وَاِذْ اَخَذْنَا مِنَ النَّبِيّٖنَ مِيْثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُّوْحٍ وَّاِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖوَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًاۙ
wa iż akhażnā minan-nabiyyīna mīṡāqahum wa minka wa min nūḥiw wa ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsabni maryam(a), wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).
Bɔ (flín) hwenu e Mǐ yí akɔjijɛ ɔ ɖò gbeyiɖɔ lɛ gɔ́n kpo hwiɖesunɔ kpo sí, ɖò Nɔwée, Ablaxamu, Mɔyizi kpo Jezu Mali ví ɔ kpo sí é, bo yí akɔjijɛ syɛnsyɛn ɖé ɖò ye sí é,
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ
faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).
Enɛ wu ɔ, mi ɖó suúlu (Muhammad) mɛsɛ́dó e ɖó ayi syɛnsyɛn lɛ é sín suúlu ɖɔhun, bo ma byɔ ɖɔ è ni yawu dɔn tó nú emi ó. Gbè e gbè ye mɔ tódɔnnúmɛ e sín akpá è dó é é ɔ, é cí ɖɔ ye nɔ gbɛ̀ (ɖò gbɛ̀ ɔ mɛ) nú táan klewun ɖé ɖò kéze ɔ mɛ ɖɔhun. Azɔ̌ towe wɛ nyí ɖɔ a ni jla nǔ mɛ kɛɖɛ. Enɛ wu ɔ, mɛɖebǔ na hɛn gblé zɛ mɛ nyanya lɛ wu ǎ (mɛ e ma setónú nú Allah ǎ lɛ é).