يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی، له هغه رزق څخه چې موږ تاسو ته درکړی دی، یو څه پانګونه وکړئ مخکې له دې چې هغه ورځ راشي چې نه به پېر او پلور وي، نه به دوستي وي او نه به شفاعت وي. هغه کسان چې کافران دي، ظالمان دي.
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
او هغه کسان چې په هغه څه کې بخل کوي چې الله تعالی ورته له خپل فضل څخه ورکړي دي، هیڅکله باید دا فکر ونکړي چې (بخل) د دوی لپاره ښه دی، که څه هم (بخل) د دوی لپاره بد دی. هغه (خزانې) چې دوی یې په اړه فکر کوي د قیامت په ورځ به د دوی په غاړه کې ځړول شي. د اسمانونو او ځمکې میراث د الله تعالی دی. الله تعالی په هغه څه کې محتاط دی چې تاسو یې کوئ.
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(یعنې) هغه کسان چې بخل کوي او نورو ته د بخل امر کوي او هغه نعمت پټوي چې الله تعالی ورکړی دی، موږ د کافرانو لپاره سپکوونکی عذاب چمتو کړی دی.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په حقیقت کې ډېری متقیان او د هغوی راهبان د خلکو شتمني په ناحقه خوري او (خلک) د الله له لارې څخه منع کوي. او هغه کسان چې سره زر او سپین زر ذخیره کوي او د الله په لاره کې یې نه لګوي، نو هغوی ته د دردناک عذاب زیری ورکړه.
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(یاد کړئ) هغه ورځ چې په دوزخ کې سره زر او سپین زر ګرم کړل شول، بیا یې خپل تندي، اړخونه او شاګانې وسپنې کړې (او ورته یې وویل) "دا ستاسو هغه شتمني ده چې تاسو د ځان لپاره ساتلې ده، نو د هغه څه (عواقب) وڅکئ چې تاسو ساتلي دي."
مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيْبٍۙ
mannā‘il lil-khairi mu‘tadim murīb(in).
څوک چې د ښو کارونو کولو څخه ډېر ډډه کوي، له حده تېرېږي او ډډه کوي،
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
او هغه خلک چې بخل کوي او احساس کوي چې دوی کافي دي (د خدای مرستې ته اړتیا نلري)،