وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ

wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).

Һәм улар: “Беҙҙең йөрәктәр ябыҡ”, – тинеләр. Юҡ! Аллаһ уларҙы тыңлауһыҙлыҡтары өсөн ләғнәтләгән, ләкин уларҙың бик аҙҙары ғына иман килтергән.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

Быға тиклем улар кафырҙар өҫтөнән еңеүҙе һораған булһалар, уларға Аллаһтан үҙҙәрендә булғандарҙы раҫлаған Китап (Ҡөрьән) килгәндән һуң, белгәндәре үҙҙәренә килгәс, улар уны инҡар иткәндәр. Тимәк, Аллаһтың ҡарғышы кәферҙәргә.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).

Ысынлап та, Беҙ кешеләргә Китапта (Ҡөрьәндә) аңлатҡандан һуң, Беҙҙең мәғлүмәт һәм тура юл күрһәтеү рәүешендә индергән нәмәләребеҙҙе йәшергәндәр, Аллаһ тарафынан ҡәһәрләнгәндәр һәм һүгенеүселәр тарафынан (шулай уҡ) ҡәһәрләнгәндәр.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun ulā'ika ‘alaihim la‘natullāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

Ысынлап та, кафырҙар һәм иманһыҙ булып үлгәндәр Аллаһ, фәрештәләр һәм бөтә кешеләр тарафынан ҡәһәрләнәсәк.

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

Улар өсөн яза — уларға Аллаһтың, фәрештәләрҙең һәм бөтә кешелектең ҡарғыштары төшөүе.

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(Йәғни) йәһүдтәр араһында, улар һүҙҙәрҙе үҙ урынынан алмаштыра. Һәм улар: «Ишеттек, әммә буйһонмайбыҙ», – тинеләр. Һәм (улар ҙа): «Тыңлағыҙ», тигәндәр, шул уҡ ваҡытта (һин Мөхәммәт ысынында) бер нәмә лә ишетмәнең. Һәм (әйтәләр), “Рәйнә” телен бороп, динде тәнҡитләй. Әгәр ҙә улар: «Беҙ ишетәбеҙ һәм буйһонабыҙ, тыңлайбыҙ һәм беҙгә иғтибар итәбеҙ», - тиһәләр, был улар өсөн хәйерлерәк һәм дөрөҫөрәк булыр ине, әммә Аллаһ уларҙы ҡәһәрләне, сөнки улар иманһыҙлыҡ күрһәтте. Улар бик аҙҙарҙан башҡа иман килтермәйҙәр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

Эй, үҙегеҙгә Китап бирелгән кешеләр! Һеҙҙең янығыҙҙа булған Китапты раҫлаусы Беҙ иңдергән нәмәгә (Ҡөрьәнгә) ышанығыҙ, Беҙ (һеҙҙең) йөҙҙәрегеҙҙе үҙгәрткәнсе, һуңынан уларҙы кире борорбыҙ йәки шәмбе көнө (шәмбе көнө) әхлаҡһыҙлыҡ ҡылғандарҙы ҡәһәрләгән кеүек ҡәһәрләйбеҙ. Ә Аллаһы Тәғәләнең фарманы мотлаҡ ғәмәлдә буласаҡ.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

Был кешеләрҙе Аллаһ ҡәһәрләгән. Аллаһ тарафынан ҡәһәрләнгән кешегә һинең уға ярҙамсың булмаясаҡ.

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(Әммә) килешеүен боҙғандары өсөн, Беҙ уларҙы ләғнәтләнек һәм күңелдәрен ҡаты иттек. Улар (Аллаһ) һүҙен урынынан алмаштыра торғайнылар, үҙҙәренә иҫкәртелгән ҡайһы бер хәбәрҙәрҙе (аңлы рәүештә) оноттолар. Һин (йә Мөхәммәт) уларҙан хыянат күрерһең, улар араһынан (хыянат итмәгән) аҙ ғына төркөмдән башҡа, шуға күрә уларҙы ғәфү ит һәм үҙҙәрен ҡалдыр. Ысынлап та, Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

Әйт (Мөхәммәткә): «Мин һеҙгә Аллаһ ҡаршыһында язалары яуыздарҙан да яманыраҡ булған кешеләр тураһында һөйләйемме? Улар насарыраҡ урында, тура юлдан аҙашҡаныраҡ.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

Ә йәһүдтәр: “Алланың ҡулдары бәйләнгән”, – тигән. Ысынында, тап уларҙың ҡулдары бығаулы һәм улар, Аллаһтың ике ҡулы ла асыҡ булһа ла, әйткәндәре арҡаһында ҡәһәрләнгәндәр; Ризыҡты Үҙе теләгәнсә бирә. Һәм Раббыңдан һиңә иңдерелгән (Ҡөрьән) уларҙың күбеһенең буйһонмауын һәм кәферлеген арттырасаҡ. Ҡиәмәт көнөнә тиклем Беҙ улар араһында дошманлыҡ һәм нәфрәт тыуҙырҙыҡ. Улар яу уты ҡабыҙған һайын Аллаһ Тәғәлә уны һүндерә торғайны. Һәм улар Ер йөҙөндә һәләкәт килтерергә тырыша. Аллаһ зыян килтереүселәрҙе яратмай.

لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Исраил балаларынан кафырҙар Дауыттың һәм Мәрйәм улы Ғайсаның һүҙҙәре аша ҡәһәрләнде. Сөнки улар тыңлауһыҙ, һәр ваҡыт сиктән тыш сыға.

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Һәм ожмах халҡы йәһәннәм халҡына өндәште: "Ысынлап та, беҙ Аллаһтың беҙгә вәғәҙә иткән нәмәне ирештек. They answered, “That's right.” Шунан саҡырыусы (фәрештә) улар араһында: «Аллаһтың ҡәһәре залимдарға!

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

Йәһүдтәр: «Аллаһ улы Үзәйер», христиандар: «Аллаһ улы Мәсих», – тинеләр. Уларҙың ауыҙынан шул һүҙҙәр сыға. Улар элекке кафырҙарҙың һүҙҙәрен ҡабатланылар. Аллаһ уларҙы ҡәһәрләй; нисек йөҙ борҙолар?

وَعَدَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ هِيَ حَسْبُهُمْ ۚوَلَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌۙ

wa‘adallāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-kuffāra nāra jahannama khālidīna fīhā, hiya ḥasbuhum, wa la‘anahumullāh(u), wa lahum ‘ażābum muqīm(un).

Аллаһ ир-ат һәм ҡатын-ҡыҙ монафиҡтарға һәм иманһыҙҙарға йәһәннәм вәғәҙә итә (янай). Улар унда ҡала. Уларға шул (йәһәннәм) етә. Аллаһ уларҙы ләғнәтләне, һәм улар мәңгелек язаға эйә булыр,

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Аллаһҡа ҡаршы ялған уйлап сығарған кешенән дә залимыраҡ кем бар? Уларҙы Раббылары алдына килтерерҙәр һәм шаһиттар: «Был кешеләр Раббыларына ялған һөйләгән кешеләр», — тип әйтерҙәр. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, залимдарға Аллаһтың ҡарғышы (яғыла)

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ عَادًا كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُوْدٍ ࣖ

wa utbi‘ū fī hażihid-dun-yā la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), alā inna ‘ādan kafarū rabbahum, alā bu‘dal li‘ādin qaumi hūd(in).

Һәм улар артынан был донъяла ла, (шулай уҡ) Ҡиәмәт көнөндә лә һәр ваҡыт ҡарғыштар килә. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ: Әд халҡы үҙ Аллаһына инҡар итте. Ысынлап та, Ғәд халҡы, Һуд халҡы һәләк буласаҡ.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).

Әйтерһең дә, улар ул ерҙә бер ҡасан да йәшәмәгәндәр. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, Самуд халҡы үҙҙәренең Аллаһын инҡар иткән. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, Самуд халҡы һәләк буласаҡ.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

әйтерһең дә, улар бер ҡасан да ул урында йәшәмәгәндәр. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, Мәдйән халҡы, Сәмүд халҡы (шулай уҡ) юҡҡа сыҡҡан кеүек, юҡҡа сығасаҡ.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ

wa utbi‘ū fī hāżihī la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), bi'sar-rifdul-marfūd(u).

Һәм уларҙан һуң бында (донъяла) һәм (шулай уҡ) Ҡиәмәт көнөндә ләғнәттәр килә. (Анафема) — бирелгән иң насар бүләк.

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

Аллаһтың килешеүен раҫлағандан һуң боҙғандар, Аллаһтың берләштерергә ҡушҡан нәмәләрен өҙгәндәр һәм Ер йөҙөндә боҙоҡлоҡ таратҡандарға лағнәт һәм яуыз урын (йәһәннәм) тейәсәк.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَاَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِيْنًا

innal-lażīna yu'żūnallāha wa rasūlahū la‘anahumullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati wa a‘adda lahum ‘ażābam muhīnā(n).

Ысынлап та, Аллаһты һәм Уның рәсүлен рәнйетеүселәргә Аллаһ уларҙы донъяла ла, әхирәттә лә ләғнәт итер һәм улар өсөн хурлыҡлы яза бирер.

اِنَّ اللّٰهَ لَعَنَ الْكٰفِرِيْنَ وَاَعَدَّ لَهُمْ سَعِيْرًاۙ

innallāha la‘anal-kāfirīna wa a‘adda lahum sa‘īrā(n).

Ысынлап та, Аллаһ кафырҙарҙы ләғнәтләне һәм уларға ялҡынлы ут (йәһәннәм) әҙерләне.

رَبَّنَآ اٰتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيْرًا ࣖ

rabbanā ātihim ḍi‘faini minal-‘ażābi wal‘anhum la‘nan kabīrā(n).

Раббыбыҙ, уларға икеләтә ғазап бир һәм уларҙы ҙур ҡарғыш менән ҡәһәрлә!»

وَّيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ الظَّاۤنِّيْنَ بِاللّٰهِ ظَنَّ السَّوْءِۗ عَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِۚ وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا

wa yu‘ażżibal-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikātiẓ-ẓānnīna billāhi ẓannas-sau'(i), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wa gaḍiballāhu ‘alaihim wa la‘anahum wa a‘adda lahum jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

һәм Ул монафиҡтарҙы, ирҙәрҙе һәм ҡатындарҙы, һәм (шулай уҡ) мөшриктәрҙе, Аллаһ тураһында насар фекерҙә булған ирҙәрҙе һәм ҡатындарҙы язаланы. Уларға насар әйләнеш (яза) киләсәк һәм Аллаһ уларға асыуланып, уларҙы ҡәһәрләр һәм улар өсөн тамуҡ әҙерләр. Ә (йәһәннәм) – ҡайтыу өсөн иң насар урын.

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

Күп ялған һөйләүселәр ҡәһәрләнгән,

۞ وَاِذَا رَاَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ اَجْسَامُهُمْۗ وَاِنْ يَّقُوْلُوْا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْۗ كَاَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ ۗيَحْسَبُوْنَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْۗ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْۗ قَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۖاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa iżā ra'aitahum tu‘jibuka ajsāmuhum, wa iy yaqūlū tasma‘ liqaulihim, ka'annahum khusyubum musannadah(tun), yaḥsabūna kulla ṣaiḥatin ‘alaihim, humul-‘aduwwu faḥżarhum, qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

Ә уларҙы күрһәң, кәүҙәләре һине хайран ҡалдыра. Һөйләшһәләр, һин уларҙың һөйләгәндәрен тыңлайһың. Улар һөйәлгән ағас кеүек. Һәр ҡысҡырыу үҙҙәренә төбәлгәндер, тип уйланылар. Улар — (ысын) дошман, шуға күрә уларҙан һаҡ булығыҙ; Аллаһ уларҙы юҡ итте. Нисек итеп уларҙы (хәҡиҡәттән) кире борорға мөмкин?

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

faqutila kaifa qaddar(a).

шунан һуң ҡайғы уға! Нисек билдәләй?

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَۙ

Ṡumma qutila kaifa qaddar(a).

Тағы ла ҡайғы уға! Нисек билдәләй?

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ

qutilal-insānu mā akfarah(ū).

Ҡайғы кешегә! Ниндәй рәхмәтһеҙ ул!