۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
पुण्य भनेको पूर्व र पश्चिमतिर फर्काउनु होइन, बरु पुण्य भनेको ती मानिसहरू हुन् जसले अल्लाह, अन्तिम दिन, स्वर्गदूतहरू, पुस्तकहरू र पैगम्बरहरूमा विश्वास गर्छन् र आफ्नो प्रिय सम्पत्ति आफन्तहरू, अनाथहरू, गरिबहरू, यात्रामा निस्केका मानिसहरू (मुसाफिरहरू), भिखारीहरूलाई दिन्छन्, आफ्ना दासहरूलाई मुक्त गर्छन्, नमाज पढ्छन् र जकात दिन्छन्, वाचा गर्दा आफ्नो वाचा पूरा गर्छन्, र गरिबी, पीडा र युद्धको समयमा धैर्य गर्छन्। तिनीहरू सत्यवादी मानिसहरू हुन्, र तिनीहरू नै धर्मी हुन्।
يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
(मुहम्मद) तिमीसँग सोध्छन् कि के खर्च गर्ने ? भनिदेऊ, "तिमीले जे जति धन दिन्छौ त्यो आमाबाबु, नातेदार, अनाथ, गरिब र यात्रामा जानेहरूको लागि होस्।" र तिमीले जे जति राम्रो काम गर्छौ, अल्लाह सबै जान्दछ।
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
र यदि वितरणको समयमा केही आफन्त, अनाथ र गरिबहरू उपस्थित छन् भने, तिनीहरूलाई सम्पत्तिबाट (थोरै मात्र) दिनुहोस् र तिनीहरूलाई राम्रो कुरा भन्नुहोस्।
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
अनि अल्लाहको उपासना गर र उहाँसँग कुनै पनि कुरालाई साझेदार नगर। र आमाबाबु, नजिकका नातेदारहरू, अनाथहरू, गरिबहरू, नजिकका र टाढाका छिमेकीहरू, सहकर्मीहरू, इब्न सबिल र तपाईंका सबै सेवकहरूप्रति दयालु बन। वास्तवमा, अल्लाह घमण्डी र घमण्डी मानिसहरूलाई मन पराउँदैनन्।
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
अब त्यो डुङ्गा समुद्रमा काम गर्ने गरिब मानिसहरूको थियो; मैले यसलाई नष्ट गर्ने विचार गरें, किनभने तिनीहरूभन्दा अगाडि एक राजा थियो जसले प्रत्येक डुङ्गा कब्जा गर्थ्यो।
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
अनि तिमीहरूमध्ये जसलाई सुविधा र अवसर छ, तिनीहरूले नातेदारहरू, गरिबहरू र अल्लाहको मार्गमा हिजरत गर्नेहरूलाई (सहायता) नगर्ने कसम नखाओस्, र तिनीहरूले क्षमा गरून् र सहनशील होऊन्। के तिमीहरूलाई अल्लाहले तिमीहरूलाई क्षमा गरून् भन्ने मन पर्दैन? र अल्लाह क्षमाशील, परम दयालु छ।
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
अनि उहाँले (अरूलाई) गरिबहरूलाई खाना खुवाउन प्रोत्साहित गर्नुभएन।
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِيْنَۙ
wa lam naku nuṭ‘imul-miskīn(a).
र हामी गरिबहरूलाई खाना खुवाउँदैनौं,
وَيُطْعِمُوْنَ الطَّعَامَ عَلٰى حُبِّهٖ مِسْكِيْنًا وَّيَتِيْمًا وَّاَسِيْرًا
wa yuṭ‘imūnaṭ-ṭa‘āma ‘alā ḥubbihī miskīnaw wa yatīmaw wa asīrā(n).
अनि तिनीहरूले गरिब, अनाथ र बन्दीहरूलाई मनपर्ने खाना दिन्छन्,
وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ
wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
र तिमीहरू एकअर्कालाई गरिबहरूलाई खाना खुवाउन प्रोत्साहित गर्दैनौ,
اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ
au miskīnan żā matrabah(tin).
वा धेरै गरिब मानिसहरू।
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
र गरिबहरूलाई खाना खुवाउन प्रोत्साहित गर्दैन।