زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Донъя тормошо кәферҙәр алдында матур итеп күрһәтелә, улар иман килтергәндәрҙе кәмһетә. Хатта Ҡиәмәт көнөндә тәҡүәлеләр уларҙан өҫтәрәк булыр. Аллаһы Тәғәлә Үҙе теләгән кешегә ризыҡты иҫәп-хисапһыҙ бирә.

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Әйт: «Мин һиңә бынан да яҡшыраҡ нәмә тураһында хәбәр итәйемме?» Раббыһы ҡаршыһында тәҡүә булғандарға аҫтында йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр бар, улар унда мәңге йәшәйәсәктәр, саф тиңдәштәр һәм Аллаһтың ризалығы бар. Аллаһ Үҙенең ҡолдарын күреп тора.

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

Яҡшылыҡ алһаң, (ҡотолғоһоҙ) улар ҡайғырасаҡ, ә һиңә бәлә килһә, улар был хәлгә шатланыр. Сабыр һәм тәҡүә булһаң, уларҙың хәйләләре һине әҙ генә лә борсомаҫ. Ысынлап та, Аллаһ уларҙың һәр ғәмәлендә киң ҡолас ала.

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

Раббығыҙҙан ғәфү үтенергә һәм тәҡүәлеләр өсөн әҙерләнгән күктәр һәм Ер кеүек киңлектәге ожмахты алырға ашығығыҙ.

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(атап әйткәндә) яраланғандан һуң (Ухуд һуғышында) Аллаһтың һәм Пәйғәмбәрҙең бойороҡтарына буйһонғандар. Улар араһында изге ғәмәлдәр ҡылған һәм тәҡүә булғандар ҙур сауаптар ала.

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

Аллаһы Тәғәлә мөьминдәрҙе һинең бөгөнгө хәлеңдә ҡалдырмаясаҡ, шуға ла насарҙы яҡшынан айыра. Аллаһ һиңә йәшерен нәмәләрҙе күрһәтмәҫ, әммә Аллаһ Үҙенең пәйғәмбәрҙәре араһынан кемде теләй, шуны һайлай. Шуның өсөн Аллаһҡа һәм Уның пәйғәмбәрҙәренә иман килтерегеҙ. Иман һәм тәҡүәлек булһа, тимәк, ҙур сауап аласаҡһығыҙ.

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

Әммә Раббынан ҡурҡҡандарға, Аллаһ бүләге булараҡ, аҫтында йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр булыр. Тәҡүәлеләр өсөн Аллаһ хозурында булған нәмәләр хәйерлерәк.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

Ҡулдарығыҙҙы тыйығыҙ (һуғыштан), намаҙ уҡығыҙ, зәкәт бирегеҙ!- тип әйтелгән кешеләргә иғтибар итмәйһегеҙме ни! Һуғышҡа мәжбүр булғас, ҡапыл уларҙың ҡайһы берҙәре (монафиҡтар) кешеләрҙән (дошмандарҙан) ҡурҡтылар, Аллаһтан ҡурҡҡан кеүек, хатта (унан да нығыраҡ) ҡурҡтылар. Улар: «Эй, Раббыбыҙ, ни өсөн Һин беҙҙе һуғышҡа мәжбүр иттең? Әйт: «Был донъяла ләззәттәр аҙ, ә теге донъя тәҡүәлеләр өсөн яҡшыраҡ (һуғыш өсөн сауап ала), һеҙгә әҙ генә лә ғәҙелһеҙлек ҡылынмаясаҡ».

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

Әгәр китап әһелдәре иман килтереп, тәҡүә булһалар, Беҙ уларҙың хаталарын юйып, уларҙы ләззәт тулы ожмахтарға индерер инек.

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Яуызлыҡтың күплеге күңелегеҙҙе үҙенә тартһа ла, яуызлыҡ менән яҡшылыҡ бер үк түгел, шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ, эй, айыҡ аҡыллы кешеләр, һеҙ уңышҡа өлгәшерһегеҙ».

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Ә был донъя тормошо – уйындар һәм күңел асыу ғына. Шул арала теге донъя, ысынлап та, тәҡүәлеләр өсөн яҡшыраҡ. Аңламайһыңмы?

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Әгәр һеҙ Аллаһтан ҡурҡһағыҙ, һис шикһеҙ, Ул һеҙгә фурҡан (яҡшы менән яманды айыра белеү һәләте) бирер һәм бөтә хаталарығыҙҙы юйыр һәм һеҙҙе (гонаһтарығыҙҙы) ғәфү итер. Хоҙайҙың рәхмәте ҙур.

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Һеҙҙең менән килешеү төҙөгән һәм улар (килешеүҙең йөкмәткеһен) һис тә кәметмәгән һәм (йәки) һеҙгә дошман булған бер кемгә лә ярҙам итмәгән мөшриктәрҙән башҡа, һуңынан уларға вәғәҙәләрен үтәгеҙ, ваҡыт сикләнгәнсе. Ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләрҙе ярата.

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Аллаһ һәм Уның рәсүле менән мөшриктәр менән нисек килешеп (имен) була ала, тик һеҙ Оло Мәсет (Хөдәйбиә) янында (улар менән) килешеп (улар менән) килешеп (улар менән) килешеп (улар менән) килешеп, улар һеҙгә ҡарата намыҫлы эш иткәнсе, һеҙ ҙә уларға ҡарата намыҫлы эш итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләрҙе ярата.

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

Ысынлап та, Аллаһы Тәғәләнең әйтеүенсә, айҙар һаны ун ике ай, (ғ.с.) Аллаһтың күктәрҙе һәм Ерҙе яралтҡандағы тәҡдирендә, улар араһында дүрт харам ай бар. Йәғни, тура диндең фарманы, шуға күрә (дүртенсе айҙа) үҙегеҙгә золом итмәгеҙ һәм бөтә мөшриктәр менән дә улар һеҙҙең барығыҙ менән дә һуғышҡан кеүек һуғышығыҙ. Һәм шуны белегеҙ: Аллаһ тәҡүәлеләр менән бергә.

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Тимәк, Аллаһҡа бирелгәнлектән һәм (Уның ризалығынан) биналар (мәсеттәр) төҙөүселәр яҡшыраҡмы, әллә биналарын емерелгән тарлауыҡ ситендә төҙөүселәрме, һуңынан (бина) улар менән бергә йәһәннәмгә емерелеп төшәме? Аллаһы Тәғәлә залимдарҙы тура юлға күндермәй .

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

Әй, мөьминдәр! Тирә-яғыңдағы кафырҙар менән һуғыш, улар һинең ныҡлығыңды тойһон, Аллаһтың тәҡүәлеләр менән бергә булыуын белһендәр.

اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Аллаһ Тәғәләнең әүлиәләрен иҫкә алығыҙ, уларҙан ҡурҡыу юҡ һәм улар ҡайғырмай.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ

al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

(Атап әйткәндә) иман килтергән һәм һәр ваҡыт тәҡүә булғандар.

وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

Ул (Йософ) уларға ризыҡ әҙерләгәндә: «Миңә һеҙҙең менән бер ата-әсәнән булған туғанығыҙҙы (Бинйәминде) алып килегеҙ, мин игенде тулыһынса үлсәйем һәм ғәскәрҙәрҙең иң яҡшыһы икәнемде күрмәйһегеҙме ни?»

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).

Беҙ һинән алда (Мөхәммәтте) түгел, ә ер халҡы араһында үәхи биргән кешене ебәрҙек. Ер йөҙөндә сәйәхәт итеп, үҙҙәренән алда йәшәгәндәр менән (илсене ялғанға сығарғандар) нимә булғанын күрмәгәндәрме ни? Һәм, ысынлап та, теге донъя ере тәҡүәлеләр өсөн хәйерлерәк. Аңламайһыңмы?

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

Ысынлап та, тәҡүәлеләр баҡсаларҙа һәм шишмәләрҙә булыр.

۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ

wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).

Һәм һуңынан тәҡүә кешеләргә: «Раббығыҙ нимә индерҙе?» Улар: «Изгелек», – тип яуап бирҙе. Донъяла изгелек ҡылғандар изгелек (әжер) ала. Һәм ысынлап та теге донъя һис шикһеҙ яҡшыраҡ буласаҡ. Тәҡүәлеләр өсөн иң яҡшы урын шулдыр,

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

Һәр ваҡыт тәҡүә булған ҡолдарыбыҙға васыят итәсәк ожмах шулдыр.

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(Иҫкә төшөрөгөҙ) шул көндө, хөрмәтле каруан кеүек, Рәхимле Аллаһтан ҡурҡҡандарҙы йыйҙыҡ.

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

Кем дә кем Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итһә, Аллаһтан ҡурҡһа, Уға бирелгән булһа, улар еңеүсе кешеләр булыр.

قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا

qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).

(Мөхәммәткә): «Бындай (яза) яҡшымы, әллә тәҡүәлеләргә әжер итеп вәғәҙә ителгән мәңгелек ожмахмы, улар өсөн ҡайтыу урынымы?»

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

Беҙ иман килтергән һәм тәҡүә булғандарҙы ҡотҡарҙыҡ.

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

Әммә Раббынан ҡурҡҡандарға (күктә) бүлмәләр булыр, улар өҫтөндә шулай уҡ бүлмәләр төҙөлгән (ҡат-ҡатлы), аҫтынан йылғалар аға. (Йәғни) Аллаһ вәғәҙәһе. Аллаһ вәғәҙәһен инҡар итмәҫ.

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

Раббынан ҡурҡҡандарҙы төркөм-төркөм күккә индерәләр. Шуға күрә улар унда (күккә) барып еткәс, ишектәре асылғас, һаҡсы уларға: «Һеҙгә бәхетле булһын, һеҙ бәхетле!

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصِّدِّيْقُوْنَ ۖوَالشُّهَدَاۤءُ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ لَهُمْ اَجْرُهُمْ وَنُوْرُهُمْۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ulā'ika humuṣ-ṣiddīqūn(a), wasy-syuhadā'u ‘inda rabbihim, lahum ajruhum wa nūruhum, wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

Аллаһҡа һәм Уның пәйғәмбәрҙәренә иман килтергәндәр – улар ихлас (хәҡиҡәтте яратыусылар) һәм Раббылары янында шаһиттар. Улар үҙҙәренең әжеренә, яҡтылығына лайыҡ. Ә кәферҙәр һәм Беҙҙең аяттарыбыҙҙы ялғанға сығарғандар — улар ут әһелдәре.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Шулай булғас, хәлегеҙҙән килгәнсә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм тыңлағыҙ һәм итәғәтле булығыҙ; һәм үҙегеҙ өсөн яҡшы байлыҡ һалығыҙ. Ә кем үҙен һаранлыҡтан тота, шул бәхетлеләр.

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

Шуға күрә улар намаҙҙарының аҙағына яҡынлашҡанда, уларҙы яҡшы итеп яраштырығыҙ йәки уларҙы яҡшы итеп йөрөтөгөҙ һәм арағыҙҙа ике ғәҙел шаһит менән шаһитлыҡ итегеҙ һәм һеҙҙең шәһәҙәтегеҙ Аллаһ ризалығы өсөн нығынһын. Аллаһҡа һәм Әхирәткә иман килтергәндәргә бирелгән тәғлимәт был. Аллаһтан ҡурҡҡан кешегә һис шикһеҙ ҡотолоу юлын асыр;

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).

Ысынлап та, тәҡүә булғандарға Раббылары янында ләззәттәр менән тулы ожмах бирелгән.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ ظِلٰلٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī ẓilāliw wa ‘uyūn(in).

Ысынлап та, тәҡүәлеләр күләгәлә (күләгәле ожмах ағастары) һәм (тирә-яҡта) шишмәләрҙә,

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

Ысынлап та, тәҡүә кешеләргә еңеү булыр,