اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی، یهودیان، نصارا او صابیان، هر هغه څوک چې (د دوی له ډلې څخه) په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري او ښه عمل کوي، دوی ته به د دوی د رب له خوا اجر ورکړل شي، نه پرې ویره شته او نه به غمجن شي.
۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
دوی (په بشپړه توګه) یو شان نه دي. د کتاب په خلکو کې یوه صادقه ډله شته، دوی د شپې د الله آیتونه لولي، او دوی (هم) سجده کوي.
يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).
هغوی په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، په نیکۍ امر کوي او له بدۍ څخه منع کوي او په مختلفو نیکیو کې چټکتیا کوي. هغوی له متقیانو څخه دي.
وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
او په حقیقت کې، د کتاب په خلکو کې ځینې کسان شته چې په الله تعالی او په هغه څه چې تاسو ته نازل شوي دي او په هغه څه چې دوی ته نازل شوي دي ایمان لري، ځکه چې دوی د الله تعالی په وړاندې عاجز دي، او د الله تعالی آیتونه په ارزانه بیه نه پلوري. دوی به د خپل رب څخه اجر ترلاسه کړي. په حقیقت کې، الله تعالی په خپل حساب کې ډیر چټک دی.
لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).
خو هغه کسان چې له دوی څخه ژور علم لري او هغه کسان چې ایمان لري، دوی په هغه (قرآن) ایمان لري چې پر تا (محمد صلی الله علیه وسلم) نازل شوی او په هغه (کتابونو) چې له تا مخکې نازل شوي وو، او همدارنګه هغه کسان چې لمونځونه کوي او زکات ورکوي او په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، موږ به هغوی ته لوی اجر ورکړو.
اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ
innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).
په حقیقت کې، موږ هغه یو چې د تورات کتاب یې نازل کړ، په هغه کې لارښوونه او رڼا ده. په دې کتاب سره، هغه پیغمبران چې الله ته تسلیم شوي وو، د یهودانو په چارو کې یې فیصلې کولې، لکه څنګه چې د دوی عالمان او کاهنان، ځکه چې دوی ته امر شوی و چې د الله کتابونه وساتي او دوی د هغوی شاهدان وو. نو له خلکو مه وېرېږئ، (بلکې) له ما ووېرېږئ. او زما آیتونه په ارزانه بیه مه پلورئ. څوک چې د هغه څه سره پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی کافران دي.
وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).
او که چیرې دوی په ریښتیا سره د تورات، انجیل او (قرآن) هغه قوانین پلي کړي وای چې د دوی د رب له خوا ورته نازل شوي وو، نو خامخا به یې له پورته څخه او د پښو لاندې څخه خواړه ترلاسه کول. په دوی کې د صادقانو او اطاعت کوونکو یوه ډله وه. او ډیری یې په هغه څه کې خورا بد دي چې دوی یې کوي.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان لري، هغه کسان چې یهودیان دي، صابیان دي او عیسویان دي، هر څوک چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان راوړي او ښه عمل وکړي، د هغوی لپاره هیڅ ویره نشته او نه به غمجن شي.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
او جادوګران سمدلاسه پرېوتل او سجده یې وکړه.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
هغوی وویل: موږ د ټولو کائیناتو په رب ایمان راوړی دی،
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
فرعون وويل: "ولې تاسو زما له اجازې پرته په هغه ايمان راوړئ؟ په حقيقت کې، دا په رښتيا سره يوه چل ده چې تاسو په دې ښار کې پلان کړې ده، ترڅو د هغه اوسېدونکي وباسئ. وروسته به تاسو (د خپلو کړنو پايلې) پوه شئ."
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).
زه به خامخا ستاسو لاسونه او پښې په عمودي ډول پرې کړم (ښي لاس او چپ پښه یا برعکس)، بیا به تاسو ټول په دار وځړوم.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
هغوی (جادوګرو) ځواب ورکړ: "بېشکه موږ خپل رب ته بیرته ورګرځو."
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
او تا له موږ څخه غچ نه دی اخیستی، مګر له دې امله چې موږ د خپل رب په آیتونو ایمان راوړ کله چې هغه موږ ته راغلل." (دوی دعا وکړه) "ای زموږ ربه، موږ ته صبر راکړه او په داسې حال کې مړه شه چې مسلمانان یو."
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې د هغه رسول پیروي کوي، هغه پیغمبر چې اموي دی (نه شي لوستلی او نه شي لیکلی) چې (نوم) یې دوی په تورات او انجیل کې لیکل شوی موندلی، چې دوی ته د نیکۍ امر کوي او له بدۍ څخه منع کوي، او هر هغه څه چې د دوی لپاره ښه دي حلالوي او هر هغه څه چې بد دي منع کوي، او له هغو بارونو او بندونو څخه خلاصوي چې په دوی دي. هغه کسان چې په هغه ایمان لري، د هغه ستاینه کوي، د هغه مرسته کوي او د هغه روښانه رڼا پیروي کوي چې په هغه (قرآن) نازل شوی، دوی بختور خلک دي.
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
او د موسی علیه السلام په قوم کې یو قوم وو چې په حق سره یې لارښوونه کوله او په دې سره یې انصاف کاوه او عدالت یې کاوه.
وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).
او موږ دوی په دې نړۍ کې په څو ډلو ووېشل؛ په دوی کې ځینې نیک خلک دي او ځینې هغه دي چې نه دي. او موږ دوی په ښو (نعمتونو) او بدو (آفتونو) سره ازمویل، ترڅو دوی (حق ته) راستانه شي.
وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ
wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).
او هغه کسان چې کتاب (تورات) منګولې لګوي او لمونځ کوي (دوی ته به اجر ورکړل شي)، بېشکه موږ به نیکان د دوی اجر نه محروم کړو.
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
هغه (یعقوب) وویل: "په حقیقت کې، ته یوازینی یې چې ښې (بدې) چارې وینې. نو (زما صبر) ښه صبر دی. هیله ده چې الله به دا ټول ماته راولي. په حقیقت کې، هغه پوه او حکمت لرونکی دی."
قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ
qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).
هغوی وویل: "په خدای قسم، ته د یوسف یادول نه پرېږدې، تر هغه چې ته په سختې ناروغۍ اخته نه شې یا د هغو کسانو له ډلې څخه نه شې چې هلاک کېدونکي دي."
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
هغه (یعقوب علیه السلام) وویل: زه د خپل مصیبت او غم شکایت یوازې الله ته کوم، او زه د الله له لوري هغه څه پوهیږم چې تاسو یې نه پوهیږئ.
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
اې زما زامنو! لاړ شئ، د یوسف او د هغه د وروڼو په اړه (خبرونه) ولټوئ او د الله له رحمت څخه مه نا امیده کیږئ، په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله له رحمت څخه نا امیده کیږي یوازې کافران دي.
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
او هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی په هغه څه خوشحاله دي چې تا ته نازل شوي دي (ای محمده)، او ځینې (یهودي او عیسویان) شته چې د هغې ځینې برخې ردوي. ووایه: "ما ته یوازې امر شوی چې د الله عبادت وکړم او له هغه سره هیڅ شی شریک نه کړم. زه د هغه لوري ته (خلک) بلم او د هغه لوري ته بیرته ګرځېږم."
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).
او هغه کسان چې کافران شوي دي وايي چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) رسول نه یې. ووایه: زما او ستاسو ترمنځ الله او هغه کسان چې د کتاب علم لري، د شاهدانو په توګه کافي دي.
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "که په دې (قرآن) ایمان راوړئ یا نه، نو ایمان پرې راوړئ (دا د الله لپاره یو شان ده). په حقیقت کې، هغه کسان چې مخکې علم ورکړل شوی دی، کله چې دوی ته (قرآن) لوستل کیږي، نو خپل مخونه ټیټوي او سجده کوي."
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى
fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.
بیا جادوګرانو سجده وکړه او ویې ویل: "موږ د هارون او موسی په خدای ایمان راوړی دی."
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
هغوی (جادوګرو) وویل: "موږ به تاسو ته د هغو څرګندو دلیلونو (معجزو) پر بنسټ چې موږ ته راغلي دي او هغه (الله) چې موږ یې پیدا کړي دي، غوره نه کړو. نو هغه څه پریکړه وکړه چې تاسو یې کول غواړئ. په حقیقت کې، تاسو یوازې په دې نړۍ کې د ژوند په اړه پریکړه کولی شئ."
اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.
موږ په رښتیا سره په خپل خدای ایمان راوړی دی، نو هغه به زموږ خطاګانې او هغه جادو چې تاسو پر موږ مسلط کړی دی وبخښي. او الله غوره (د هغه اجر) او تلپاتې (د هغه سزا) دی.
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ
fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
نو جادوګران پرېوتل او سجده يې وکړه.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
هغوی وویل: موږ د ټولو کائیناتو په رب ایمان راوړی دی،
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
هغوی وویل: "موږ ته د وېرې لپاره هیڅ نشته، ځکه چې موږ خپل رب ته بیرته ورګرځو."
اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ
innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).
په حقیقت کې، موږ په رښتیا سره غواړو چې زموږ رب زموږ ګناهونه وبخښي، ځکه چې موږ لومړی ایمان راوړو."
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).
هغه کسان چې موږ ورته له قرآن څخه مخکې کتاب ورکړی و، هغوی په دې (قرآن) ایمان راوړ.
وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ
wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).
او کله چې دوی ته (قرآن) لوستل کېده، نو دوی ویل: "موږ پرې ایمان راوړ، په حقیقت کې (قرآن) زموږ د رب له لوري حق دی، په حقیقت کې، مخکې له دې چې موږ مسلمانان وو."
اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
هغوی ته د خپل صبر له امله (په تورات او قرآن د ایمان راوړلو له امله) دوه چنده اجر ورکړل شو، او هغوی بدي په نیکۍ سره رد کړه، او د هغه رزق یوه برخه یې مصرف کړه چې موږ هغوی ته ورکړی و.
وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ
wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).
او کله چې دوی بدې خبرې واوري، نو له هغوی څخه مخ اړوي او وايي: "زموږ عملونه زموږ لپاره او ستاسو عملونه ستاسو لپاره، تاسو دې خوندي وي، موږ نه غواړو چې له ناپوهانو سره ملګرتیا وکړو."
وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ
wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).
او موږ د هغوی له منځه داسې مشران پیدا کړل چې زموږ د امرونو سره سم به یې لارښوونه کوله تر هغه چې دوی صبر کاوه. دوی زموږ په آیتونو ایمان لري.