اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលជឿ ធ្វើចំណាកស្រុក ហើយខិតខំដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រលឹងរបស់ពួកគេក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ និងអ្នកដែលផ្តល់ជម្រក និងផ្តល់ជំនួយ (ដល់ពួកមូហាជីរីន) ពួកគេការពារគ្នាទៅវិញទៅមក។ ហើយចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿ ប៉ុន្តែមិនបានធ្វើចំណាកស្រុកទេ អ្នកគ្មានកាតព្វកិច្ចអ្វីក្នុងការការពារពួកគេទេ រហូតដល់ពួកគេធ្វើចំណាកស្រុក។ (ប៉ុន្តែ) ប្រសិនបើពួកគេសុំជំនួយពីអ្នកក្នុងការ (ការពារ) សាសនា នោះអ្នកត្រូវផ្តល់ជំនួយលើកលែងតែអ្នកដែលបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងរវាងអ្នក និងពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលឃើញអ្វីៗទាំងអស់នូវអ្វីដែលអ្នកធ្វើ។
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).
ហើយអ្នកដែលមានជំនឿ ធ្វើចំណាកស្រុក និងខិតខំក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ និងអ្នកដែលផ្តល់ជម្រក និងជំនួយ (ដល់ពួកមូហាជីរីន) អ្នកទាំងនោះគឺជាអ្នកដែលមានជំនឿពិតប្រាកដ។ ពួកគេទទួលបានការអភ័យទោស និងអាហារដ៏ថ្លៃថ្នូ។
لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ وَّلَا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَنْ تَأْكُلُوْا مِنْۢ بُيُوْتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اٰبَاۤىِٕكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اُمَّهٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اِخْوَانِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخَوٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَعْمَامِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ عَمّٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخْوَالِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ خٰلٰتِكُمْ اَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَّفَاتِحَهٗٓ اَوْ صَدِيْقِكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَأْكُلُوْا جَمِيْعًا اَوْ اَشْتَاتًاۗ فَاِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوْتًا فَسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُبٰرَكَةً طَيِّبَةً ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ
laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥarajuw wa lā ‘alā anfusikum an ta'kulū mim buyūtikum au buyūti ābā'ikum au buyūti ummahātikum au buyūti ikhwānikum au buyūti akhawātikum au buyūti a‘māmikum au buyūti ‘ammātikum au buyūti akhwālikum au buyūti khālātikum au mā malaktum mafātiḥahū au ṣadīqikum, laisa ‘alaikum junāḥun an ta'kulū jamī‘an au asytātā(n), fa iżā dakhaltum buyūtan fa sallimū ‘alā anfusikum taḥiyyatam min ‘indillāhi mubārakatan ṭayyibah(tan), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum ta‘qilūn(a).
គ្មានឧបសគ្គអ្វីសម្រាប់អ្នកខ្វាក់ ឬសម្រាប់អ្នកពិការ ឬសម្រាប់អ្នកឈឺ ឬសម្រាប់អ្នក ក្នុងការញ៉ាំអាហារ (ជាមួយពួកគេ) នៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នក ឬនៅក្នុងផ្ទះរបស់ឪពុកអ្នក ឬនៅក្នុងផ្ទះរបស់ម្តាយអ្នក ឬនៅក្នុងផ្ទះរបស់បងប្អូនរបស់អ្នក ឬនៅក្នុងផ្ទះរបស់បងប្អូនស្រីរបស់អ្នក ឬនៅក្នុងផ្ទះរបស់បងប្អូនប្រុសរបស់ឪពុកអ្នក ឬនៅក្នុងផ្ទះរបស់បងប្អូនស្រីរបស់ឪពុកអ្នក ឬនៅក្នុងផ្ទះរបស់បងប្អូនប្រុសរបស់ម្តាយអ្នក ឬនៅក្នុងផ្ទះរបស់បងប្អូនស្រីរបស់ម្តាយអ្នក ឬ (នៅផ្ទះ) ដែលអ្នកកាន់កូនសោរបស់ពួកគេ ឬ (នៅផ្ទះ) មិត្តភក្តិរបស់អ្នកនោះទេ។ គ្មានឧបសគ្គអ្វីសម្រាប់អ្នកក្នុងការញ៉ាំអាហារជាមួយពួកគេ ឬតែម្នាក់ឯងនោះទេ។ នៅពេលអ្នកចូលទៅក្នុងផ្ទះ អ្នកគួរតែស្វាគមន៍ (អ្នកស្នាក់នៅ ដែលមានន័យថាការសួរសុខទុក្ខ) ដល់ខ្លួនអ្នក ដោយការស្វាគមន៍ដ៏ពោរពេញដោយពរជ័យ និងសេចក្តីល្អពីអល់ឡោះ។ ដូច្នេះអល់ឡោះពន្យល់ពីខគម្ពីរ (របស់ទ្រង់) សម្រាប់អ្នក ដើម្បីឱ្យអ្នកយល់។
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ ࣖ
innamal-mu'minūna ikhwatun fa aṣliḥū baina akhawaikum wattaqullāha la‘allakum turḥamūn(a).
ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកមានជំនឿគឺជាបងប្អូននឹងគ្នា។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកទាំងពីរផ្សះផ្សាគ្នារវាងបងប្អូនទាំងពីររបស់ពួកអ្នក (ដែលកំពុងតែឈ្លោះប្រកែកគ្នា) ហើយចូរអ្នកទាំងពីរកោតខ្លាចអល់ឡោះ ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកទទួលបានសេចក្ដីមេត្តាករុណា។
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
បន្ទាប់មកគាត់គឺជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលជឿ ហើយបានណែនាំគ្នាទៅវិញទៅមកឱ្យអត់ធ្មត់ និងបានណែនាំគ្នាទៅវិញទៅមកឱ្យស្រលាញ់គ្នា។
اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ
illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).
លើកលែងតែអ្នកដែលមានជំនឿ និងបានប្រព្រឹត្តអំពើល្អ ហើយបានណែនាំគ្នាទៅវិញទៅមកអំពីសច្ចភាព និងបានណែនាំគ្នាទៅវិញទៅមកអំពីការអត់ធ្មត់។