وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).
او کله چې دوی له هغو کسانو سره مخامخ شي چې مؤمنان دي، نو وايي: "موږ ايمان راوړی دی." خو کله چې دوی يو بل ته راستانه شول، نو ويې ويل: "ايا تاسو هغوی ته هغه څه ووايئ چې الله تاسو ته بيان کړي دي، ترڅو ستاسو د رب په وړاندې ستاسو رد کړي؟ ایا تاسو نه پوهېږئ؟"
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
ووایه: "موږ په الله او هغه څه چې پر موږ نازل شوي دي او هغه څه چې پر ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او د دوی پر اولادې نازل شوي دي او هغه څه چې موسی او عیسی ته ورکړل شوي دي او هغه څه چې د دوی د رب له خوا پیغمبرانو ته ورکړل شوي دي، ایمان لرو. موږ د دوی د هیڅ یو ترمنځ توپیر نه کوو او موږ هغه ته تسلیم یو."
لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).
مومنان دې کافران خپل مشران نه نیسي، بلکې مومنان دې خپل مشران نیسي. څوک چې دا کار کوي، هغه به د الله له لوري هیڅ ونه لري، مګر د هغه څه په وړاندې د ساتنې لپاره چې تاسو یې له دوی څخه ویره لرئ. او الله تاسو له ځانه څخه ویره درکوي او د هغه لوري ته بیرته ستنیدل دي.
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).
ووایه (ای محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای اهل کتابو! راشئ یوې داسې خبرې ته چې زموږ او ستاسو ترمنځ ګډه ده: دا چې موږ به له الله پرته د بل چا عبادت نه کوو او له هغه سره به هیڅوک نه شریکوو او له الله پرته به له خپلو منځونو څخه هیڅوک خپل رب نه ګڼو." که دوی مخ واړوي، نو ووایه چې "شاهد اوسئ چې موږ مسلمانان یو."
اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ
al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).
په دې ورځ هر هغه څه چې پاک دي ستاسو لپاره حلال دي. د اهل کتابو خواړه (قرباني) ستاسو لپاره حلال دي، او ستاسو خواړه د دوی لپاره حلال دي. او (ستاسو لپاره دا روا ده چې واده وکړئ) هغه ښځې چې د مومنو ښځو په مینځ کې عزت ساتي او هغه ښځې چې د هغو کسانو په مینځ کې عزت ساتي چې ستاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی و، که تاسو د دوی مهر د دوی سره د واده کولو لپاره ورکړئ، نه د زنا کولو په نیت او نه د ښځې د څاروي جوړولو په نیت. څوک چې له ایمان راوړلو وروسته کافر شي، نو په حقیقت کې د دوی عملونه ضایع شول، او په آخرت کې به هغه له زیان منونکو څخه وي.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! یهود او نصارا خپل وفادار ملګري مه جوړوئ، دوی یو بل ساتي. څوک چې له تاسو څخه دوی وفادار ملګري کړي، نو هغه په حقیقت کې د دوی له ډلې څخه دی. په حقیقت کې، الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! خپل مشران مه جوړوئ چې ستاسو دین یې د ملنډو او لوبو نښه ګرځولی دی، (په ځانګړي ډول) له هغو کسانو څخه چې له تاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی او کافران (مشرکان). او له الله څخه وویریږئ که تاسو مومنان یاست.
۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔
latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).
ته به خامخا هغه خلک ومومې چې د مومنانو سره تر ټولو زیات دښمني لري، یعنې یهودیان او مشرکان. او ته به خامخا هغه کسان ومومې چې د هغو کسانو سره چې ایمان یې راوړی دی نږدې دوستي یې هغه کسان دي چې وايي، "په حقیقت کې موږ عیسویان یو." دا ځکه چې په دوی کې کاهنان او راهبان شتون لري، (هم) ځکه چې دوی فخر نه کوي.
قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ
qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).
د هغو کسانو سره وجنګیږئ چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان نه لري، هغه څه نه حراموي چې الله او د هغه رسول حرام کړي دي او هغه کسان چې په ریښتیني دین (د الله دین) ایمان نه لري، (یعنې هغه خلک) چې کتاب ورکړل شوی دی، تر هغه چې دوی په اطاعت سره جزیه ورکړي پداسې حال کې چې دوی د تسلیم په حالت کې وي.
وَاَنْزَلَ الَّذِيْنَ ظَاهَرُوْهُمْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ صَيَاصِيْهِمْ وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ وَتَأْسِرُوْنَ فَرِيْقًاۚ
wa anzalal-lażīna ẓāharūhum min ahlil-kitābi min ṣayāṣīhim wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba farīqan taqtulūna wa ta'sirūna farīqā(n).
او هغه د اهل کتابو (بنی قریظه) هغه کسان چې د هغوی (اتحادي ډلو) مرسته یې کوله له خپلو کلاګانو څخه راښکته کړل او د هغوی په زړونو کې یې ویره واچوله. ځینې یې تاسو ووژل او ځینې مو بندیان کړل.
لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).
ته به (محمد صلی الله علیه وسلم) داسې قوم ونه مومې چې په الله او آخرت ایمان ولري او له هغو کسانو سره مینه وکړي چې د الله او د هغه د رسول مخالفت کوي، که څه هم دا خلک د دوی پلار، زوی، ورور یا کورنۍ وي. دا هغه خلک دي چې الله تعالی د دوی په زړونو کې ایمان ځای پر ځای کړی دی او الله تعالی دوی ته په هغه مرسته قوت ورکړی دی چې له خپل لوري راځي. بیا یې دوی په داسې باغونو کې داخل کړل چې لاندې یې ویالې بهېږي، چې دوی به پکې تل پاتې وي. الله تعالی له دوی څخه راضي دی او دوی د هغه (د رحمت له ډېرښت) څخه راضي دي. دوی د خدای ډله ده. په یاد ولرئ چې په حقیقت کې د الله ډله بختوره ده.
هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ
huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).
هغه ذات دی چې د اهل کتابو کافران یې د دوی د لومړي ځل ایستلو په وخت کې له خپلو کورونو څخه وشړل. تاسو دا فکر نه کاوه چې دوی به ووځي، او دوی ډاډه وو چې د دوی کلاګانې به دوی د الله له عذاب څخه وژغوري. مګر الله دا په دوی باندې له هغه ځایه راوست چې دوی یې تصور هم نه کاوه. او الله د دوی په زړونو کې ویره واچوله، نو دوی خپل کورونه په خپلو لاسونو او د مومنانو په لاسونو ویجاړ کړل. نو دا د عبرت په توګه واخلئ!
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! زما دښمنان او خپل دښمنان د دې لپاره وفادار دوستان مه جوړوئ چې تاسو هغوی ته (د محمد خبر) د رحم له امله ورسوئ، که څه هم دوی هغه حق رد کړی دی چې تاسو ته رسیدلی و. دوی رسول او تاسو پخپله له دې امله وشړل چې تاسو په خپل رب الله ایمان راوړی و. که تاسو په ریښتیا سره زما په لاره کې د مبارزې او زما د رضا غوښتلو لپاره بهر ته ځئ (داسې مه کوئ). تاسو هغوی ته (د محمد خبر) په پټه، د رحم له امله وایاست، او زه ښه پوهیږم هغه څه چې تاسو پټوئ او هغه څه چې تاسو ښکاره کوئ. او څوک چې ستاسو څخه دا کار کوي، نو په حقیقت کې هغه له مستقیمې لارې څخه ګمراه شوی دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَىِٕسُوْا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَىِٕسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحٰبِ الْقُبُوْرِ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tatawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim qad ya'isū minal-ākhirati kamā ya'isal-kuffāru min aṣḥābil-qubūr(i).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! هغه کسان خپل مرستندویان مه جوړوئ چې الله پرې غضب کړی دی، په حقیقت کې دوی له اخرت څخه داسې نا امیده شوي دي لکه څنګه چې په قبرونو کې کافران هم نا امیده کیږي.