وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ
wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).
Адгьыл аҿы цәгьарак ҟашәымҵан! Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ииашаҵәҟьаны, ҳара ҳауп аиӷьтәрақәа ҟазҵо».
الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
Аиқәшаҳаҭра анышьақәырӷәӷәаха ашьҭахь, Аллаҳ иуасиаҭ еилазго, Аллаҳ идҵа ҟаиҵаз еилазго, адгьыл аҿы ацәгьара ҟазҵо ауаа роуп. Урҭ роуп иаҵахо.
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Мыса иуаажәлар рзы аӡы даниҳәа, ҳара иаҳҳәеит: «Улабашьала ахра уас!» Убри аҟынтә жәаҩа ӡыхьк ҭыҵит. Ажәларқәа зегьы ирдыруеит рыжәтә ахьыржәуа аҭыԥ. Аллаҳ иразҟы шәфала, ижәла, адгьыл аҿы ацәгьара ҟашәымҵан.
وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ
wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).
Уи, Аллаҳ аԥхасҭа иҭахым, адгьыл аҿы ацәгьара ҟаиҵарц иҽазишәоит, аарыхреи арахәи ықәихуеит.
فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
Убас ала, Аллаҳ изинла дииааит, Дауҭгьы Џьалут дишьит. Убасҟан Аллаҳ (Дауд) аҳреи аҟәыӷареи ииҭеит, ииҭахызгьы иирҵеит. Аллаҳ ауааԥсыра шьоукы егьырҭ ауаа рыцны имыхьчар, хымԥада, ари адгьыл ықәӡаахоит. Аха Аллаҳ аԥсабара зегьы рзы лыԥха риҭеит.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).
Нас, урҭ мап рцәыркыр, ижәдыруазааит, Аллаҳ ацәгьара ҟазҵо зегьы ишырдыруа.
وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا
wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).
Аллаҳ шәҭамзаара идикылоит, ргәазыҳәарақәа ирықәныҟәо ракәзар, иахьынӡазалшо ала шәхы шәыԥсахырц рҭахуп.
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
Убри аҟнытә ҳара Исраил иԥацәа рзы аԥҟара шьақәҳаргылеит, аӡәы дызшьыр, уи ауаҩы даҽаӡәы дишьит ҳәа акәымкәа, мамзаргьы адгьыл аҿы ацәгьара ҟаиҵеит ҳәа акәымкәа, ауаа зегьы ишьызшәа. Ауаҩытәыҩса заҵәык иԥсҭазаара еиқәзырхаз, ауаатәыҩса зегьы рыԥсҭазаара еиқәирхазшәа ауп ишыҟоу. Ҳәарада, ҳԥааимбар урҭ рахь иаарту адырраҭарақәа рыманы дааит. Аха нас урҭ рҟынтәи аӡәырҩы уи ашьҭахь адгьыл аҳәаақәа ирҭыҵит.
اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Аллаҳи иԥааимбари ирҿагыланы, адгьыл аҿы ацәгьара ҟазҵо рзы агәаҟра – ашьра, мамзаргьы аџьар иадырҟацалара, мамзаргьы рнапқәеи ршьапқәеи џьарсахьала ихҵәаны, мамзаргьы рыҩнқәа рҟынтәи рыхҵәара мацара ауп. Ари адунеиаҿ дара рзы хьымӡӷуп, нарцәгьы гәаҟра дуӡӡак рзыԥшуп.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
Аиудеиаа “Анцәа инапқәа ԥахуп” рҳәеит. Ииашаҵәҟьаны, урҭ рнапқәа роуп иԥахны иҟоу, насгьы урҭ роуп ирҳәаз азы ашәиԥхьыӡ зықәшәаз, Аллаҳ инапқәа ҩбагьы шҳартуагьы; Иара ишиҭаху аразҟы риҭоит. Унцәа иҟынтә иузылбааигаз Аҟәырҟан, хымԥада, урҭ реиҳараҩык рҳәатәхамҵареи рызхамҵареи иацнаҵоит. Акаамеҭ амш аҽнынӡа урҭ рыбжьара аиӷареи ацәымӷреи ҟаҳҵеит. Аибашьра амца ацраҵацыԥхьаӡа, Аллаҳ ирцәеит. Урҭ адгьыл аҿы ақәхра рҽазыршәоит. Аллаҳгьы аԥхасҭа ҟазҵо бзиа ибаӡом.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
Адгьыл бзианы ианшаз ашьҭахь, ацәгьара ҟашәымҵан. Уиҳәала ашәареи агәыӷреи рыла. Ҳәарада, Аллаҳ илԥха абзиара ҟазҵо ауаа даара ирзааигәоуп.
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Ишәгәалашәыршәа, Аад ауааԥсыра рышьҭахь шәхалифцәас шәҟаиҵаны, адгьыл шәықәиҵеит. Аҭыԥ ҟьаҟьақәа рҿы аханқәа шәыргылоит, ахәқәа рҿы ҩнқәаны иҟашәҵоит. Ус анакәха, Аллаҳ иныҳәаԥхьыӡқәа шәгәалашәыршәала, адгьыл аҿы ацәгьара ҟашәымҵан.
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
Мадиан ауааԥсыра рахь, урҭ рашьа Шуаиб дҳашьҭит. Иара иҳәеит: «Сыжәлар, Аллаҳ шәимҵахырхәа, Иара ида шәара шәзы нцәа дыҟам. Ииашаҵәҟьаны, шәынцәа иҟынтә иаахтыҵәҟьоу ашьақәырӷәӷәара шәара шәахь иааит.
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Азхаҵаҩцәа Аллаҳ имҩа иацәыршәаны, ирԥырхаганы, уи мҩахҟьара уҭахны, иарбанзаалак мҩак уқәымтәан. Шәара шәмаҷны шәаныҟаз шәгәалашәыршәа, нас Аллаҳ шәыԥхьаӡара иазирҳаит. Аԥхасҭа ҟазҵо ирыхьуагьы шәазхәыцла.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Урҭ рышьҭахь, Мыса, ҳаршаҳаҭгақәа иманы, Фараони иуаажәлар раԥхьагылаҩцәеи рахь дҳашьҭит, нас урҭ аршаҳаҭгақәа мап рцәыркит. Убри аҟынтә ааха ҟазҵо ирыхьуа уазхьаԥшла.
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ
wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).
Мапкыҩцәагьы, урҭ рҟынтә џьоукы егьырҭ рыхьчоит. Аллаҳ иҳадиҵаз намыгӡар, хымԥада, адгьыл аҿы аилаҩынтра ҟалоит, аԥхасҭа ду ҟалоит.
وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).
Иҟоуп агәыҩбацәа рыбжьара аџьаамақәа зыргыло, азхаҵаҩцәа рзы агәаҟра ҟарҵарц, азхаҵаҩцәа реиҟәыҭхаразы, акыр ҵуеит Аллаҳи иԥааимбари ирҿагылаз раара иазыԥшу. Урҭ ӷәӷәала иқәуеит, “Ҳара иаҳҭаху абзиара мацара ауп.” Аллаҳгьы шаҳаҭуп, урҭ амцҳәаҩцәа шракәу.
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Уа сыжәларгьы! Ашәага-загақәеи акапанқәеи иашала инагӡаны, ауаа рзинқәа рыла ԥырхага ҟашәымҵан, аԥхасҭа ҟаҵаны адгьыл аҿы ацәгьара ҟашәымҵан
قَالُوْا تَاللّٰهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كُنَّا سٰرِقِيْنَ
qālū tallāhi laqad ‘alimtum mā ji'tanā linufsida fil-arḍi wa mā kunnā sāriqīn(a).
Урҭ (Иосиф иашьцәа) аҭак ҟарҵеит: «Аллаҳ ихьӡала, шәара ижәдыруеит, ҳара атәылаҿы ацәгьара ҟаҳҵарц ҳшааз, ҳӷьычцәам».
وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ
wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).
Аллаҳ иқәыргәыӷра ашьҭахь, иқәыргәыӷра еилазго, Аллаҳ еимадара ҳәа адҵа ииҭаз еилазго, адгьыл аҿы ацәгьара ҟазҵо ауаа; урҭ ашәиԥхьыӡ роуит, насгьы анхаразы аҭыԥ цәгьа роуит (Џьаҳанам).
اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ
allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).
Иазхамҵо, Аллаҳ имҩа иаԥырхагоу ауаа, еснагь ацәгьара ҟазҵо азы, гәаҟрак ашьҭахь гәаҟрак рыцаҳҵоит.
وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا
wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).
Ҳара тәылак ықәаҳхырц ҳҭахызар, уи атәылаҿы ԥшӡарала инхо ауааԥсыра адҵа раҳҭоит, аха уи атәылаҿы ацәхьаҵра ҟарҵар, урҭ рзы ажәақәа (ҳгәаҟра) рықәҳархоит, усҟан ҳара уи атәыла зынӡа иқәаҳхуеит.
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
Ирҳәеит "Уа Зулкарнаин! Ииашаҵәҟьаны, Иакџьуџьи Макџьуџьи (адгьыл аҿы ааха ҟазҵо аԥстәқәа), убри аҟнытә урҭи ҳареи ҳабжьара аԥынгыла ҟашәҵарц азы аҳамҭа шәаҳҭар ҳалшома?"
وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ
wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).
Уара ургәаҟуазар, уи гәымбылџьбарала, гәымбылџьбарала иҟауҵоит.
الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).
Адгьыл ԥхасҭазтәыз, аха еиҭазмырҽеиуаз».
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Ауаа рзинқәа рырмаҷрала ԥырхага шәымҭан, адгьылгьы ԥхасҭа шәымҭан;
وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Урҭ, ргәы-рыԥсы уи шазхаҵогьы, рзамыҟәреи рҽырԥагьареи ирыхҟьаны, уи мап ацәыркуеит. Убри аҟынтә ааха ҟазҵо ирыхьуа уазхьаԥшла.
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
Уи (Балқьис) иҳәеит: «Ииашаҵәҟьаны, аҳцәа тәылак анырхагалакь, уи ықәырхуеит, уа инхо ауаа рацәа рыладырҟәуеит, убри ауп иҟарҵогьы».
وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).
Уи ақалақь аҿы адгьыл аҿы ацәгьара ҟазҵаз жәҩык ыҟан, аха урҭ арҽеира ҟарымҵеит.
اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ
inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).
Ииашаҵәҟьаны, Фираун адгьыл аҿы ихатәгәаԥхарала иҟаиҵеит, уи ажәлар еиҟәихит, урҭ рҟынтә гәыԥҩык (Исраил иԥацәа) дрықәыӷәӷәеит, рыҷкәынцәа шьны, рыԥҳацәа рыԥсы еиқәирхеит. Ҳәарада, иара (Фараон) аԥхасҭа ҟазҵаз дреиуан.
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
Убри аҟнытә, иара (Моисеи) ҩыџьагьы раӷас иҟаз ауаҩы ӷәӷәала диқәыӷәӷәарц аниҭахыз, иара (иаӷа) иҳәеит: "Уа Моисеи! Уара угәы иҭоума сара сышьра, иахьа аӡәы дышушьыз еиԥш? Уара угәы иҭоуп (абри) адгьыл аҿы ақәымчра ҟазҵо ауаҩы уакәны уҟазарц, насгьы аџьықәреи ҟазҵо уреиуахарц угәы иҭоум."
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
Аллаҳ ишәиҭаз ала нарцәтәи адгьыл шәашьҭаз, аха адунеи аҿы шәхәҭаа шәхашәмыршҭын, Аллаҳ шәара шәзы абзиара шыҟаиҵаз еиԥш абзиара ҟашәымҵан, адгьыл аҿы ԥхасҭа ҟашәымҵан. Ҳәарада, Аллаҳ аԥхасҭа ҟазҵо ауаа бзиа ибаӡом.
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
Ҳара нарцәтәи адгьыл адгьылаҿ зҽырҽхәо, цәгьарак ҟазымҵо рзы иҟаҳҵеит. Аҵыхәтәа бзиагьы, адинхаҵара змоу рзы ауп.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
Уи (Лут) диҳәеит: «Сынцәа, ааха ҟазҵаз агәыԥ усыцхраа».
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Мадиан ауааԥсыра рашьа Шуаиб иреиҳәеит: «Суаажәлар, Аллаҳ шәимҵахырхәа, аҵыхәтәантәи амш шәазыԥшыз, адгьыл аҿы ацәгьара ҟашәымҵан».
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ اَيْدِى النَّاسِ لِيُذِيْقَهُمْ بَعْضَ الَّذِيْ عَمِلُوْا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
Żaharal-fasādu fil-barri wal-baḥri bimā kasabat aidin-nāsi liyużīqahum ba‘ḍal-lażī ‘amilū la‘allahum yarji‘ūn(a).
Иубаратәы иҟоуп адгьыли амшыни рҿы ааха ауаҩы инапқәа русқәа ишрыхҟьо; Аллаҳ иҭахуп урҭ русқәа рылҵшәақәа рнырырц, амҩа иаша ахь ихынҳәырц азы.
اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ
am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).
Иазхаҵаҩцәаханы, аус бзиақәа ҟазҵазгьы, адгьыл аҿы ацәгьара зырҿио ауаа реиԥш ҳрызныҟәар аума? Мамзаргьы Аллаҳ ицәшәо ауааи ацәгьара ҟазҵо ауааи еиҟараны иҳаԥхьаӡару?
فَهَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ تَوَلَّيْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُوْٓا اَرْحَامَكُمْ
fahal ‘asaitum in tawallaitum an tufsidū fil-arḍi wa tuqaṭṭi‘ū arḥāmakum.
Ус анакәха, уара амчра умазҭгьы, адгьыл ԥхасҭа ҟауҵозма, насгьы аҭаацәаратә еизыҟазаашьақәа ԥуҵәарызма?
فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ
fa akṡarū fīhal-fasād(a).
нас атәылаҿы ааха ду ҟарҵеит,