۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
און דינט גאָט און פֿאַרבינדט גאָרנישט מיט אים. און זייט גוט צו עלטערן, נאָענטע קרובים, יתומים, די אָרעמע, נאָענטע און ווײַטע שכנים, קאָלעגן, אבן סביל און אַלע קנעכט וואָס איר האָט. טאַקע, גאָט האָט נישט ליב מענטשן וואָס זענען אַראָגאַנט און שטאָלץ מיט זיך,
وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ
wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).
און אויב מיר געבן אים גליק נאָך אַ קאַטאַסטראָפע וואָס אים טרעפט, וועט ער זיכער זאָגן, "יענע קאַטאַסטראָפע איז פֿאַרשוואונדן פֿון מיר." טאַקע ער (האָט זיך געפֿילט) זייער גליקלעך און שטאָלץ,
وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا
wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).
און גיי נישט אויף דער ערד מיט שטאָלץ, ווייל דו וועסט נישט קענען דורכשטעכן די ערד און וועסט נישט קענען ארויפגיין אַזוי הויך ווי די בערג.
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
מיר האָבן געמאַכט דאָס לאַנד פֿון יענער וועלט פֿאַר די וואָס שטאָלצירן זיך נישט און טוען נישט קיין שלעכטס אויף דער ערד. און דער (גוטער) רעזולטאַט איז פֿאַר די וואָס זענען פֿרום.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
און דריי נישט אפ דיין פנים פון מענטשן (פון גאווה), און גיי נישט מיט גאווה אויף דער ערד. טאקע, גאט האט נישט ליב די וואס זענען גאווה'דיג און שטאלץ.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
וויסן אז דאס לעבן פון דער וועלט איז נאר שפיל און פארגעניגן, צירונג און געגענזייטיגטע שטאלץ צווישן אייך און קאנקורענץ אין רייכטום און קינדער, ווי דער רעגן וועמענס גערעטעניש באפרידיגט די ארבעטער, דערנאך טריקנט עס אויס און איר זעט ווי עס ווערט געל, דערנאך ווערט עס ברוכווארג. און אין דער וועלט פון עולם הבא איז דא שטרענגע שטראף און מחילה פון גאט און זיין גוטן רצון. און דאס לעבן פון דער וועלט איז גארנישט מער ווי א פארפירערישע הנאה.
لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوْا بِمَآ اٰتٰىكُمْ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۙ
likailā ta'sau ‘alā mā fātakum wa lā tafraḥū bimā ātākum, wallāhu lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
כּדי איר זאָלט נישט זײַן טרויעריק וועגן וואָס פֿעלט אײַך, און אויך נישט זײַן צו צופֿרידן וועגן וואָס ער האָט אײַך געגעבן. און אַלאַה האָט נישט ליב יעדן וואָס איז אַראָגאַנט און שטאָלץ מיט זיך,