وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).
Коръән укылганда тыңлагыз һәм эш эшләмичә торыгыз, шаять, рәхмәт кылынырсыз.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
Чыннан да, ышанучылар - Аллаһ исеме искә алынганда йөрәкләре тетрәнгән кешеләр, аларга Аның аятьләре укылса, иманнары арта (ныгый) һәм алар Аллаһка гына таяналар.
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
(Мөхәммәд галәйһиссәләм) әйт: "Кыямәткә ышаныгыз, ышанмагыз (Аллаһ өчен дә шулай). Чыннан да, элек белем бирелгән кешеләргә, аларга Коръән укылса, йөзләрен аска иеп, сәҗдә кылалар."
وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩
wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).
Алар елап, йөзләрен түбән иделәр һәм тагын да җитдирәк булдылар.
وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا
wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).
һәм Раббыларының аятьләре белән куркытылганда, алар саңгырау һәм сукыр булмаслар,
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩
innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).
Безнең аятьләребезгә ышанучылар, алар (аятьләребез) искә төшерелгәндә, сәҗдә кылалар, үзләрен мактыйлар һәм Раббыларына мактыйлар, һәм мактанмыйлар.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
Аллаһ иң яхшы сүзләрне (атап әйткәндә) шул ук Коръәнне (аның аятьләрен) кабат-кабат иңдерде, Раббыларыннан курыккан кешеләрнең тиреләре калтырый, аннары Аллаһны искә алганда тиреләре һәм күңелләре тынычлана. Бу Аллаһның күрсәтмәсе, Ул теләгән кешене шул китап белән туры юлга күндерә. Аллаһ кемне адаштырса, аны беркем дә туры юлга күндерә алмый.
وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ
wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).
Һәм (исеңдә тот), без сиңа җеннәрдән бер төркемне күрсәттек, алар Коръән тыңладылар, аннары алар (укып) килгәч, "Тынычланыгыз, тыңлагыз!" диделәр, һәм ул укылып беткәч, алар үз кавемнәренә куркыту өчен кайттылар.
۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
Иман китергән кешеләргә Аллаһны зикер итәргә һәм хак Коръәнгә буйсынырга вакыт җитмәдеме? Моннан элек китап бирелгән кешеләр кебек булмаска вакыт җитмәдеме? Алар озак вакыт дәвамында күңелләре катып калды, хәтта аларның күбрәге фасыйк булды. Аларның күбрәге фасыйклар булды.
لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).
Әгәр Без бу Коръәнне тауга төшерсәк, ул тауны Аллаһ куркувыннан иелгән һәм ярылган хәлдә күрер идең. Бу мисалларны кешеләр өчен китердек, шаять алар фикерләп фикерләсеннәр өчен.
فَاِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْۙ
fa iżā faragta fanṣab.
Шуңа күрә (берәр эшне) тәмамлагач, (башка мәсьәләләр буенча) тырышып эшләгез,