وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
და (გაიხსენეთ) როცა უთხარით: „ჰეი, მოსე! ჩვენ არ შეგვიძლია მხოლოდ ერთი სახის საკვების ატანა, ამიტომ სთხოვე შენს უფალს, რომ მოგვცეს ის, რაც მიწაზე იზრდება: მწვანილი, კიტრი, ნიორი, ოსპი და ხახვი“. მან (მოსემ) თქვა: „ცუდს ითხოვთ სიკეთის სანაცვლოდ? წადით ქალაქში და მიიღებთ იმას, რასაც ითხოვთ“. შემდეგ ისინი შერცხვენილნი და გაჭირვებულნი აღმოჩნდნენ და კვლავ დაიმსახურეს ალლაჰის რისხვა, რადგან უარყვეს ალლაჰის ნიშნები და უსამართლოდ მოკლეს წინასწარმეტყველები. ეს იმიტომ მოხდა, რომ ისინი ურჩები და ღალატობენ.
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ალლაჰის გზაზე თავისი სიმდიდრის მომტანი ადამიანის იგავი ჰგავს თესლს, რომელიც შვიდი ყუნწით ამოდის, თითოეულ ყუნწზე ასი თესლია. ალლაჰი ამრავლებს ვისაც ინებებს, რადგან ალლაჰი ყოვლისმომცველია, ყოვლისმცოდნე.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
და ის არის, ვინც ზეციდან წყალი ჩამოავლინა, შემდეგ კი მასთან ერთად ყველანაირი მცენარე აღმოვაჩინეთ, ამიტომ ამ მცენარეებიდან მწვანე მცენარეები გამოვიტანეთ, ამ მწვანე მცენარეებიდან მრავალი მარცვლეული გამოვიტანეთ; პალმიდან კი ჩამოკიდებულ ტოტებს, ვენახებს და (ამოვიღეთ) ზეთისხილი და ბროწეული, მსგავსი და განსხვავებული. ყურადღება მიაქციეთ ნაყოფს, როდესაც ის ნაყოფს გამოიღებს და მწიფდება. მართლაც, ამაშია (ალაჰის ძალის) ნიშნები მათთვის, ვინც ირწმუნა.
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
ამქვეყნიური ცხოვრების მაგალითი მხოლოდ ისეთია, როგორც წყალი (წვიმა), რომელსაც ჩვენ ზეციდან ვაგზავნით და უხვად იზრდება დედამიწის მცენარეულობა, რომლის ნაწილსაც ადამიანები და პირუტყვი ჭამენ. სანამ დედამიწა თავისი სილამაზით სრულყოფილი და მორთული არ გახდება და მისი მკვიდრნი არ იფიქრებენ, რომ ისინი აუცილებლად დაეუფლებიან მას (მოიმკიან მის ნაყოფს), ჩვენი სასჯელი მას ღამით ან დღისით ეწევა და მას (მცენარეულობას) ისე ვაქცევთ, თითქოს გუშინ არ ამოსულა. ასე ვუხსნით (ჩვენი ძალის) ნიშნებს იმ ხალხს, ვინც ფიქრობს.
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).
და ჩვენ გავშალეთ დედამიწა და დავრგეთ მასზე მთები და გავზარდეთ იქ ყველაფერი მისი ზომისამებრ.
يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
მისით ის თქვენთვის ზრდის მოსავალს, ზეთისხილს, ფინიკის პალმას, ყურძენს და ყველანაირ ხილს. ჭეშმარიტად, ამაშია ნიშანი მათთვის, ვინც ფიქრობს.
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
და მოიყვანე მათთვის (ადამიანებისთვის) ამქვეყნიური ცხოვრების მაგალითი, როგორც წყალი (წვიმა), რომელსაც ჩვენ ვგზავნით ციდან, რათა გაანაყოფიეროს მიწაზე არსებული მცენარეები, შემდეგ კი (მცენარეები) გახმებიან, რადგან ქარი მათ აფრქვევს. და ალლაჰი ყველაფრის ყოვლისშემძლეა.
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى
al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.
(ღმერთი), რომელმაც დედამიწა თქვენთვის დასასვენებელ ადგილად აქცია და ბილიკები გაგიკეთათ მასში და ზეციდან წყალი (წვიმა) გადმოაგზავნა. შემდეგ ჩვენ მასში (წვიმის წყლით) სხვადასხვა სახის მცენარეებს ვზრდით.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
ოჰ, ხალხო! თუ ეჭვი გეპარებათ აღდგომის დღეს, მაშინ ჩვენ შეგქმენით მტვრისგან, შემდეგ სპერმის წვეთისგან, შემდეგ სისხლის კოლტისგან, შემდეგ ხორცის ნატეხისგან, რომელიც სრულყოფილია და რომელიც არასრულყოფილია, რათა აგიხსნათ; და ჩვენი ნებით ჩაგასახლეთ საშვილოსნოში წინასწარ განსაზღვრულ დრომდე, შემდეგ გამოგიყვანეთ ჩვილებად, შემდეგ თანდათანობით მიაღწიეთ ზრდასრულ ასაკს, ზოგი გარდაიცვალა და ზოგიც ძალიან სიბერეში დაბრუნდა, ისე რომ მან აღარაფერი იცოდა, რაც უკვე იცოდა. და ხედავთ, რომ მიწა გამომშრალია, შემდეგ, როდესაც მასზე წყალს (წვიმას) ვაგზავნით, მიწა ცოცხლდება და ნაყოფიერდება და სხვადასხვა სახის ლამაზ მცენარეებს აღმოაცენებს.
فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ
fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).
შემდეგ კი მისით გაგიზრდით ფინიკის პალმებისა და ყურძნის ბაღებს; იქ უხვად გექნებათ ხილი და მათგან მიირთმევთ.
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ
wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).
და (ჩვენ გავზარდეთ) ზეთისხილის ხე, რომელიც სინას მთაზე იზრდება და რომელიც ზეთს იძლევა და მჭამელთათვის სასიამოვნოა.
اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
და განა არ უყურებენ ისინი დედამიწას, რამდენი მშვენიერი წყვილი გავზარდეთ მასში?
اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ
am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).
განა ის არ არის, ვინც შექმნა ცა და დედამიწა და ზეციდან წყალი გადმოგიგზავნათ და ამით ულამაზესი ბაღები გავზარდეთ? თქვენ ვერ შეძლებთ მათი ხეების გაზრდას. განა არსებობს სხვა ღვთაება ალლაჰის გარდა? ისინი არიან, ვინც გადაუხვიეს (ჭეშმარიტებას).
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
მან შექმნა ცა სვეტების გარეშე, როგორც თქვენ ხედავთ მათ, და მან დაამონტაჟა მთები (მიწის ზედაპირზე), რათა მან (მიწამ) არ შეძრა თქვენ; და გაამრავლა ყველანაირი მოძრავი არსება, რომლებიც ცხოვრობენ დედამიწაზე. და ჩვენ ჩამოვუშვით წვიმის წყალი ზეციდან და შემდეგ გავზარდეთ მასში ყველანაირი კარგი მცენარე.
وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ
wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).
და ჩვენ იქ ფინიკისა და ყურძნის ბაღები გავხადეთ და წყაროები ამოვაღვარეთ იქ,
سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ
subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).
დიდება ალლაჰს, რომელმაც ყველაფერი წყვილ-წყვილად შექმნა, იმისგან, რაც მიწაზე იზრდება, საკუთარი თავისგან და იმისგან, რაც მათ არ იციან.
وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ
wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).
შემდეგ ჩვენ მისთვის გოგრის ჯიშის ხე გავზარდეთ.
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍۙ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli zaujim bahīj(in).
და მიწა, რომელიც ჩვენ გავშალეთ და მასზე მტკიცე მთები დავრგეთ და მასზე მშვენიერი მცენარეები დავრგეთ,
وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً مُّبٰرَكًا فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ جَنّٰتٍ وَّحَبَّ الْحَصِيْدِۙ
wa nazzalnā minas-samā'i mā'am mubārakan fa'ambatnā bihī jannātiw wa ḥabbal-ḥaṣīd(i).
და ჩვენ ზეციდან ვავლენთ ნაკურთხ წყალს და ვზრდით მისგან აყვავებულ მწვანე ხეებს და მარცვლეულს მოსავლისთვის.
لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ
linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).
რათა მისი გამოყენებით მარცვლეული და მცენარეები მოვიყვანოთ,
فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ
fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).
შემდეგ იქ მარცვლეული მოვიყვანეთ,