وَاِذْ اَخَذْنَا مِنَ النَّبِيّٖنَ مِيْثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُّوْحٍ وَّاِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖوَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًاۙ
wa iż akhażnā minan-nabiyyīna mīṡāqahum wa minka wa min nūḥiw wa ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsabni maryam(a), wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).
Ani (aw hakili to a la) tuma min na an ye jɛnɲɔgɔnya ta kiraw fɛ ani ele yɛrɛ fɛ, Nuhun fɛ, ni Ibrayima fɛ, ni Musa fɛ, ani Mariyamu dencɛ Yesu fɛ, ani an ye jɛnɲɔgɔnya barikaman ta o fɛ;
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ
faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).
O la, aw ka muɲu (Muhamadu) i n’a fɔ cidenw ka muɲuli, minw dusukun tun ka ɲi, aw kana ɲangili teliya ɲini u fɛ. Loon min na u ye ɲangili layidu ta, u b’a miiri k’u be ɲɛnamaya kɛra (duniɲa kɔnɔ) wagati dɔɔni dɔrɔn tile kɔnɔ. I ka baara ye ka mɔgɔw lase dɔrɔn. O la, mɔgɔ si tɛna tunu fɔɔ mɔgɔjuguw (Ala kanminɛbaliw).