وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
Ànábì wọn sì wí fún wọn pé, “Dájúdájú, Allāhu ti yan Talut gẹ́gẹ́ bí ọba yín.” Wọ́n dáhùn pé, “Báwo ni Talut ṣe gba ìjọba lórí wa, nígbà tí àwa ní ẹ̀tọ́ sí ìjọba ju òun lọ, tí a kò sì fún un ní ọrọ̀ púpọ̀?” (Ànábì) dáhùn pé, “Allāhu ti yàn án (láti jẹ́ ọba) fún yín, ó sì fún yín ní ìmọ̀ àti agbára ara tí ó ga jùlọ.” Allāhu ń fún ẹni tí Ó bá fẹ́ ní ìjọba Rẹ̀, Allāhu sì jẹ́ Olùmòye gbogbo.
شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Allah sọ pé kò sí ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Òun; (bẹ́ẹ̀ náà) àwọn áńgẹ́lì àti àwọn ènìyàn ìmọ̀ tí wọ́n ń gbé ìdájọ́ òdodo lárugẹ, kò sí ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Òun, Olódùmarè, Ọlọ́gbọ́n gbogbo.
وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).
Tí ìròyìn nípa ààbò tàbí ìbẹ̀rù bá dé ọ̀dọ̀ wọn, wọ́n á gbé e jáde lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀. (Ní tòótọ́) tí wọ́n bá fi lé Rasul àti Ulil Amri lọ́wọ́ láàrín wọn, dájúdájú àwọn ènìyàn tí wọ́n fẹ́ mọ òtítọ́ (yóò lè) mọ̀ (ní gbangba) láti ọ̀dọ̀ wọn (Rasul àti Ulil Amri). Tí kì í bá ṣe oore-ọ̀fẹ́ àti àánú Allah sí yín, ẹ ìbá tẹ̀lé Satani, àyàfi díẹ̀ (láàrín yín).
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
Kí ló dé tí àwọn àlùfáà àti àwọn àlùfáà wọn kò fi kọ̀ wọ́n láti máa sọ ọ̀rọ̀ èké àti jíjẹ ohun ìbàjẹ́? Ohun tí wọ́n ṣe burú gan-an.
وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).
Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ṣàlàyé àwọn ẹsẹ Wa leralera kí àwọn abọ̀rìṣà lè wí pé, “Ẹ ti kọ́ àwọn ẹsẹ wọ̀nyí (láti ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn ìwé),” àti kí A lè ṣàlàyé Al-Qur’an fún àwọn tí ó mọ̀.
وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).
Àti (rántí) nígbà tí àwọn ènìyàn kan láàrín wọn wí pé, “Kí ló dé tí ẹ fi ń fún àwọn ènìyàn tí Allāhu yóò parun tàbí tí yóò fi ìyà líle jẹ níyà?” Wọ́n dáhùn pé, “Kí a lè ní àwáwí (láìsí ẹrù-iṣẹ́) sí Olúwa rẹ, kí wọ́n sì lè jẹ́ olùfọkànsìn.”
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
Sọ (Muhammad), “Ẹ gbà á gbọ́ (Al-Qur’an) tàbí kí ẹ má gbà á gbọ́ (bẹ́ẹ̀ náà ni fún Allah). Dájúdájú, àwọn tí a ti fún ní ìmọ̀ tẹ́lẹ̀, nígbà tí a bá ń ka (Al-Qur’an) fún wọn, wọ́n á tẹ ojú wọn balẹ̀, wọ́n á foríbalẹ̀.”
وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).
A kò sì rán (àwọn ìránṣẹ́) ṣáájú rẹ (Muhammad), bí kò ṣe àwọn ọkùnrin kan tí A fi ìṣípayá fún wọn, nítorí náà béèrè lọ́wọ́ ẹni tí ó ní ìmọ̀, tí ìwọ kò bá mọ̀.
وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
àti kí àwọn tí a fún ní ìmọ̀ lè gbàgbọ́ pé (Al-Qur’an) jẹ́ òtítọ́ láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, lẹ́yìn náà wọn yóò gbàgbọ́, ọkàn wọn yóò sì tẹrí ba fún un. Àti pé dájúdájú, Allāhu ni amọ̀nà fún àwọn tí ó gbàgbọ́ ní ọ̀nà títọ́.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
Ẹni tí ó ní ìmọ̀ láti inú Ìwé náà sọ pé, “Èmi yóò mú ìtẹ́ náà wá sí ọ̀dọ̀ rẹ kí ojú rẹ tó tàn.” Nígbà tí ó (Sulaiman) rí ìtẹ́ náà níwájú rẹ̀, ó wí pé, “Èyí wà lára oore-ọ̀fẹ́ Olúwa mi láti dán mi wò, bóyá mo dúpẹ́ tàbí mo sẹ́ (ìbùkún Rẹ̀). Ẹnikẹ́ni tí ó bá dúpẹ́, dájúdájú ó dúpẹ́ fún (ìbùkún Rẹ̀), ẹnikẹ́ni tí ó bá sì ṣàìgbàgbọ́, dájúdájú Olúwa mi ni Ọlọ́rọ̀, Ológo jùlọ.”
فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).
Nítorí náà, àwọn ilé wọn ni ó wó lulẹ̀ nítorí àìṣòdodo wọn. Dájúdájú, àmì kan wà nínú èyí fún àwọn ènìyàn tí wọ́n mọ̀.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Lẹ́yìn tí ó (Mósè) dàgbà tán, tí ó sì parí ọgbọ́n rẹ̀, A fún un ní ọgbọ́n (àsọtẹ́lẹ̀) àti ìmọ̀. Bẹ́ẹ̀ náà ni A sì ṣe san ẹ̀san fún àwọn tí wọ́n ṣe rere.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ
wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).
Ṣùgbọ́n àwọn tí a fún ní ìmọ̀ ní ẹ̀bùn wí pé, “Ègbé ni fún yín! Ẹ mọ̀ pé èrè Allāhu ló dára jù fún àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, àti pé (ẹ̀san ńlá) ni àwọn tí wọ́n ní sùúrù nìkan ni wọ́n ń rí gbà.”
مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).
Àkàwé àwọn tí wọ́n gba àwọn olùgbèjà mìíràn yàtọ̀ sí Allah dà bí aláǹtakùn tí ó ń kọ́ ilé. Dájúdájú ilé tí ó rẹlẹ̀ jùlọ ni ilé aláǹtakùn, ìbá ṣe pé wọ́n mọ̀.
وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ
wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).
Àti àwọn àkàwé wọ̀nyí ni a ṣe fún ènìyàn; kò sí ẹni tí yóò lóye rẹ̀ àyàfi àwọn tí ó ní ìmọ̀.
بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ
bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).
Ní tòótọ́, (Al-Qur’an) jẹ́ àwọn ẹsẹ tí ó ṣe kedere nínú àyà àwọn tí ó ní ìmọ̀. Àwọn aláìṣòótọ́ nìkan ni ó ń sẹ́ àwọn ẹsẹ Wa.
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
Àti pé ìgbésí ayé ayé yìí jẹ́ àwàdà àti eré lásán. Lóòótọ́, ilẹ̀ ayé lẹ́yìn ikú ni ìyè tòótọ́, bí wọ́n bá mọ̀.
وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ
wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).
Bẹ́ẹ̀ náà (pẹ̀lú) láàrin àwọn ènìyàn, àwọn ẹ̀dá alààyè àti ẹran ọ̀sìn ni onírúurú àwọ̀ (àti irú) wà. Láàárín àwọn ìránṣẹ́ Allah tí wọ́n bẹ̀rù Rẹ̀, àwọn ulama nìkan ni. Dájúdájú, Allah ni Alágbára, Aláforíjìn jùlọ.
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(Ṣé ẹ̀yin ni àwọn abọ̀rìṣà tí ó ní oríire jùlọ) tàbí ẹ̀yin ni àwọn tí ń jọ́sìn ní òru, tí wọ́n ń foríbalẹ̀ àti dúró, nítorí ìbẹ̀rù ọjọ́ ìkẹ́yìn, tí wọ́n sì ń retí àánú Olúwa wọn? Sọ pé, “Ṣé àwọn tí ó mọ̀ dọ́gba pẹ̀lú àwọn tí kò mọ̀?” Dájúdájú, àwọn tí ó ní làákàyè nìkan ni wọ́n ń ṣe ìrántí.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوْا فِى الْمَجٰلِسِ فَافْسَحُوْا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْۚ وَاِذَا قِيْلَ انْشُزُوْا فَانْشُزُوْا يَرْفَعِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۙ وَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰتٍۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qīla lakum tafassaḥū fil-majālisi fafsaḥū yafsaḥillāhu lakum, wa iżā qīlansyuzū fansyuzū yarfa‘illāhul-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna ūtul-‘ilma darajāt(in), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
Ẹ̀yin onígbàgbọ́! Tí wọ́n bá sọ fún yín pé, “Ẹ fún àwọn ènìyàn ní ààyè nínú àwọn ìjọ,” ẹ ṣe ààyè fún wọn, dájúdájú Allāhu yóò ṣe ààyè fún yín. Nígbà tí wọ́n bá sì sọ pé, “Ẹ dìde,” ẹ dìde dúró, dájúdájú Allāhu yóò gbé àwọn tí ó gbàgbọ́ nínú yín àti àwọn tí a fún ní ìmọ̀ ga sí àwọn ìpele díẹ̀. Allāhu sì mọ ohun tí ẹ̀ ń ṣe.