وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
ते अल्लाह दी मंजूरी मंगने ते अपनी आत्मा गी मजबूत करने आस्तै अपनी दौलत खर्च करने आह्ले लोकें दा दृष्टांत, इक पठार उप्पर स्थित बाग दे समान ऐ जेह्ड़ा भारी बरखा कन्नै पानी दिंदा ऐ, फिर बाग च दो गुणा फल पैदा होंदा ऐ। जेकर भारी बरखा इसगी पानी नेईं दिंदी तां ओस (इत्थूं तगर जे पर्याप्त बी)। अल्लाह तुहाडे कम्मे दा सब देखन वाला है।
وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ
wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).
ते ज़मीन चंगी ऐ, पौधे परमात्मा दी इजाजत कन्ने खूब उगदे न; ते घटिया मिट्टी, उगने आली फसलें गी सुस्त होई जंदी ऐ। इस चाल्ली अस उनें लोकें आस्तै (अपनी महानता दे) निशान बार-बार समझांदे आं जेह्ड़े शुक्रगुजार न।
وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
ते धरती उप्पर बगल दे हिस्से, अंगूर दे बाग, ते बाग, ते खजूर, शाखाएं आह्ले ते बिना शाखाएं आह्ले, इक गै पानी कन्नै पानी दित्ते गेदे न, पर अस उंदे स्वाद च इक-दुए कोला बी पसंद करने आं। सचमुच, इस च इक लोकें आस्तै संकेत न जेह्ड़े समझदे न।
وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ
wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).
ते अल्लाह ने आसमान तों पानी (बरखा) उतारया ते उस पानी नाल उस धरती नू जिंदा कर दित्ता जो पहले मर चुकी सी। सचमुच, इस विच वाकई (अल्लाह दी महानता दे) निशान (अल्लाह दी महानता दे) हिन जो (सबक) सुणदे हन।