۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
सद्गुणः भवतः मुखं पूर्वपश्चिमं प्रति न भ्रमति, अपितु सद्गुणः (सद्गुणः) ते एव सन्ति ये अल्लाह-अन्तिम-दिने, स्वर्गदूतेषु, पुस्तकेषु, नबीषु च विश्वासं कुर्वन्ति तथा च स्वप्रियं धनं बन्धुजनानाम्, अनाथानाम्, निर्धनानाम्, यात्रायां स्थितानां जनानां (मुसाफिरस्य), भिक्षुणां कृते, स्वसेवकानां मुक्तिं कर्तुं च ददति, ये नमाजं कुर्वन्ति, जकातिं च ददति, ये जनाः स्वप्रतिज्ञां कदा पालयन्ति प्रतिज्ञाः, दारिद्र्ये, दुःखे, युद्धकाले च धैर्यिणः जनाः। ते सत्यवादिनः जनाः पुण्याः ।
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(अथ च) धैर्यवान्, धर्मात्मा, आज्ञाकारी, स्वधनदातृपुरुषः, प्रदोषात् पूर्वं क्षमायाचकः च।
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(अर्थात्) ये दानं कुर्वन्ति, सुगम-कष्ट-कालयोः, ये च क्रोध-निरोधाः, जनान् क्षमन्ति च। अल्लाहः च ये भद्रं कुर्वन्ति, तेषां प्रेम करोति,
وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا
wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).
तथा च यदि ते अल्लाह-अन्तिम-दिने च विश्वासं कुर्वन्ति, अल्लाह-महोदयेन तेभ्यः दत्तं किञ्चित् पोषणं व्यययन्ति चेत् तेषां किं (आपत्तिः) स्यात्? तथा च अल्लाहः तेषां स्थितिं सर्वज्ञः अस्ति।
وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
तथा च भवतः समीपे यत् सामर्थ्यं वर्तते तत् सामर्थ्येन सज्जतां कुरुत, ये अल्लाहस्य शत्रून्, भवतः शत्रून्, तेभ्यः अपि अन्येभ्यः च येषां भवन्तः न जानन्ति, तेषां सामना कर्तुं शक्नुवन्ति, अश्ववाहकेभ्यः च परन्तु अल्लाहः तत् जानाति। यत्किमपि भवन्तः अल्लाहस्य मार्गे व्यययन्ति तत् अवश्यमेव भवतः पर्याप्तरूपेण प्रतिपूर्तिः भविष्यति तथा च भवतः अन्यायः (हानिः) न भविष्यति।
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).
कथयतु, "ननु मम प्रभुः पोषणं विस्तारयति, स्वभृत्येषु यस्य इच्छति तस्मै एव सीमितं करोति।" तथा च यत्किमपि भवन्तः व्यययन्ति तत् अल्लाहः तस्य स्थाने स्थापयिष्यति तथा च सः एव उत्तमः पोषणदाता अस्ति।
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
तेषां च सम्पत्तिषु दीनानां याचकानाम्, अयाचकानां च दरिद्राणां अधिकाराः सन्ति।
اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ
au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).
दुर्भिक्षदिनेषु भोजनं वा, २.
يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ
yatīman żā maqrabah(tin).
(ते) अनाथाः ये सम्बन्धिनो भवन्ति, २.
اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ
au miskīnan żā matrabah(tin).
अति दरिद्राः जनाः वा।
الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ
allażī yu'tī mālahū yatazakkā.
यः स्वधनं (अल्लाहस्य मार्गे) शुद्ध्यर्थं व्यययति,
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
न च निर्धनानाम् पोषणं चोदयति।