الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ
al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې په غیب ایمان لري، لمونځ کوي او له هغه رزق څخه چې موږ دوی ته ورکړی دی یوه برخه مصرفوي.
وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ
wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).
او هغه کسان چې په هغه (قرآن) ایمان لري چې پر تا (محمد صلی الله علیه وسلم) نازل شوی او پر هغو کتابونو چې له تا مخکې نازل شوي وو، او د آخرت په شتون باور لري.
وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ
wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).
او هر هغه ښه کار چې دوی یې کوي، هیڅوک یې نه ردوي. او الله تعالی د هغو کسانو په اړه ښه پوهیږي چې پرهیزګاران دي.
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ
innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې له الله تعالی څخه ویره لري، کله چې د شیطان له خوا یو بد فکر پرې غالب شي، نو سمدلاسه الله تعالی یادوي، او بیا (خپلې غلطۍ) ویني.
وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
او ولې الله تعالی دوی ته سزا نه ورکوي که څه هم دوی (خلک) د مسجد الحرام (د لیدو) څخه منع کوي او دوی هغه خلک نه دي چې د دې د کنټرول حق لري؟ یوازې هغه خلک چې د دې د کنټرول حق لري هغه دي چې متقیان دي، مګر ډیری یې نه پوهیږي.
ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ
Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).
دا (د خدای امر) دی. او څوک چې د الله تعالی د نښو ستاینه کوي، نو دا په حقیقت کې د زړه له تقوی څخه راځي.
اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ
innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې د خپل رب له ویرې ډېر پرهیزګاره دي،
اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ
ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).
دوی د نیکۍ ترلاسه کولو لپاره بیړه کوي، او دوی هغه کسان دي چې لومړی یې ترلاسه کوي.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله د رسول په څنګ کې خپل غږونه ټیټوي، دا هغه خلک دي چې زړونه یې الله د تقوا لپاره ازمویل شوي دي. دوی ته به بخښنه او لوی اجر ورکړل شي.
اَلَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَۙ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِۗ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْۗ فَلَا تُزَكُّوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰى ࣖ
allażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya illal-lamam(a), inna rabbaka wāsi‘ul-magfirah(ti), huwa a‘lamu bikum iż ansya'akum minal-arḍi wa iż antum ajinnatun fī buṭūni ummahātikum, falā tuzakkū anfusakum, huwa a‘lamu bimanittaqā.
(یعنې) هغه کسان چې له لویو ګناهونو او بې حیایۍ څخه ډډه کوي، پرته له کوچنیو ګناهونو څخه. په حقیقت کې، ستاسو رب په بخښنه کې پراخ دی. هغه تاسو له هغې ورځې څخه پیژني چې هغه تاسو له خاورې څخه پیدا کړي یاست، او له هغه وخت څخه چې تاسو د خپلو میندو په خیټو کې جنین وئ. نو تاسو ځانونه پاک مه ګڼئ. هغه پرهیزګاران پیژني.