فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
Dɔn di pipul dɛn we nɔ bin de du wetin rayt bin chenj di kɔmand wit (ɔda kɔmand) we dɛn nɔ bin dɔn ɔda to dɛn. So Wi sɛn bad bad tin frɔm ɛvin pan di pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt, bikɔs dɛn (ɔltɛm) bin de du wikɛd tin.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Ɛn udat nɔ de du wetin rayt pas di pɔsin we nɔ de tɔk bɔt in nem na di moskɛt dɛn fɔ Allah, ɛn tray fɔ pwɛl dɛn? Dɛn nɔ fit fɔ go insay de pas wit fred (fɔ Allah). Dɛn go shem na dis wɔl ɛn insay di layf we dɛn go day, dɛn go sɔfa ebi ebi pɔnishmɛnt.
۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Ɛn (mɛmba), we in Masta bin tɛst Ebraam wit sɔm sɛntɛns dɛn, na da tɛm de i bin du dɛn pafɛkt wan. I (Allah) se, "Fɔ tru, a dɔn mek yu bi di lida fɔ ɔl mɔtalman." I (Ibrahim) se, "Ɛn (sɛf) frɔm mi pikin ɛn granpikin dɛn?" Allah se, "(Tru, bɔt) Mi prɔmis nɔ de apin to di wan dɛn we de du bad."
مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).
Di parebul bɔt di jɛntri we dɛn de invɛst na dis wɔl layf tan lɛk briz we gɛt rili kol briz, we de nak di plant dɛn (we gɛt fɔ du wit) pipul dɛn we dɔn du bad to dɛnsɛf, dɔn di briz de pwɛl dɛn. Allah nɔ de du dɛn bad, bɔt na di wan dɛn we de du bad to dɛnsɛf.
وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Ɛn if yu want fɔ tek ɔda wan pan yu wɛf dɛn, ɛn yu dɔn gi wan pan dɛn bɔku bɔku jɛntri, nɔ tek ɛnitin pan am bak. Yu go tek am bak bay lay lay akɔdin ɛn bay we yu (bia) sin we klia?
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
Ɛn ɛnibɔdi we du dis di we we nɔ gri wit di lɔ ɛn we nɔ de du wetin rayt, Wi go put am na ɛlfaya. Dat na izi tin fɔ Allah
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(Di pipul dɛm na di) Pipul dɛm na di Buk de aks yu (Muhammad) fɔ mek yu sɛn wan buk dɔŋ frɔm ɛvin to dɛm. Fɔ tru, dɛn bin aks Mozis fɔ sɔntin we pas dat. Dɛn se, “Sho wi Allah in rialiti.” So laytin bin kam pan dɛn bikɔs dɛn bin de trit dɛn bad. Dɔn dɛn wɔship di kaw pikin, afta dɛn dɔn si di klia pruf dɛn, pan ɔl dat Wi fɔgiv dɛn, ɛn Wi gi Mozis rial pawa.
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ
innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).
Fɔ tru, di wan dɛn we nɔ biliv ɛn du injɔstis, Allah nɔ go fɔgiv dɛn, ɛn (nɔ) nɔ go sho dɛn di (stret) rod.
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
"Fɔ tru, a want mek una kam bak wit (briŋ) mi sin (fɔ kil) ɛn una yon sin, dɔn una go bi di pipul dɛn we de na ɛlfaya; ɛn na dat na di blɛsin fɔ di wan dɛn we du bad."
فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ
fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).
Dɔn Allah sɛn wan krawd fɔ dig di grɔn fɔ sho am (Qabil). Aw i fɔ bɛr in brɔda in bɔdi. Qabil se, "O, woe na mi! Wetin mek a nɔ go ebul fɔ du lɛk dis krawd, so dat a go bɛr mi brɔda in bɔdi?" So i go bi wan pan di wan dɛn we go rigrɛt am.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
Ɛn udat nɔ de du wetin rayt pas pɔsin we mek lay agens Allah, ɔ we de dinay In vas dɛn? Fɔ tru, pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt nɔ kin laki.
وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ
wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).
Ɛn na so Wi de mek sɔm pan di wan dɛn we de du bad padi to dɛnsɛf, akɔdin to wetin dɛn bin de du trade.
قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
Se (Muhammad), "O mi pipul! Akt akɔdin to yu pozishɔn, misɛf de du (so). Leta una go no udat go gɛt di (best) ples na di layf afta (leta). Fɔ tru, di pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt nɔ go laki."
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Ɛn frɔm kamɛl wan tu ɛn frɔm kaw wan tu. Se, "Wetin dɛn nɔ gri fɔ bitwin tu man ɔ tu uman, ɔ wetin de na di tu uman dɛn bɛlɛ? Yu bin bi witnɛs we Allah ɔdinet dis fɔ una? Udat nɔ rayt pas di wan dɛn we nɔ de du wetin rayt pas di wan dɛn we de mek lay lay tɔk agens Allah fɔ mek pipul dɛn go na di rɔng rod we dɛn nɔ no?" Fɔ tru, Allah nɔ go gayd di pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt.
فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).
So we Wi sɔfa kam pan dɛn, dɛn kɔmplen nɔ bin pas fɔ se, "Fɔ tru, na wi bin du di bad tin."
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).
Ɛn as fɔ di wan dɛn we dɛn skel (fɔ gud tin dɛn) layt, den na dɛn dɔn du bad to dɛnsɛf bikɔs dɛn dinay Wi sayn dɛn.
لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ
lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).
Fɔ dɛn, slip mat na ɛlfaya ɛn oba dɛn na blankit (we na ɛlfaya). Na so Wi de blɛs di wan dɛn we du bad.
وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ
wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
Ɛn di pipul dɛn we de na ɛvin kɔl di wan dɛn we de na ɛlfaya se, "Fɔ tru, wi dɔn gɛt wetin Gɔd prɔmis wi na tru. Una dɔn gɛt wetin Gɔd prɔmis una se na tru?" Dɛn ansa se, “Na so i bi.” Dɔn di pɔsin we kɔl (enjɛl) bin anawns bitwin dɛn se, “Di swɛ we Allah de swɛ pan di wan dɛn we de du bad, .
۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Ɛn we dɛn tɔn dɛn yay to di pipul dɛn we de na Ɛl, dɛn go se, “Wi Masta, nɔ put wi wit dɛn bad pipul dɛn de.”
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ
fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).
So di bad pipul dɛn we de pan dɛn bin tek (dɛn wɔd dɛn de) wit wɔd dɛn we dɛn nɔ tɔk to dɛn, so Wi bin de pɔnish dɛn frɔm ɛvin bikɔs dɛn nɔ bin de du wetin rayt.
فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).
So afta dɛn fɔgɛt wetin dɛn bin de wɔn dɛn bɔt, Wi bin sev di wan dɛn we bin de ban pipul dɛn fɔ du bad ɛn Wi bin de pɔnish di wan dɛn we de du bad bad bad wan, bikɔs dɛn bin de du bad ɔltɛm.
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
So afta dɛn bigin fɔ prawd bɔt ɔltin we dɛn nɔ gri fɔ du. Wi tɛl dɛn se, “Una fɔ bi ɔmbul apis dɛn.”
كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).
(Di tin we bin de apin to dɛn) bin fiba di tin dɛn we bin de apin to di wan dɛn we bin de fala Fɛro ɛn di wan dɛn we bin de bifo dɛn. Dɛn dinay dɛn Masta in vas dɛn, so Wi dɔnawe wit dɛn bikɔs ɔf dɛn sin ɛn Wi drawn Fɛro ɛn di wan dɛn we de fala am; bikɔs dɛn na pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt.
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).
Ɛn udat nɔ de du wetin rayt pas pɔsin we de mek lay agens Allah? Dɛn go kɛr dɛn go bifo dɛn Masta, ɛn di witnɛs dɛn go se, “Na dɛn pipul ya we lay to dɛn Masta.” Mɛmba se, Allah in swɛ (dɛn de mek am) pan di wan dɛn we de du bad
وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ
wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).
Ɛn nɔ fɔ lɛk pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt ɛn we de mek di faya we de na ɛlfaya tɔch yu, we yu nɔ gɛt ɛnibɔdi we de ɛp yu pas Allah, so dat dɛn nɔ go ɛp yu.
۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا
wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).
Ɛn ɔl di fes dɛn butu bifo (Allah) di wan we de alayv ɛn di wan we de in wan. Na rili lɔs fɔ pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt.
وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا
wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).
Ɛn (mɛmba) di de (we) di pɔsin we nɔ du wetin rayt bin bit tu pan in finga, (rigrɛt wetin i du) we i de se, "O! If na (wan tɛm) nɔmɔ a bin dɔn tek di rod wit di Mɛsenja."
وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
Ɛn i (Mozis) ansa se, "Mi Masta no bɛtɛ udat (we fit fɔ) briŋ gayd frɔm Am ɛn udat go gɛt (gud) autkam insay di layf we dɔn day. Fɔ tru, di wan dɛn we du bad nɔ go win."
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ
wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).
Ɛn yu Masta nɔ go pwɛl di tɔŋ dɛn te i sɛn mɛsenja to dɛn kapital siti dɛn, we de rid Wi sayn dɛn to dɛn; ɛn Wi nɔ go ɛva pwɛl wan tɔŋ pas in pipul dɛn nɔ du wetin rayt.
فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
So Wi bin pɔnish ɛni wan pan (dɛn) fɔ dɛn sin, sɔm pan dɛn Wi trowe wan shawa we gɛt ston pan dɛn, sɔm pan dɛn bin hit wit lawd sawnd dɛn we de mek tɛnda, sɔm pan dɛn Wi bin plɔmp insay di wɔl, ɛn sɔm pan dɛn Wi bin de ɔnda wata. Allah nɔ want fɔ du dɛn bad atɔl, bɔt na dɛn du bad to dɛnsɛf.
اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
Fɔ tru, gilti de pan di wan dɛn nɔmɔ we de du injɔstis to mɔtalman ɛn pas di limit na di wɔl we nɔ (we nɔ de tink bɔt) di trut. Dɛn bin gɛt wan sɔfa we bin de mek dɛn fil pen.
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.
ɛn (sɛf) di pipul dɛn we Noa bin de bifo dat. Fɔ tru, dɛn na pipul dɛn we nɔ de du wetin rayt ɛn we nɔ de obe.