يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی، له هغه رزق څخه چې موږ تاسو ته درکړی دی، یو څه پانګونه وکړئ مخکې له دې چې هغه ورځ راشي چې نه به پېر او پلور وي، نه به دوستي وي او نه به شفاعت وي. هغه کسان چې کافران دي، ظالمان دي.
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
د هغه چا مثال چې خپل مال د الله په لاره کې لګوي د هغه تخم په څیر دی چې اووه ډډونه زرغونوي، په هره ډډ کې سل تخمونه وي، الله د چا لپاره چې وغواړي زیاتوي، او الله پراخ او پوه دی.
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(همدارنګه) صبر کوونکی، صالح کس، فرمانبردار کس، هغه څوک چې خپل مال ورکوي، او هغه څوک چې د سهار له راختلو مخکې بخښنه غواړي.
لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ته به تر هغه وخته پورې نیکي ونه ګټې تر څو چې د خپلې خوښې شتمنۍ څخه یو څه مصرف نه کړې. او هر هغه څه چې ته یې مصرف کوې، په هغې کې الله تعالی پوه دی.
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
او هغه کسان چې په هغه څه کې بخل کوي چې الله تعالی ورته له خپل فضل څخه ورکړي دي، هیڅکله باید دا فکر ونکړي چې (بخل) د دوی لپاره ښه دی، که څه هم (بخل) د دوی لپاره بد دی. هغه (خزانې) چې دوی یې په اړه فکر کوي د قیامت په ورځ به د دوی په غاړه کې ځړول شي. د اسمانونو او ځمکې میراث د الله تعالی دی. الله تعالی په هغه څه کې محتاط دی چې تاسو یې کوئ.
قُلْ لِّعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خِلٰلٌ
qul li‘ibādiyal-lażīna āmanū yuqīmuṣ-ṣalāta wa yunfiqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatam min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khilāl(un).
زما هغو بندګانو ته چې ایمان یې راوړی دی ووایه: "هغوی دې لمونځونه وکړي، له هغه رزق څخه چې موږ یې ورکوو په پټه یا ښکاره توګه مصرف کړي مخکې له دې چې هغه ورځ راشي چې نور به پېر او پلور او دوستي نه وي."
وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا
wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).
او خپل لاسونه په غاړه کې مه تړلئ او ډېر (ډېر) مه غځوئ (ډېر سخي) که نه نو ذلیل او پښیمانه به شئ.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
او (د رحمن خدای بندګان هم پکې شامل دي) هغه کسان چې کله (مال) لګوي، نه اسراف کوي او نه هم بخل کوي، چې دواړه معقول دي.
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ
yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).
(یعنې) په هغه ورځ (چې) مال او اولاد به هیڅ ګټه ونه رسوي،
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
د دوی ګېډې د خوب له ځایونو څخه لرې دي، دوی خپل رب ته په ویره او امید سره دعا کوي، او د هغه رزق یوه برخه مصرفوي چې موږ دوی ته ورکړی دی.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې تل د الله کتاب (قرآن) لولي، لمونځ کوي او له هغه رزق څخه چې موږ ورته ورکړی دی یوه برخه په پټه او ښکاره توګه مصرفوي، دوی د داسې سوداګرۍ هیله لري چې زیان ونه رسوي.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).
او کله چې هغوی ته وویل شي چې د الله له ورکړې رزق څخه یو څه مصرف کړئ، نو کافران د مؤمنانو په اړه وايي: ایا دا مناسبه ده چې موږ هغو کسانو ته خواړه ورکړو چې که الله غوښتلی وای نو هغوی ته به یې خواړه ورکړي وای؟ په حقیقت کې تاسو په څرګنده ګمراهۍ کې یاست.
وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ
wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
او (د هغو کسانو لپاره) چې د خدای بلنه مني او لمونځ کوي، په داسې حال کې چې د دوی چارې د دوی په خپل منځ کې په مشوره (فیصله) کیږي، او دوی د هغه رزق څخه یوه برخه لګوي چې موږ دوی ته ورکړی دی،
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
او د دوی په شتمنۍ کې د هغو غریبانو لپاره حقونه دي چې سوال کوي او هغه غریبان چې نه غواړي.
اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ
Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).
په الله او د هغه په رسول ایمان راوړئ او له هغه مال څخه (د الله په لاره کې) یو څه مصرف کړئ چې هغه تاسو یې واکمن (امانت) ګرځولي یاست. نو هغه کسان چې له تاسو څخه ایمان راوړي او (خپل مال د الله په لاره کې) مصرفوي، دوی ته به لوی اجر ورکړل شي.
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
او ولې تاسو خپل مالونه د الله په لاره کې نه لګوئ، پداسې حال کې چې د اسمانونو او ځمکې ټول میراث د الله دی؟ دا د هغو کسانو په څیر ندي چې ستاسو په منځ کې (خپل مالونه د الله په لاره کې) لګوي او د (مکې) له فتحې دمخه جنګیږي. دوی د هغو کسانو په پرتله په درجه کې لوړ دي چې (خپل مالونه) لګوي او له هغې وروسته جنګیږي. او الله د دوی هر یو ته د غوره (اجر) ژمنه ورکړې ده. او الله د هغه څه څخه خبر دی چې تاسو یې کوئ.
مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗ وَلَهٗٓ اَجْرٌ كَرِيْمٌ
man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fa yuḍā‘ifahū lahū wa lahū ajrun karīm(un).
څوک چې الله ته ښه قرض ورکړي، الله به یې دوه چنده ورکړي او هغه ته به د عزت اجر ورکړل شي.
اِنَّ الْمُصَّدِّقِيْنَ وَالْمُصَّدِّقٰتِ وَاَقْرَضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ اَجْرٌ كَرِيْمٌ
innal-muṣṣaddiqīna wal-muṣṣaddiqāti wa aqraḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘afu lahum wa lahum ajrun karīm(un).
په حقیقت کې، هغه کسان چې صدقه ورکوي، که نارینه وي یا ښځې، او الله ته ښه پور ورکوي، نو دا به د هغوی لپاره څو چنده شي، او د هغوی لپاره به عزتمن اجر وي.
وَاَنْفِقُوْا مِنْ مَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُوْلَ رَبِّ لَوْلَآ اَخَّرْتَنِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۚ فَاَصَّدَّقَ وَاَكُنْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya aḥadakumul-mautu fa yaqūla rabbi lau lā akhkhartanī ilā ajalin qarīb(in), fa aṣṣaddaqa wa akum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
او له هغه څه څخه چې موږ تاسو ته درکړي دي یو څه مصرف کړئ مخکې لدې چې ستاسو څخه یو ته مرګ راشي، بیا هغه (په افسوس سره) وویل: "ای زما ربه، که ته زما (مرګ) یو څه نور هم وځنډولی، نو زه به صدقه ورکړې وای او زه به له متقیانو څخه شم."
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
نو د خپل توان سره سم له الله څخه ووېرېږئ او واورئ او اطاعت وکړئ؛ او د ځان لپاره ښه شتمني پانګونه وکړئ. او څوک چې ځان له بخل څخه وساتي، هغوی بختور دي.
اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ
in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).
که تاسو الله ته ښه پور ورکړئ، نو هغه به خامخا ستاسو لپاره (پوره) څو چنده کړي او تاسو ته به بخښنه وکړي، او الله ډېر مهربان او ډېر رحم کوونکی دی.
۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
په حقیقت کې ستا رب پوهیږي چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د شپې له دوه پر دریمې برخې څخه کم (لمونځ کوې)، یا د شپې نیمایي برخه یا دریمه برخه او (همدارنګه) د هغو کسانو یوه ډله چې ستا سره دي. الله د شپې او ورځې اندازه ټاکي. الله پوهیږي چې تاسو د دې وخت حدود نشئ ټاکلی، نو هغه تاسو ته راحت درکړی دی، نو هغه څه ولولئ چې (ستاسو لپاره ستاسو لپاره) اسانه وي، هغه پوهیږي چې په تاسو کې به ناروغان وي، او ځینې به د الله د فضل په لټه کې په ځمکه کې ګرځي، او ځینې به د الله په لاره کې جنګیږي، نو هغه څه ولولئ چې (ستاسو لپاره) اسانه وي، او لمونځ وکړئ، زکات ورکړئ او الله ته ښه پور ورکړئ. هر هغه څه چې تاسو د ځان لپاره کوئ، نو تاسو به خامخا د الله له خوا غوره اجر او لوی اجر ترلاسه کړئ. او له الله څخه بخښنه وغواړئ، په حقیقت کې الله ډیر بخښونکی او مهربان دی.
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
او مسکینانو ته د خوړو ورکولو ته هڅونه نه کوي.