وَاِذْ اَخَذْنَا مِنَ النَّبِيّٖنَ مِيْثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُّوْحٍ وَّاِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖوَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًاۙ
wa iż akhażnā minan-nabiyyīna mīṡāqahum wa minka wa min nūḥiw wa ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsabni maryam(a), wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).
Һәм (исегезгә төшерегез), Без пәйгамбәрләрдән, һәм синнән Нух, Ибраһим, Муса һәм Мәрьям улы Гыйсадан вәгъдә алдык, һәм алардан ныклы вәгъдә алдык.
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ
faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).
(Ий Мөхәммәд), ныклы пәйгамбәрләр сабыр иткәннәре кебек, сабыр ит һәм аларга җәһәннәмне тизрәк китерүләрен сорама. Вәгъдә ителгән җәһәннәмне күргән көнне, алар (дөньяда) көндезге бер мизгел генә торган кебек булырлар. Синең бурычың фәкать вәгазьләп җиткерү генә. Шуңа күрә һәлак булучылар гына һәлак булачаклар. (Аллаһка буйсынмаучылар гына).