اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا
ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).
ओह् ऐसे लोक न जेह्ड़े (वास्तव च) अल्लाह जानदा ऐ जे उंदे दिलें च केह् ऐ। इस आस् ते उंदे उप् पर पीठ मुड़ो, ते उनेंगी सलाह देओ, ते उंदे कन् ने ऐसे शब्द बोलो, जेके उंदी आत् मा गी प्रभावित करन।
كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ
kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).
ओह् इक दुए गी गलत कम्म करने थमां नेईं रोकदे जेह्ड़े ओह् हमेशा करदे न। सचमुच, सचमुच बुरा ऐ कि उन्हां ने जो कीता।
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
ते मूसा दे लोकें च इक लोक बी हे जेड़े (लोगें गी) सच्चाई दे (आधार) कन् ने मार्गदर्शन करदे हे ते उदे कन् ने (इस कन् ने बी) ओह़ निष्पक्ष रूप च कम्म करदे हे ते न्याय करदे हे।
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
ते मेरी सलाह तुहाडे वास्ते फायदेमंद नहीं होवेगी भले ही मैं तुहानू सलाह देना चाहुंदा हां, अगर अल्लाह तुहानू गुमराह करना चाहंदा है। ओह तेरा रब ऐ, ते तुस उदे कोल वापस आई जाओगे।”
يَعِظُكُمُ اللّٰهُ اَنْ تَعُوْدُوْا لِمِثْلِهٖٓ اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ۚ
ya‘iẓukumullāhu an ta‘ūdū limiṡlihī abadan in kuntum mu'minīn(a).
अल्लाह तुसें गी चेतावनी दिंदा ऐ जे तुस इसगी कदें बी दोहराओ, जेकर तुस मुसलमान ओ तां
وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ
wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).
ते इक माह्नू शैह् र दे कंडे थमां दौड़दा आया ते आखेआ, "हे मूसा! सचमुच, देश दे शासक तुसेंगी मारने आस्तै तुंदे बारे च चर्चा करा करदे न, इस करी (इस शैह् र थमां) निकलो, सच्चें गै मैं उनें लोकें च शामल आं जेह्ड़े तुसेंगी सलाह दिंदे न।
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
सचमुच करुन मूसा दे लोकें च शामल हा, पर उने उंदे कन्ने गैर-इंसाफी कीती, ते अस उसी इक खजाना देई दित्ता ऐ, जिसदी चाबी मते सारे मजबूत लोकें गी सहन करने आस्तै बड़ी भारी ही। (याद रखो) जदूं उंदे लोकें उसी आखेआ हा, "बहुत घमंड नेईं करो। वाकई अल्लाह गी घमंड करने आह्ले लोकें गी पसंद नेईं ऐ।"
وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ
wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).
ते नगर दे किनारे तों आंदे होए इक आदमी ने हड़बड़ा के आखया, "हे मेरे लोक! दूतें दे पिच्छे चलो।"
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
फिरी ओह् उनें लोकें च शामल हा जेह्ड़े विश्वास करदे हे ते इक-दुए गी धैर्य रखने दी सलाह दिंदे हे ते इक-दुए गी प्यार करने दी सलाह दिंदे हे।
اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ
illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).
सिवाय उनें लोकें दे जेह्ड़े विश्वास करदे न ते नेक कम्में गी करदे न ते इक दुए गी सच्चाई दी सलाह दिंदे न ते इक दुए गी धीरज दी सलाह दिंदे न।