوئ، په حقیقت کې الله هغه خلک نه خوښوي چې له حده تېری کوي.
وَقٰتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ لِلّٰهِ ۗ فَاِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ اِلَّا عَلَى الظّٰلِمِيْنَ
wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakūnad-dīnu lillāh(i), fa inintahau falā ‘udwāna illā ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
او له هغوی سره تر هغه پورې وجنګېږئ چې فتنه پاتې نشي او دین یوازې د الله لپاره وي. که دوی ودریږي، نو بیا به هیڅ تیری نه وي، پرته له ظالمانو څخه.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
په حقیقت کې هغه کسان چې ایمان یې راوړی او هغه کسان چې هجرت یې کړی او د الله په لاره کې یې جهاد کړی، هغوی د الله د رحمت هیله لري. الله بخښونکی او مهربان دی.
وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa qātilū fī sabīlillāhi wa‘lamū annallāha samī‘un ‘alīm(un).
او د الله په لاره کې وجنګیږئ، او پوه شئ چې الله اوریدونکی او پوه دی.
قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ
qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).
په حقیقت کې، ستاسو لپاره په هغو دوو ډلو کې یوه نښه ده چې یو بل ته مخامخ دي. یوه ډله د الله په لاره کې جنګیږي او د کافرانو بله ډله په خپلو سترګو ویني چې دوی (مسلمانان) د دوی په پرتله دوه چنده قوي دي. الله په خپله مرسته چې چا ته وغواړي ځواک ورکوي. په حقیقت کې، په دې کې د هغو کسانو لپاره عبرت دی چې (د زړه سترګې) لري.
وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا
wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).
او ولې نه غواړې چې د الله په لاره کې جګړه وکړې او د هغو کمزورو کسانو (دفاع) وکړې، که هغه نارینه وي، که ښځې وي یا ماشومان وي چې دعا کوي: "زموږ ربه، موږ له دې ځمکې (مکې) څخه وباسه چې اوسیدونکي یې ظالمان دي. له خپل لوري څخه موږ ته یو ساتونکی راکړه، او له خپل لوري څخه یو مرستندوی راکړه."
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ
al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).
هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی د الله په لاره کې جنګیږي، او هغه کسان چې کافران دي د طاغوت په لاره کې جنګیږي، نو د شیطان له ملګرو سره وجنګېږئ، (ځکه) په حقیقت کې د شیطان چلونه کمزوري دي.
لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ
lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).
د هغه مؤمن ترمنځ چې پرته له کوم عذر (خنډ) ناست وي (چې په جګړه کې برخه نه اخلي) او هغه کس چې په خپل مال او ځان سره د الله په لاره کې جهاد کوي یو شان نه دی. الله تعالی د هغو کسانو مقام لوړ کړی دی چې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد کوي د هغو کسانو په پرتله چې ناست وي (بې له کوم خنډه په جګړه کې ګډون نه کوي). الله تعالی هر یو ته د ښېګڼې (ثواب) (جنت) وعده ورکړې ده او الله تعالی د هغو کسانو ته چې جهاد کوي د ناستو کسانو په پرتله په لوی اجر سره فضیلت ورکړی دی.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان راوړي او هجرت کوي او په خپلو مالونو او ځانونو سره د الله په لاره کې جهاد کوي او هغه کسان چې (مهاجرینو ته) پناه ورکوي او مرسته کوي، دوی یو بل ساتي. او هغه کسان چې ایمان لري مګر هجرت یې نه دی کړی، تاسو باندې د دوی ساتنه هیڅ مکلفیت نلري، تر هغه چې دوی هجرت وکړي. (مګر) که دوی له تاسو څخه د دین په دفاع کې مرسته وغواړي، نو تاسو مکلف یاست چې مرسته وکړئ پرته له هغو خلکو څخه چې ستاسو او د دوی ترمنځ تړون شوی وي. او الله ستاسو د کارونو لیدونکی دی.
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).
او هغه کسان چې ایمان یې راوړی او هجرت یې کړی او د الله په لاره کې یې جهاد کړی او هغه کسان چې (مهاجرینو ته) پناه ورکوي او مرسته کوي، هغوی ریښتیني مومنان دي. هغوی ته بخښنه او عزتمنه روزي ورکول کیږي.
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
هغه کسان چې ایمان یې راوړی او هجرت یې کړی او د الله په لاره کې یې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد کړی، د الله په نزد لوړ مقام لري، او همدوی بریالي دي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! ولې کله چې تاسو ته ویل کیږي چې "د الله په لاره کې (جګړه وکړئ)"، ایا تاسو دروند احساس کوئ او غواړئ چې په هغه ځای کې پاتې شئ چې یاست؟ ایا تاسو د دې نړۍ ژوند د اخرت په پرتله غوره ګڼئ؟ که څه هم په دې نړۍ کې د ژوند خوند (د ژوند په پرتله) په اخرت کې یوازې لږ دی؟
اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
که سپک یاست یا دروند، ووځئ او په خپل مال او ځان سره د الله په لاره کې جهاد وکړئ، دا ستاسو لپاره غوره ده که تاسو پوهیږئ.
فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ
fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.
نو که تاسو د هغو خلکو سره مخ شئ چې (په جګړه کې) کافران دي، نو د هغوی غاړې ووهئ. سربیره پردې، کله چې تاسو هغوی ته ماتې ورکړه، نو هغوی بندیان کړئ، او له هغې وروسته تاسو کولی شئ دوی خوشې کړئ یا فدیه واخلئ تر هغه چې جګړه پای ته ورسیږي. همداسې ده، او که الله غوښتلی وای نو هغه به یې له منځه وړی وای، مګر هغه به تاسو یو له بل سره ازمويي. او هغه کسان چې د الله په لاره کې مړه کیږي، الله د هغوی عملونه نه ضایع کوي.
اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ
innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).
په حقیقت کې، الله هغه کسان خوښوي چې د هغه په لاره کې په صفونو جنګیږي، لکه څنګه چې دوی یو ټینګ دیوال وي.
تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ
tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
دا چې تاسو په الله او د هغه په رسول ایمان راوړئ او د الله په لاره کې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد وکړئ، دا ستاسو لپاره غوره ده، که تاسو پوهیږئ.