فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
इस करिए जदूं तालुत ने अपनी फौज लेई आया तां ओह् आखेआ, "अल्लाह तुसेंगी इक नदियें कन्नै परखग। इस करी जेह्ड़ा बी (उसदा पानी) पींदा ऐ, ओह् मेरा अनुयायी नेईं ऐ। ते जेह्ड़ा बी नेईं पींदा, तां ओह् मेरा अनुयायी ऐ, जदूं तकर ओह अपने हत्थें कन्नै थोड़ा-थोड़ा स्कूप नेईं करदा। पर उंदे चा किश-किश गी छोड़िये उनेंगी पीता हा। जदुं ओह़ (तलुत) ते उंदे कन् ने विश् वास करने आलें नदियें गी पार करी ओड़ेया, तां उनेंगी ग् लाया, "अस अज्ज जलूत ते उदी फौज दे खलाफ मजबूत नेई रेह़।" जो मनदे हन कि अल्लाह नाल मिलनगे, ओ आखदे ने कि "कतने छोटे-छोटे समूह ने अल्लाह दी इजाजत नाल वड्डे समूहां नू हराया।" ते अल्लाह उंदे कन्ने ऐ जेड़े धीरज रखदे न।
قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ
qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).
उन् ने (मूसा) जवाब दित्ता, "जेकर तुस उदे उप् पर विश् वास करदे ओ, तां जेका परमेसरे अंबर ते धरती ते उंदे बिच जे किश ऐ, उसी पैदा कित्ता ऐ।"
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
उन् ने ग् लाया, “असें गी कोई डर नेई ऐ, कीजे अस अपने रब दे कश बापस औगे।
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
उने (मूसा) जवाब दित्ता, "मैं कदें बी (अपना) नेई ह़ोना ऐ, सचमुच मेरा प्रभु मेरे कन् ने ऐ, ओह़ मिगी रस्ता दस्सग।"
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَ
allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).
(अर्थात) नमाज करन वाले ते जकात देण वाले, ते परलोक विच विश्वास करन वाले।
وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ
wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).
ते जदों मुसलमानें इन्हां (गठबंधन) समूहां नूं वेखया तां उहनां ने आख्या, "अल्लाह ते उहदे रसूले ने साडे नाल इह वादा कीता सी।" ते अल्लाह ते ओस दा रसूलुल्लाह सच्चे हन। ते इस कन्नै उंदी ईमान ते इस्लाम च बाद्दा होंदा ऐ।
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
इस आस् ते जदुं ओह़ उंदे कन् ने कम्म करने आस् ते उमर च आई गेया, तां (अब्राह़म) ने ग् लाया, "हे मेरे पुत्तर, मैं सपने च दिक् खेया ऐ के अऊं तुसेंगी कत्ल करदा ऐं, तां तुस केह़ सोचेया ऐ, इस गल् ला उप् पर विचार करो!" उने (इस्माइल) आखया, “हे मेरे पिता!, जेड़ा तुसेंगी आज्ञा दित्ती गेदी ऐ, उसी करो, परमात्मा दी मर्जी कन्ने तुस मिगी मरीजें च पाई लैगेओ।”