فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
بیا موږ هغه او د هغه ملګري وژغورل، پرته له هغه میرمنې څخه، چې له وروسته پاتې شویو څخه وه.
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
او موږ پرې باران (کاڼي) ووراوه. نو پام وکړئ چې د هغه چا سره څه کیږي چې ګناه کوي.
اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ
illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).
د هغه له ښځې پرته، موږ دا معلومه کړې ده چې هغه به د هغو کسانو څخه وي چې (د نورو کافرانو سره) پاتې شوي دي."
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
پرته له یوې زړې ښځې (د هغه میرمن) څخه، چې د پاتې شویو کسانو په ډله کې شامله وه.
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
بیا موږ نور هلاک کړل.
قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
ابراهیم وویل: "په حقیقت کې، په هغه ښار کې لوط دی." دوی (فرښتو) وویل: "موږ ښه پوهیږو چې په هغه ښار کې څوک دي. موږ به خامخا هغه او د هغه ملګري وژغورو پرته له هغه میرمنې څخه. هغه د هغو کسانو څخه ده چې وروسته پاتې دي (هلاک شوې ده)."
وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).
او کله چې زموږ استازي (فرښتې) لوط ته راغلل، نو هغه د هغوی (راتللو) له امله غمجن شو، او (احساس یې وکړ) چې د هغوی د ساتنې توان نه لري، او هغوی (رسولانو) وویل: "مه وېرېږه او مه غمجن کېږه، بې له شکه موږ به تا او ستا ملګري وژغورو، پرته له ستا له ښځې څخه، هغه د پاتې شویو (هلاک شویو) څخه ده."
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
الله تعالی د کافرانو لپاره د نوح علیه السلام او د لوط علیه السلام د میرمنې مثال بیان کړ. دواړه زموږ د بندګانو څخه د دوو نیکو بندګانو تر څارنې لاندې دي؛ بیا دواړو میرمنو له خپلو دوو میړونو سره خیانت وکړ، مګر د دوی دواړو میړونو د الله تعالی له عذاب څخه هیڅ مرسته ونشوه کړای؛ او (دواړو میرمنو ته) وویل شول: "تاسو دواړه د هغو کسانو سره دوزخ ته لاړ شئ چې دوزخ ته ځي."