وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).
ते अल्लाह ने तुहानूं तुहाडी मां दे कोख विचों बाहर कढ दित्ता, ते तुहानू सुनवाई, नज़र ते ज़मीर दित्ती तां कि तुसीं शुक्रगुजार हो सकदे हो।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).
ते ओह़ गै ऐ, जिनेंगी तुंदे आस् ते सुनने, दिक् खीए ते जमीर पैदा कित्ता ऐ, पर तुस बड़ा गै कम आभारी ओ।
ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).
फिरी उनेंगी सिद्ध करी ओड़ेया ते उदे (शरीर) च अपनी आत् मा (सृष्टि) गी सांस दित्ता ते उन् ने तुंदे आस् ते सुनना, दिक् खना ते दिल बनाई लेत्ता, (पर) तुस बड़ा गै कम आभारी हे।
قُلْ هُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ
qul huwal-lażī ansya'akum wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).
कहो, "उस ने तुहानू पैदा कित्ता ते तुहानूं सुनन, दृष्टि ते विवेक दित्ता। (लेकिन) तुसीं बहुत कम आभारी हो।"
اِنَّا خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ اَمْشَاجٍۖ نَّبْتَلِيْهِ فَجَعَلْنٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innā khalaqnal-insāna min nuṭfatin amsyājin nabtalīhi fa ja‘alnāhu samī‘am baṣīrā(n).
सचमुच, अस्सां मनुख कूं मिश्रित वीर्य दी इक बूंद तों पैदा कीता हे जैकूं अस्सां (आज्ञा ते मनाही नाल) परखना चाहंदे हां, इस करके अस्सां उस कूं सुणन अते डेखण कित्ता।