اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).
இரவில் உங்கள் மனைவியுடன் சேர்ந்து நோன்பு நோற்பது உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதே. அவர்கள் உங்களுக்கு ஆடை போன்றவர்கள், நீங்கள் அவர்களுக்கு ஆடை போன்றவர்கள். உங்களால் உங்களைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியாது என்பதை அல்லாஹ் அறிவான், ஆயினும் அவன் உங்கள் பாவமன்னிப்பை ஏற்று உங்களை மன்னிக்கிறான். ஆகவே, இப்பொழுது நீங்கள் அவர்களுடன் தலையிட்டு, அல்லாஹ் உங்களுக்கு விதித்திருப்பதைத் தேடுங்கள். வெள்ளை நூலுக்கும் கருப்பு நூலுக்கும் உள்ள வேறுபாடு, அதாவது விடியல், உங்களுக்குத் தெளிவாகும் வரை உண்ணுங்கள், பருகுங்கள். பின்னர், மாலை வரும் வரை நோன்பை நிறைவு செய்யுங்கள். ஆனால், நீங்கள் பள்ளிவாசலில் இக்காஃப் செய்யும்போது அவர்களுடன் தலையிடாதீர்கள். அது அல்லாஹ்வின் கட்டளை, எனவே அதை அணுகாதீர்கள். இவ்வாறு அல்லாஹ் தனது வசனங்களை மக்களுக்கு விளக்குகிறான், அவர்கள் இறையச்சத்தை அடைய வேண்டும் என்பதற்காக.
وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
மேலும், விவாகரத்து பெற்ற மனைவிகள் மூன்று முறை குருஃ காலம் வரை தங்களைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பினால், அல்லாஹ் அவர்களின் கருப்பையில் படைத்ததை அவர்கள் மறைப்பது அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல. மேலும், அவர்கள் முன்னேற்றம் காண விரும்பினால், அந்தக் காலகட்டத்தில் அவர்களிடம் திரும்புவதற்கு அவர்களின் கணவர்களுக்கு அதிக உரிமை உண்டு. மேலும், அவர்களுக்கு (பெண்களுக்கு) தகுந்த முறையில் அவர்களின் கடமைகளுக்கு ஏற்ற உரிமைகள் உள்ளன. ஆனால் கணவர்களுக்கு அவர்களை விட சாதகங்கள் உண்டு. அல்லாஹ் எல்லாம் வல்லவன், எல்லாம் அறிந்தவன்.
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهٗ حَيٰوةً طَيِّبَةًۚ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa lanuḥyiyannahū ḥayātan ṭayyibah(tan), wa lanajziyannahum ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).
நம்பிக்கை கொண்டவராக இருந்து, ஆணோ பெண்ணோ யாரேனும் நற்செயல்களைச் செய்தால், நிச்சயமாக நாம் அவர்களுக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கையைத் தருவோம்; மேலும், அவர்கள் செய்து வந்த செயல்களில் சிறந்ததற்குத் தகுந்த விகிதத்தில் கூலியையும் வழங்குவோம்.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ
ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).
மேலும், (முஹம்மதுக்கு) வேதத்தில் (அல்-குர்ஆனில்) மர்யமின் வரலாற்றைக் கூறுங்கள்; அதாவது, அவர் தனது குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து கிழக்கிலுள்ள ஒரு இடத்திற்கு (பைத்துல்மக்திஸ்) நாடுகடத்தப்பட்ட நிகழ்வை.
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا
fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).
பின்னர் அவர் அவர்களிடமிருந்து தன்னைப் பாதுகாக்கும் ஒரு முக்காட்டைப் போட்டார்; பின்னர் நாம் நமது ஜீவனை (ஜிப்ரீலை) அவரிடம் அனுப்பினோம், அதனால் அவர் அவருக்கு முன் பரிபூரண மனித உருவில் தோன்றினார்.
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
நிச்சயமாக, முஸ்லிம் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், நம்பிக்கை கொண்ட ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், தங்கள் கீழ்ப்படிதலில் நிலைத்திருக்கும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், நீதிமான்களான ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், பொறுமையுள்ள ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், பணிவுள்ள ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், தர்மம் செய்யும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், நோன்பு நோற்கும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், தங்கள் கண்ணியத்தைக் காத்துக்கொள்ளும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், அல்லாஹ்வின் பெயரை அடிக்கடி நினைவு கூரும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும், அல்லாஹ் மன்னிப்பையும் பெரும் வெகுமதியையும் வழங்கியுள்ளான்.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
மேலும், மனிதர்களுக்கு அவர்களின் பெற்றோருக்கு நன்மை செய்யுமாறு நாம் கட்டளையிட்டோம். அவனது தாய் மிகுந்த சிரமத்துடன் அவனைக் கருவுற்றாள், மிகுந்த சிரமத்துடனேயே அவனைப் பெற்றெடுத்தாள். கருவுற்ற காலம் முதல் பால் மறக்கும் காலம் வரை முப்பது மாதங்கள் ஆகும். எனவே, அவன் (குழந்தை) வளர்ந்து நாற்பது வயதை அடையும்போது, அவன் இவ்வாறு பிரார்த்திக்கிறான்: "என் இறைவா! நீ எனக்கும் என் பெற்றோருக்கும் வழங்கிய அருட்கொடைகளுக்கு நான் நன்றி செலுத்துவதற்கும், நீ அங்கீகரிக்கும் நற்செயல்களை நான் செய்வதற்கும் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக; மேலும், என் பிள்ளைகளுக்கும் பேரப்பிள்ளைகளுக்கும் சென்று சேரும் நன்மையை எனக்கு வழங்குவாயாக. நிச்சயமாக, நான் உன்னிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன், மெய்யாகவே நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவன்."
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
நபியே! நம்பிக்கை கொண்ட பெண்கள், அல்லாஹ்வுடன் எதையும் இணைவைக்க மாட்டோம் என்றும், திருட மாட்டோம், விபச்சாரம் செய்ய மாட்டோம், தங்கள் பிள்ளைகளைக் கொல்ல மாட்டோம், தங்கள் கைகளுக்கும் கால்களுக்கும் இடையில் புனையும் பொய்களைக் கூற மாட்டோம் என்றும், ஒரு நல்ல விஷயத்தில் உங்களுக்கு மாறு செய்ய மாட்டோம் என்றும் உறுதிமொழி எடுக்க உங்களிடம் வரும்போது, அவர்களின் உறுதிமொழியை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களுக்காக அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், மிகுந்த கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ
wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).
மேலும் அல்லாஹ் விசுவாசிகளுக்காக ஒரு உவமையை ஆசரித்தான்: ஃபிர்அவ்னின் மனைவி கூறினாள்: "என் இறைவா! உன்னுடன் சுவர்க்கத்தில் எனக்கு ஒரு வீட்டைக் கட்டித் தருவாயாக. ஃபிர்அவ்னிடமிருந்தும் அவனது செயல்களிலிருந்தும் என்னைக் காப்பாற்றுவாயாக. அநியாயக்காரர்களிடமிருந்தும் என்னைக் காப்பாற்றுவாயாக."
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
இம்ரானின் மகளான மர்யம், தன் கண்ணியத்தைக் காத்துக்கொண்டாள்; பின்னர், நாம் அவளது கருவறையில் நமது (படைக்கப்பட்ட) ஆன்மாவின் ஒரு பகுதியை ஊதினோம்; மேலும் அவர் தன் இறைவனின் வார்த்தைகளையும் அவனது நூல்களையும் உறுதிப்படுத்தினார்; அவர் கீழ்ப்படிதலுள்ள மக்களில் ஒருவராக இருந்தார்.