كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
মানুহ আছিল (পূৰ্বতে) এক জনগোষ্ঠী। তাৰ পিছত আল্লাহে নবীসকলক পঠালে (যে) ভাল খবৰ আৰু সতৰ্কবাণী প্ৰেৰণ কৰে। আৰু তেওঁলোকৰ লগত সত্যতা থকা কিতাপখন পঠিয়াই দিলে, যাতে মানুহৰ মাজত বিবাদ কৰা বিষয়বোৰৰ বিষয়ে সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰে। আৰু যিসকলৰ মাজত মতানৈক্য আছে, তেওঁলোক কেৱল সেইসকলকহে যিসকলক (কিতাপ) দিয়া হৈছে, তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ স্পষ্ট প্ৰমাণ পোৱাৰ পিছত, তেওঁলোকৰ মাজত ঈৰ্ষাৰ বাবে। গতিকে যি সত্যৰ বিষয়ে তেওঁলোকে বিবাদ কৰে, সেই সত্যৰ বিষয়ে বিশ্বাস কৰাসকলক আল্লাহে তেওঁৰ ইচ্ছাৰ দ্বাৰা হিদায়ত কৰে। আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে তেওঁক সৰল পথত পথ প্ৰদৰ্শন কৰে।
ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).
সেয়াই হৈছে আল্লাহৰ হিদায়ত, ইয়াৰ সৈতে তেওঁ নিজৰ বান্দাৰ মাজৰ যিকোনো ব্যক্তিক হিদায়ত দিয়ে, যাক তেওঁ ইচ্ছা কৰে। যদি তেওঁলোকে আল্লাহৰ লগত অংশীদাৰ হয়, তেন্তে তেওঁলোকে কৰা ভাল কামবোৰ নিশ্চয় নাইকিয়া হৈ যাব।
وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
আৰু যাতে যিসকলক জ্ঞান দিয়া হৈছে, তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে (কোৰআন) আপোনাৰ প্ৰভুৰ পৰা সত্য, তেতিয়া তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে আৰু তেওঁলোকৰ হৃদয় ইয়াৰ বশৱৰ্তী হয়। আৰু সঁচাকৈয়ে সৰল পথত বিশ্বাসীসকলৰ বাবে আল্লাহ পথ প্ৰদৰ্শক।
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ الْمُجْرِمِيْنَۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَّنَصِيْرًا
wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwam minal-mujrimīn(a), wa kafā birabbika hādiyaw wa naṣīrā(n).
এইদৰে প্ৰতিজন নবীৰ বাবে আমি পাপী লোকৰ শত্ৰু কৰিলো। কিন্তু আপোনাৰ প্ৰভু পথ প্ৰদৰ্শক আৰু সহায়ক হিচাপে যথেষ্ট।