وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا
wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).
او په حقیقت کې، ستاسو په منځ کې یو څوک شته چې (د جګړې ډګر ته له تګ څخه) ډېر بې زړه دی. بیا، که تاسو ته کوم مصیبت ورسیږي، نو هغه وايي، "په حقیقت کې، الله تعالی پر ما احسان کړی دی چې ما له دوی سره جګړه نه ده کړې."
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! یهود او نصارا خپل وفادار ملګري مه جوړوئ، دوی یو بل ساتي. څوک چې له تاسو څخه دوی وفادار ملګري کړي، نو هغه په حقیقت کې د دوی له ډلې څخه دی. په حقیقت کې، الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.
فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ
fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).
بیا به ته هغه کسان ووینې چې زړونه یې په ناروغۍ اخته دي او د دوی (یهودیانو او عیسویانو) په لور به منډې وهي او وايي: "موږ ویره لرو چې پر موږ به کوم مصیبت راشي." شاید الله تعالی (خپل پیغمبر ته) فتح یا له خپل لوري کومه پریکړه راولي، نو دوی به په هغه څه پښېمانه شي چې دوی یې په خپلو زړونو کې پټ کړي وو.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ
wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).
او هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی به ووایي: "ایا دا هغه څوک دی چې په کلکه د الله په نوم قسم خوري چې دوی په ریښتیا سره ستاسو سره دي؟" د دوی ټول عملونه باطل دي، نو دوی زیانکاران کیږي.
يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ مَا قَالُوْا ۗوَلَقَدْ قَالُوْا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوْا بَعْدَ اِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوْا بِمَا لَمْ يَنَالُوْاۚ وَمَا نَقَمُوْٓا اِلَّآ اَنْ اَغْنٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ مِنْ فَضْلِهٖ ۚفَاِنْ يَّتُوْبُوْا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ عَذَابًا اَلِيْمًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَمَا لَهُمْ فِى الْاَرْضِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
yaḥlifūna billāhi mā qālū, wa laqad qālū kalimatal-kufri wa kafarū ba‘da islāmihim wa hammū bimā lam yanālū, wa mā naqamū illā an agnāhumullāhu wa rasūluhū min faḍlih(ī), fa iy yatūbū yaku khairal lahum, wa iy yatawallau yu‘ażżibhumullāhu ‘ażāban alīman fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum fil-arḍi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
دوی (منافقین) د الله په نوم قسم خوري چې دوی به (هغه څه چې محمد صلی الله علیه وسلم ته زیان رسوي) ونه وايي. په حقیقت کې، دوی د کفر کلمې ویلي دي، او له اسلام وروسته کافر شوي دي، او هغه څه غواړي چې دوی یې نشي ترلاسه کولی، او که الله او د هغه رسول پر دوی خپل فضل کړی وای نو دوی به (الله او د هغه رسول ته) ملامت نه وای کړی. نو که دوی توبه وباسي، نو دا د دوی لپاره غوره ده، او که دوی مخ واړوي، نو الله به خامخا دوی ته په دنیا او آخرت کې دردناک عذاب ورکړي، او په ځمکه کې به یې هیڅ ملاتړی او مرستندوی نه وي.
اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ اَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِيْنَ مَرَّةً فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
istagfir lahum au lā tastagfir lahum, in tastagfir lahum sab‘īna marratan falay yagfirallāhu lahum, żālika bi'annahum kafarū billāhi wa rasūlih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).
(دا یو شان ده) ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د دوی لپاره بخښنه وغواړې یا یې ونه غواړې. که ته د دوی لپاره اویا ځله بخښنه وغواړې، الله به یې ونه بخښي. دا ځکه چې دوی په الله او د هغه په رسول کافران دي. او الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.
وَلَا تُصَلِّ عَلٰٓى اَحَدٍ مِّنْهُمْ مَّاتَ اَبَدًا وَّلَا تَقُمْ عَلٰى قَبْرِهٖۗ اِنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَمَاتُوْا وَهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa lā tuṣalli ‘alā aḥadim minhum māta abadaw wa lā taqum ‘alā qabrih(ī), innahum kafarū billāhi wa rasūlihī wa mātū wa hum fāsiqūn(a).
او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هیڅکله د هغه چا لپاره لمونځ مه کوه چې له دوی (منافقانو) څخه مړ شي او د هغه په قبر مه درېږه، په حقیقت کې دوی په الله او د هغه په رسول کافران شوي دي او په فاسق حالت کې مړه شوي دي.
اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).
په حقیقت کې، هغه کسان چې دروغجن خبرونه راوړي هم ستاسو په منځ کې دي. دا فکر مه کوئ چې دا ستاسو لپاره بد دی، بلکه دا ستاسو لپاره ښه دی. د دوی هر یو به د خپلو ګناهونو سزا ترلاسه کړي. او څوک چې د دوی څخه (د ګناهونو لویه برخه) واخلي، هغه به لوی عذاب ترلاسه کړي.
وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ نِكَاحًا حَتّٰى يُغْنِيَهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ ۗوَالَّذِيْنَ يَبْتَغُوْنَ الْكِتٰبَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوْهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فِيْهِمْ خَيْرًا وَّاٰتُوْهُمْ مِّنْ مَّالِ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اٰتٰىكُمْ ۗوَلَا تُكْرِهُوْا فَتَيٰتِكُمْ عَلَى الْبِغَاۤءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوْا عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَمَنْ يُّكْرِهْهُّنَّ فَاِنَّ اللّٰهَ مِنْۢ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
walyasta‘fifil-lażīna lā yajidūna nikāḥan ḥattā yugniyahumullāhu min faḍlih(ī), wal-lażīna yabtagūnal-kitāba mimmā malakat aimānukum fa kātibūhum in ‘alimtum fīhim khairaw wa ātūhum mim mālillāhil-lażī ātākum, wa lā tukrihū fatayātikum ‘alal-bigā'i in aradna taḥaṣṣunal litabtagū ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, wa may yukrihhunna fa innallāha mim ba‘di ikrāhihinna gafūrur raḥīm(un).
او هغه کسان چې د واده کولو توان نلري، باید خپل پاک لمني وساتي، تر هغه چې الله تعالی په خپل فضل سره هغوی ته توان ورکړي. او که هغه غلامان چې تاسو یې لرئ، نو تاسو باید له هغوی سره عهد وکړئ، که تاسو پوهیږئ چې په هغوی کې خیر شته، او هغوی ته د الله تعالی له خزانو څخه یو څه ورکړئ چې هغه تاسو ته درکړي دي. او خپلې ښځې لوڼې د زنا کولو ته مه مجبوروئ، پداسې حال کې چې دوی پخپله پاکوالي غواړي، ځکه چې تاسو غواړئ د دنیا ګټې ترلاسه کړئ. څوک چې هغوی مجبور کړي، نو یقینا الله تعالی د هغوی له مجبورولو وروسته بخښونکی او مهربان دی.
اِذَا جَاۤءَكَ الْمُنٰفِقُوْنَ قَالُوْا نَشْهَدُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُ اللّٰهِ ۘوَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُهٗ ۗوَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَكٰذِبُوْنَۚ
iżā jā'akal-munāfiqūna qālū nasyhadu innaka larasūlullāh(i), wallāhu ya‘lamu innaka larasūluh(ū), wallāhu yasyhadu innal-munāfiqīna lakāżibūn(a).
کله چې منافقان تاته راځي (اې محمده) نو وايي: "موږ شاهدي ورکوو چې ته د الله رسول یې." او الله پوهیږي چې ته په رښتیا سره د هغه رسول یې؛ او الله شاهدي ورکوي چې منافقان په رښتیا سره دروغجن دي."
اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
ittakhażū aimānahum junnatan faṣaddū ‘an sabīlillāh(i), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).
دوی خپلې قسمونه ډال ګرځوي، بیا (انسانان) د الله له لارې څخه منع کوي، په حقیقت کې، څومره بد کار یې کړی دی.
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا فَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ
Żālika bi'annahum āmanū ṡumma kafarū faṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).
دا ځکه چې دوی ایمان راوړ، بیا کافر شول، نو د دوی زړونه مهر شول، نو دوی نه پوهیږي.
۞ وَاِذَا رَاَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ اَجْسَامُهُمْۗ وَاِنْ يَّقُوْلُوْا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْۗ كَاَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ ۗيَحْسَبُوْنَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْۗ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْۗ قَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۖاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa iżā ra'aitahum tu‘jibuka ajsāmuhum, wa iy yaqūlū tasma‘ liqaulihim, ka'annahum khusyubum musannadah(tun), yaḥsabūna kulla ṣaiḥatin ‘alaihim, humul-‘aduwwu faḥżarhum, qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
او کله چې تاسو هغوی ګورئ، د هغوی بدنونه تاسو حیرانوي. او که هغوی خبرې کوي، نو تاسو هغه څه اورئ چې هغوی یې وايي. هغوی د لرګیو په څیر دي. هغوی فکر کاوه چې هره چیغه د هغوی په لور ده. هغوی (اصلي دښمنان) دي، نو له هغوی څخه خبر اوسئ؛ الله هغوی هلاک کړل. څنګه کېدای شي چې (له حقیقت څخه) واړول شي؟
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ لَوَّوْا رُءُوْسَهُمْ وَرَاَيْتَهُمْ يَصُدُّوْنَ وَهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ
wa iżā qīla lahum ta‘ālau yastagfir lakum rasūlullāhi lawwau ru'ūsahum wa ra'aitahum yaṣuddūna wa hum mustakbirūn(a).
او کله چې هغوی ته وویل شي: "راشئ (ایمان راوړئ)، ترڅو د الله رسول ستاسو لپاره بخښنه وغواړي،" دوی سترګې پټوي او ته یې ګورې چې په فخر سره مخ اړوي."
سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ اَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ اَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ لَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ
sawā'un ‘alaihim astagfarta lahum am lam tastagfir lahum, lay yagfirallāhu lahum, innallāha lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).
دا د دوی لپاره یو شان ده، که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د دوی لپاره بخښنه وغواړې یا یې ونه غواړې، الله به دوی ونه بخښي، په حقیقت کې الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.
هُمُ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ لَا تُنْفِقُوْا عَلٰى مَنْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ حَتّٰى يَنْفَضُّوْاۗ وَلِلّٰهِ خَزَاۤىِٕنُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَلٰكِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَا يَفْقَهُوْنَ
humul-lażīna yaqūlūna lā tunfiqū ‘alā man ‘inda rasūlillāhi ḥattā yanfaḍḍū, wa lillāhi khazā'inus-samāwāti wal-arḍ(i), wa lākinnal-munāfiqīna lā yafqahūn(a).
هغه کسان چې (انصارو ته) یې ویل: "هغه خلکو (مهاجرینو) ته چې د الله د رسول په څنګ کې دي، صدقه مه ورکوئ تر هغه چې دوی خواره شي (د الله له رسول څخه ووځي)." که څه هم د اسمانونو او ځمکې خزانې د الله دي، خو منافقان نه پوهیږي.
يَقُوْلُوْنَ لَىِٕنْ رَّجَعْنَآ اِلَى الْمَدِيْنَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْاَعَزُّ مِنْهَا الْاَذَلَّ ۗوَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُوْلِهٖ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَلٰكِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
yaqūlūna la'ir raja‘nā ilal-madīnati layukhrijannal-a‘azzu minhal-ażall(a), wa lillāhil-‘izzatu wa lirasūlihī wa lil-mu'minīna wa lākinnal-munāfiqīna lā ya‘lamūn(a).
هغوی وویل: "که موږ مدینې ته راستانه شو (د بني مصطلق له جګړې څخه راستانه شو)، نو قوي خلک به خامخا کمزوري خلک له هغه ځایه وباسي." که څه هم دا ځواک یوازې د الله، د هغه د رسول او مومنانو لپاره دی، منافقان نه پوهیږي.