اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
innā anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).
ما آن را به عنوان قرآنی به زبان عربی نازل کردیم تا شما بفهمید.
وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ
wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).
و اینگونه ما آن (قرآن) را به عنوان حکمی به زبان عربی نازل کردیم. اگر پس از آمدن دانش به تو، از هوسهایشان پیروی کنی، از (عذاب) خدا هیچ نگهدار و یاریگری نداری.
وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ
wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).
و ما میدانیم که میگویند: «انسانی به او (محمد) تعلیم داده است.» زبان کسی که به او نسبت میدهند عجمی است، در حالی که این (قرآن) به زبان عربی روشن است.
فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا
fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).
پس ما (قرآن) را به زبان تو آسان کردیم تا با آن به پرهیزگاران بشارت دهی و قوم ستیزهجو را هشدار دهی.
وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا
wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).
و اینگونه قرآن را به زبان عربی نازل کردیم و در آن از هشدارها بهتکرار توضیح دادیم، تا شاید آنها تقوا پیشه کنند یا آن (قرآن) برایشان یادآوری پدید آورد.
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِيْنٍ ۗ
bilisānin ‘arabiyyim mubīn(in).
با زبانی عربی و روشن
وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ
wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).
و اگر آن (قرآن) را بر برخی از غیرعربها نازل میکردیم
قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).
قرآنی به زبان عربی، بدون هیچ کژی، تا شاید پروا کنند.
كِتٰبٌ فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَۙ
kitābun fuṣṣilat āyātuhū qur'ānan ‘arabiyyal liqaumiy ya‘lamūn(a).
کتابی که آیاتش به صورت مفصل بیان شده، قرآنی به زبان عربی برای قومی که میدانند،
وَلَوْ جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا اَعْجَمِيًّا لَّقَالُوْا لَوْلَا فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ ۗ ءَاَ۬عْجَمِيٌّ وَّعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هُدًى وَّشِفَاۤءٌ ۗوَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرٌ وَّهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًىۗ اُولٰۤىِٕكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ
wa lau ja‘alnāhu qur'ānan a‘jamiyyal laqālū lau lā fuṣṣilat āyātuh(ū), a'a‘jamiyyuw wa ‘arabiyy(un), qul huwa lil-lażīna āmanū hudaw wa syifā'(un), wal-lażīna lā yu'minūna fī āżānihim waqruw wa huwa ‘alaihim ‘amā(n), ulā'ika yunādauna mim makānim ba‘īd(in).
و اگر قرآن را به زبانی غیر عربی قرار میدادیم، میگفتند: «چرا آیاتش به روشنی بیان نشده؟» آیا (شایسته است که قرآن) به زبان غیر عربی باشد و (پیامبر) عرب؟ بگو: «آن برای مؤمنان هدایت و شفا است. و کسانی که ایمان ندارند، در گوشهایشان سنگینی است و آن برایشان تاریکی است. آنها مانند کسانیاند که از جایی دور فراخوانده میشوند.»
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗفَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ
wa każālika auḥainā ilaika qur'ānan ‘arabiyyal litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā wa tunżira yaumal-jam‘i lā raiba fīh(i), farīqun fil-jannati wa farīqun fis-sa‘īr(i).
و اینگونه قرآن را به زبان عربی به تو وحی کردیم تا به مردم پایتخت (مکه) و کسانی که در اطراف آناند هشدار دهی و از روز گردهمایی (قیامت) که هیچ شکی در آن نیست آگاه کنی. گروهی به بهشت میروند و گروهی به جهنم.
اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ
innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).
ما آن را به زبان عربی قرار دادیم تا شما بفهمید.
فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
fa innamā yassarnāhu bilisānika la‘allahum yatażakkarūn(a).
ما اداى سخن خويش بر زبان تو آسان كرديم، باشد كه پند گيرند،
وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ
wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).
و پیش از (قرآن)، کتاب موسی به عنوان راهنما و رحمت بود. و این (قرآن) کتابی است به زبان عربی که آن را تصدیق میکند تا به ستمگران هشدار دهد و به نیکوکاران مژده دهد.