وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
An (erënnert Iech) wéi Mir zu den Engelen gesot hunn: "Neigt iech virum Adam!" Also hunn si sech geneigt, ausser dem Satan. Hie refuséiert a rühmt sech, an hie gehéiert zu der Grupp vun den Ongleewegen.
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
Dunn huet den Satan si béid aus dem Paradäis gefouert, an si goufen do erausgedriwwen. A Mir soten: "Gitt erof! E puer vun iech sinn géigesäiteg Feinde. An op der Äerd wäert Dir eng Zäit laang eng Wunnplaz a Freed hunn."
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
O Leit! Iesst dat Halal an dat Gutt (Liewensmëttel), dat op der Äerd fonnt gëtt, a folgt net an de Schrëtt vum Satan. Wierklech, de Satan ass e richtege Feind fir iech.
اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
Tatsächlech befielt iech (de Satan) nëmmen, béis an ofgräiflech Saachen ze maachen, a ze soen, wat Dir net iwwer Allah wësst.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
O Dir, déi gleeft! Gitt an den Islam als Ganzt a folgt net de Schrëtt vum Satan. Wierklech, hien ass e richtege Feind fir Iech.
لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ
la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).
déi Allah verflucht huet, an (den Däiwel) sot: "Ech wäert sécherlech e bestëmmten Deel vun Ären Dénger huelen,
وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا
wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).
an ech wäert se sécherlech an d'Irre féieren, an ech wäert eidel Dreem an hinnen erwächen an ech wäert hinnen uweisen, d'Oueren vun de Véi ofzeschneiden, (dann schneide se se tatsächlech of), an ech wäert hinnen uweisen, d'Schöpfung vum Allah ze änneren, (dann änneren se se wierklech).“ Wien den Satan als Beschützer ausser dem Allah hëlt, dann leid hien tatsächlech e richtege Verloscht.
يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
(Den Däiwel) huet hinne Verspriechen gemaach an eidel Dreem an hinnen erweckt, och wann den Däiwel hinnen nëmme Ligen versprach huet.
اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ
innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).
Mam Drénken a Glécksspiller wëll de Satan nëmmen Feindschaft an Haass ënner iech verursaachen, an iech dovun ofhalen, un Allah ze denken a Gebieder ze maachen, also wëllt Dir net ophalen?
وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ
wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
An ënner dem Véi gëtt et e puer fir Laaschten ze droen an e puer fir ze schluechten. Iesst vun der Versuergung, déi Allah fir iech virgesinn huet, a folgt net an de Foussstappe vum Satan. Wierklech ass de Satan fir iech e kloere Feind.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
An tatsächlech, Mir hunn iech erschaf, dann är (Kierper) geformt, dann hunn Mir zu den Engelen gesot: "Knéit iech dem Adam erof", also hunn si sech niddergebéit, ausser dem Satan. Hie (Iblis) ass net zu deenen, déi sech nidderbéien.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Allah) sot: "Wat huet dech dovun ofgehalen, datt du dech net (virum Adam) néiergehäit hues, wéi ech dir dat gesot hunn?" (Iblis) huet geäntwert: "Ech sinn besser wéi hien. Du hues mech aus Feier erschaf, während du hien aus der Äerd erschaf hues."
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Iblis) huet geäntwert: "Well Dir mech op de falsche Wee gefouert hutt, wäert ech se sécher weider vun Ärem riichte Wee ofhalen,
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
dann wäert ech sécherlech vun vir, vun hannen, vun hirer rietser Säit a vun hirer lénkser Säit op si zoukommen. An Dir wäert déi meescht vun hinnen net dankbar fannen.“
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
Dunn huet den Satan hinnen béis Gedanken zougeflüstert, fir hir privat Deeler (déi) zougedeckt gi waren, ze weisen. An (den Satan) sot: "Äre Gott huet iech zwee nëmme verbueden, dësem Bam nozekommen, fir datt Dir zwee keng Engelen oder éiweg Mënschen (am Himmel) gitt."
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
An hien (den Satan) huet hinnen zwee geschwuer: "Tatsächlech sinn ech ee vun Äre Beroder,"
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
Hie (den Satan) huet si mat Bedruch verführt. Wéi si d'Fruucht vum Bam geschmaacht hunn, gouf hir Nacktheet hinnen offensichtlech, dofir hunn si ugefaangen, se mat de Blieder vum Paradäis ze bedecken. Gott huet si geruff: "Hunn ech iech net vun deem Bam verbueden an iech gesot, datt den Satan fir iech béiden en oppene Feind ass?"
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(Allah) sot: "Gitt erof! Dir wäert a Feindschaft mateneen sinn. D'Äerd ass äre Wunnsëtz a Freed bis zur festgeluechter Zäit."
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ
yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).
O Kanner vum Adam! Loosst iech net vum Satan täuschen, sou wéi hien (den Satan) är Elteren aus dem Paradäis verdriwwen huet, andeems hien hinnen hir Kleeder ausgedoen huet, fir hir privat Deeler ze weisen. Wierklech, hien a seng Unhänger gesinn iech vu wou Dir se net gesitt. Wierklech, Mir hunn den Däiwel zu Leader vun den Ongleewegen gemaach.
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
Hie (säi Papp) sot: "O mäi Jong! Erziel deng Dreem net dengen Bridder, si wäerten dech plangen (fir dech ze zerstéieren). Tatsächlech ass de Satan e kloere Feind vun de Mënschen."
وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).
An de Satan sot, wéi d'Saach (d'Rechnung) geléist war: "Tatsächlech huet Allah Iech e richtegt Versprieche versprach, an ech hunn Iech och versprach, awer ech hunn et gebrach. Ech hunn keng Muecht iwwer Iech, ausser (nëmmen) datt ech Iech geruff hunn an Dir mengem Ruff gefollegt sidd, dofir veruerteelt mech net, awer veruerteelt Iech selwer. Ech kann Iech net hëllefen, an Dir kënnt mir net hëllefen. Tatsächlech toleréieren ech Är Handlungen net, Partner aus der Vergaangenheet mat mir (mat Allah) ze associéieren." Tatsächlech wäerten déi Ongerecht eng schmerzhafte Qual hunn.
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Hien (Iblis) sot: "Ech wäert mech ni virun engem Mënsch verbéien, deen Dir aus dréchenem Leem aus schwaarzem Bulli erschaf hutt, deem eng Form ginn ass."
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
Hien (den Däiwel) sot: "O mäin Här, (wann dat sou ass) da gitt mir eng Verspéidung bis den Dag wou (d'Mënschen) erëmbelieft ginn."
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
bis zum festgeluechten Dag (Urdesdag)."
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Hie (Satan) sot: "Mäin Här, well Dir mech verféiert hutt, wäert ech hinnen op der Äerd dat Béist attraktiv maachen, an ech wäert si all verféieren,
وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا
wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).
A sot zu menge Knechte: "Loosst si besser (richteg) Wierder schwätzen. Tatsächlech verursaacht de Satan (ëmmer) Sträit ënner hinnen. Tatsächlech ass de Satan e richtege Feind vun de Mënschen.
قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا
qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).
Hien (Iblis) sot: "Erkläert mir, ass dat wat Dir méi geéiert hutt wéi mech? Wann Dir mir Zäit bis zum Dag vun der Operstéiung ginn hätt, hätt ech seng Nokommen op de falschen Wee bruecht, ausser fir e klengen Deel."
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
An täuscht jiddereen vun hinnen, deen Dir (Iblis) mat Ärer (erstaunlecher) Stëmm kënnt, mobiliséiert Är Truppen géint si, déi um Päerd an déi zu Fouss, a schléisst Allianzen mat hinnen a Räichtum a Kanner a maacht hinnen dann Verspriechen." Och wann den Däiwel hinnen nëmmen en Trick versprach huet.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).
An (erënnert Iech) wéi Mir zu den Engelen gesot hunn: "Verbéckt Iech virum Adam!" Also hunn si sech verbeugt, ausser dem Satan. Hie gehéiert zu (der Grupp vun) Djinn, dofir verfollegt hien dem Gebot vu sengem Här net. Ass et ubruecht, datt Dir hien a seng Nokommen ausser Mir als Leader maacht, och wann si Är Feinde sinn? Et ass ganz schlecht (den Däiwel) als Ersatz (Allah) fir de Béisen.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
An (erënnert Iech) wéi Mir zu den Engelen gesot hunn: "Verbéit Iech virum Adam!" Dann hunn si sech verbéit, ausser dem Satan; hie refuséiert.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Dunn hunn Mir gesot: "O Adam! Wierklech, dësen (Satan) ass e Feind vun dir an Ärer Fra, also loosst hien iech net aus dem Paradäis verdreiwen, fir datt Dir net a Leed sidd."
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
Dunn huet de Satan him (e béise Gedanke) zougeflüstert a gesot: "O Adam! Soll ech dir de Bam vun der Onstierflechkeet (Khuldi) an d'Kinnekräich weisen, dat net zerstéiert gëtt?"
وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ
wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).
An hien (de Moses) ass an d'Stad (Memphis) eragaangen, während hir Awunner onopmierksam waren, an hien huet an der Stad zwéi Männer fonnt, déi gekämpft hunn; ee vun hirer Grupp (de Kanner vun Israel) an deen aneren (erëm) vun hire Feinde (de Pharaonen). D'Leit aus senger Grupp hunn hien ëm Hëllef gefrot, fir d'Leit vun der Säit vu sengem Feind ze (besiegen), dann huet de Moses hien geschloen, a säi Feind ass gestuerwen. Hie (de Moses) sot: "Dëst ass d'Wierk vum Däiwel. Tatsächlech ass hien (den Däiwel) e Feind, deen offensichtlech täuscht."
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).
An wann zu hinne gesot gëtt: "Follegt dat, wat Allah opgedeckt huet!", äntweren si: "(Nee), mä mir verfollegen nëmmen déi Bräich, déi mir vun eisen Vorfahren geléiert hunn." Wäerten si (hiren Vorfahren verfollegen), och wann den Satan si tatsächlech zur Strof vum brennende Feier (Häll) oprufft?
وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ اِبْلِيْسُ ظَنَّهٗ فَاتَّبَعُوْهُ اِلَّا فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ṣaddaqa ‘alaihim iblīsu ẓannahū fattaba‘ūhu illā farīqam minal-mu'minīn(a).
An tatsächlech konnt de Satan si vun der Wourecht vu senge Virwërf iwwerzeegen, dofir sinn si him gefollegt, ausser e puer vun de Gleewegen.
اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ
innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).
Tatsächlech ass de Satan Äre Feind, also behandelt hien wéi e Feind, well de Satan invitéiert säi Vollek nëmmen, d'Awunner vum flammende Feier ze ginn.
۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
Hunn ech iech net gebueden, Kanner an Enkelkanner vum Adam, datt Dir den Satan net sollt ubidden? Tatsächlech ass den Satan e richtege Feind fir iech,
وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ
wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).
An tatsächlech huet hien (den Däiwel) vill vun iech op de falschen Wee bruecht. Wëllt Dir dat dann net verstoen?
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ
wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).
Wärend mir keng Muecht iwwer iech hunn, sidd Dir tatsächlech e Vollek, dat d'Grenze iwwerschreit.
فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ
fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).
Also hu mir iech irreféiert, tatsächlech si mir selwer déi, déi irreféieren."
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).
ausser dem Däiwel; hie prahlt sech a gehéiert zu der Grupp vun den Ongleewegen.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ
qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).
(Allah) sot: "O Satan, wat hält dech dovun of, dech virun deem ze béien, wat ech mat menger Kraaft erschaf hunn? Bass du houfreg op dech selwer oder fills du dech, datt du zu enger (méi héijer) Klass gehéiers?"
قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Iblis) sot: "Ech sinn besser wéi hien, well Du mech aus Feier erschaf hues, während Du hien aus Äerd erschaf hues."
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
(Den Däiwel) huet geäntwert: "Bei Denger Herrlechkeet wäert ech se all sécherlech irreféieren,
وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
A loosst Iech ni vum Satan ofwenden; tatsächlech ass de Satan e richtege Feind fir Iech.