لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗೆ (ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ) ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಹುನೈನ್ ಯುದ್ಧವನ್ನು (ನೆನಪಿಡಿ) ನೆನಪಿಡಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತು, ಆದರೆ (ಅವರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯು) ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಮಿಯು ನಿಮಗೆ ಇಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿ ತೋರಿತು, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಓಡಿಹೋದಿರಿ.
فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ
fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).
ಆಗ ನಾವು ಅವನನ್ನು (ಕರುಣನನ್ನು) ಮತ್ತು ಅವನ ಮನೆಯನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಎಸೆದೆವು, ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತು ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
ಮತ್ತು (ಅಹಂಕಾರದಿಂದ) ಜನರಿಂದ ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ನಡೆಯಬೇಡ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ದುರಹಂಕಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದುರಹಂಕಾರಿಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ
Ṡumma aulā laka fa'aulā.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ನಿಮಗೆ (ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ) ಅಯ್ಯೋ! ಅಯ್ಯೋ!