وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཇ་ལུཊ་དང་ཁོང་གི་དམག་དཔུང་ལ་གདོང་ལེན་བྱེད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ང་ཚོར་བཟོད་སྒོམ་གནང་དང་།
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་སྡེ་ཚན་གཉིས་ཀྱིས་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་པས་(ཕྱིར་འཐེན་བྱེད་འདོད་ཡོད་)ན། ཨ་ལཱ་ཧ་ཁོང་ཚོའི་རོགས་པ་ཡིན་ནའང་། དེར་བརྟེན་དད་ལྡན་པ་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་གཅིག་པུ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས།
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا
wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).
ཁྱེད་ཀྱི་དགྲ་བོའི་སྐོར་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཡག་པོ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་མཁན་ཞིག་ཡིན་པ་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་རོགས་རམ་བྱེད་མཁན་ཞིག་ཡིན་པར་ལྡང་ངེས་ཡིན།
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཚོའི་ནང་ནས་མི་གཉིས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་(རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་སྒོ་ཆེན་བརྒྱུད་ནས་འཇབ་རྒོལ་བྱོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོ་དེའི་ནང་དུ་འཛུལ་ན་ཁྱེད་རང་ཚོ་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོ་དད་པ་ཅན་ཡིན་ན།
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་གནོད་འཚེ་ཕོག་ན་ཁོང་མ་གཏོགས་སུས་ཀྱང་དེ་མེད་པར་བཟོ་མི་ཐུབ། གལ་ཏེ་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་ཡག་པོ་འཁྱེར་ཡོང་ན། དེ་ནས་ཁོང་ལ་ཡོད་ཚད་ལ་དབང་ཆ་ཡོད།
قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་བདེན་པ་བཤད་མཁན་ཡིན་ན། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱེད་ལ་སླེབས་པའམ་ཡང་ན་འཆི་བ་ལས་སླར་གསོན་གྱི་ཉིན་མོ་ཁྱེད་ལ་སླེབས་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་རང་བདེན་པ་ཡིན་ན།
بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ
bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).
(མ་རེད།) ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་རྐྱངམ་གཅིག་རོགས་རམ་འདྲི་དགོས། གལ་ཏེ་ཁོང་གིས་འདོད་ན་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ཞུ་བའི་(ཉེན་ཁ་)དེ་མེད་པར་བཟོ་རྒྱུ་དང་།
فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).
ང་ཚོའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ)ལ་དམའ་འབེབས་ཆེན་པོས་སྨོན་ལམ་མ་བཏབ་པ་གང་ཡིན་ནམ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོའི་སེམས་དེ་མཁྲེགས་པོ་ཆགས་ཡོད་པ་དང་། སཱ་ཏན་གྱིས་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་བྱེད་པའི་ལས་ཀ་དེ་ཁོང་ཚོར་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ཡོད།
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
རང་གི་དཀོན་མཆོག་ལ་སེམས་ཆུང་དང་སྐད་གདངས་འཇམ་པོས་གསོལ་བ་འདེབས་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་གིས་ཚད་ལས་བརྒལ་མཁན་ལ་དགའ་པོ་མེད།
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
ཁོང་ཚོས་(མཚོན་ཆ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་)ལན་དུ་ “ང་ཚོ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྒྱུ་ཡིན།
وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་ལམ་ནོར་ལ་ཕྱིན་པ་ཤེས་རྗེས་ཁོང་ཚོས་ “གལ་ཏེ་ང་ཚོའི་གཙོ་བོས་ང་ཚོར་སྙིང་རྗེ་མ་གནང་བ་དང་དགོངས་ཡང་མ་གནང་ན་ང་ཚོ་གྱོང་གུན་ཕོག་མཁན་ཡིན་” ཞེས་བཤད།
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
ང་ཚོས་གཏན་འཁེལ་བྱས་པའི་དུས་ཚོད་ལ་མོ་ཤེས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ནང་ནས་མི་བདུན་ཅུ་འདེམས་ནས་(ང་ཚོར་འགྱོད་པ་ཞུ་དགོས།) དེ་ནས་མོ་སཱེ་ཡིས་ "ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐུགས་དགོངས་གནང་ཡོད་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་དང་ང་གཉིས་འདིའི་སྔོན་ལ་གཏོར་བརླག་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོ་གཏོར་བརླག་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། དགོངས་ཡང་གནང་མཁན།"
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
ང་ཚོའི་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་བཟང་པོ་བསྐོས་ཤིག དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ༼ཨ་ལཱ་ཧ་༽ཡིས་ "ངས་ངའི་ཉེས་ཆད་དེ་སུ་ལ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ངའི་སྙིང་རྗེ་དེས་ཚང་མ་བཀབ་ཡོད། དེར་བརྟེན་ངས་ངའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་དང་། ཟ་ཀ་ཊི་སྤྲོད་མཁན། ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།"
وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).
གལ་ཏེ་སཱ་ཏན་གྱིས་ཁྱེད་ལ་གཡོ་ཐབས་བྱེད་པར་ཡོང་ན། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ཉན་ཐོས་དང་ཤེས་མཁན་ཡིན།
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(དྲན་དགོས།) གཡོ་སྒྱུ་ཅན་དང་སེམས་ལ་ནད་ཡོད་མཁན་ཚོས་"ཁོང་ཚོ་(དད་ལྡན་པ་རྣམས་)ཆོས་ལུགས་ནང་མགོ་སྐོར་བཏང་ཡོད་"ཅེས་བཤད་སྐབས། (Allah says) "སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ན། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན་པ་ཤེས་དགོས།"
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad) ལ་"ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ང་ཚོའི་ཆེད་དུ་བཀའ་གནང་བ་མ་གཏོགས་ང་ཚོར་གང་ཡང་འབྱུང་མི་སྲིད། ཁོང་ནི་ང་ཚོའི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ཡིན།
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་གནང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་དངོས་གནས་དགའ་པོ་བྱུང་ནས་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ང་ཚོར་ལྡང་ངེས་ཡིན། ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ཀྱིས་ང་ཚོར་ཁོང་གི་བྱིན་རླབས་ཁ་ཤས་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
དེ་བཞིན་རྒྱབ་ལ་ལུས་པའི་མི་གསུམ་གྱི་ཕྱོགས་སུ། འཛམ་གླིང་འདི་ཁོང་ཚོར་དོག་པོ་འདྲ་པོ་བྱུང་བའི་དུས་སུ། འཛམ་གླིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཁོང་ཚོའི་སེམས་ཀྱང་ཁོང་ཚོར་དོག་པོ་ཚོར་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་ཐབས་མེད་པ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། འོན་ཀྱང་ཁོང་གཅིག་པུ་ལ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་འགྱོད་པ་ངོས་ལེན་བྱེད་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་དད་པ་ལས་ཕྱིར་ལོག་ན། དེ་ནས་(ཨོ་མུ་ཧ་མཱད་) "ཨ་ལཱ་ང་ལ་རན་ཡོད། ཁོང་ལས་གཞན་ལྷ་མེད། ཁོང་ལ་ངས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ནི་ཁྲི་ཆེན་པོའི་བདག་པོ་ཡིན།"
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ས་ཐོག་ཏུ་འགྲོ་ཐུབ་པ་དང་མཚོ་ཐོག་ཏུ་གྲུ་གཟིངས་གཏོང་ཐུབ་མཁན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན། ཁྱེད་རང་གྲུ་གཟིངས་ནང་དུ་ཡོད་པའི་སྐབས་གྲུ་གཟིངས་དེས་ཁོང་ཚོ་(དེའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་མི་)རླུང་ཡག་པོ་ཞིག་གིས་འཁྱེར་ནས་གཡོ་འགུལ་བྱེད་པ་དང་། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོང་ཚོ་སྐྱིད་པོ་ཆགས་ཡོད། གློ་བུར་དུ་རླུང་འཚུབ་ཅིག་བྱུང་ནས་ཟུར་ཚང་མ་ནས་རླབས་འཕྱུར་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་མཐའ་སྐོར་ཡོད་ཅེས་བསམ་ནས་(ཉེན་ཁ) ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་གཅིག་པུ་ལ་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་རེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོ་འདི་ལས་སྐྱོབ་ན་ང་ཚོ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུ་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་ཡིན།
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
དོན་དངོས་ཐོག ངས་ངའི་གཙོ་བོ་དང་ཁྱོད་ཚོའི་གཙོ་བོ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། འགུལ་སྐྱོད་བྱེད་པའི་སྲོག་ཆགས་གཅིག་ལ་ཡང་མི་ཚེ་མེད་ཀྱང་། ཁོང་ནི་མདུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཆེ་བ་འཛིན་མཁན་དེ་ཡིན། ངའི་གཙོ་བོ་ནི་དྲང་བདེན་གྱི་ལམ་ཐོག་ཏུ་ཡོད།
قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ
qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).
ཁོང་གིས་(ལུཊ་)ཡིས་"གལ་ཏེ་ང་ལ་སྟོབས་ཤུགས་ཡོད་ན་(ཁྱོད་ཁས་མི་ལེན་པའི་)ཡང་ན་ངས་ནང་མི་བརྟན་པོ་ཞིག་ལ་སྐྱབས་བཅོལ་བྱེད་ཐུབ་ན།
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་གསང་བ་རྣམས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དབང་བ་དང་། ལས་དོན་ཚང་མ་ཁོང་ལ་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱོས། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ་དེ་མ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར།
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ཡ་ཀོབ) "ཨོ་ངའི་ཕྲུ་གུ་ཚོ། སྒོ་གཅིག་ནས་མ་འཛུལ་དང་། སྒོ་གཞན་ནས་འཛུལ་རོགས། ཡིན་ནའང་། ངས་ཁྱེད་ཚོ་ཨ་ལཱ་ཧའི་(མདུན་ལམ་)ལས་ཕྲན་བུ་ཡང་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་མི་ཐུབ། ཐག་གཅོད་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་གཅིག་པུའི་ཆེད་དུ་ཡིན།
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
ཁོང་གིས་(ཡ་ཀོབ)ལན་དུ་ "ངས་རང་ཉིད་ཀྱི་དཀའ་ངལ་དང་བློ་འགྱོད་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཁོ་ནར་ཞུ་གཏུག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱིས་མི་ཤེས་པ་དེ་ངས་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།"
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་)མི་མང་པོ་ཞིག་འདས་གྲོངས་སུ་གྱུར་བའི་མི་རིགས་ཤིག་ལ་བཏང་བ་ཡིན། "ཁོང་ནི་ངའི་གཙོ་བོ་ཡིན། ཁོང་ལས་གཞན་ལྷ་མེད། ཁོང་ལ་གཅིག་པུ་ང་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ལ་གཅིག་པུ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཀྱི་ཡོད།"
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
ཁྱེད་རང་ལ་ཡོད་པའི་བྱིན་རླབས་ཚང་མ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཡོང་བ་དང་། དེ་ནས་ཁྱེད་རང་ལ་དཀའ་ངལ་འཕྲད་སྐབས་ཁྱེད་རང་གིས་ཁོང་ལ་རོགས་རམ་ཞུ་དགོས།
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
ཁྱེད་ལ་མངོན་པར་བྱུང་བ་དེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་དཔེ་ཆ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)དེ་(མུ་ཧ་མཱད་)བཀླགས་རོགས། གང་གིས་ཀྱང་ཁོང་གི་ཚིག་གྲུབ་ལ་འགྱུར་བ་གཏོང་མི་ཐུབ། ཁྱེད་རང་ཁོང་མ་གཏོགས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་མི་ཐུབ།
وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
ངས་ཁྱེད་ཚོ་དང་ཁྱེད་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བའི་དངོས་པོ་ལས་ཐག་རིང་དུ་བཏང་ནས་ངའི་གཙོ་བོ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་རྒྱུ་ཡིན།
قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ
qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
ཁོང་གིས་(མུ་ཧ་མཱད་) "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ཐག་གཅོད་དྲང་པོ་གནང་། ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་ཚང་མར་རོགས་རམ་ཞུ་དགོས།"
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
ཁོང་(ནོ་ཨ)ཡིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི།
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
ངའི་གཙོ་བོ་ལགས་ང་ལ་བཀྲ་ཤིས་པའི་ས་ཆ་ཞིག་ལ་བཞག་རོགས་གནང་། ཁྱེད་ནི་སྦྱིན་པ་གནང་མཁན་ཡག་ཤོས་དེ་ཡིན།
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
ང་ཚོས་དེ་མ་ཐག་ཁོང་ཚོར་ཅ་ལག་ཡག་པོ་སྤྲོད་དགོས་སམ། (མ་རེད།) འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་དེ་ཤེས་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་མེད།
قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).
ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ན་འཛམ་གླིང་དང་དེའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཚང་མ་སུ་ལ་དབང་བ་ཡིན་ནམ།
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
དེ་ནས་སྐུ་ཚབ་(མུ་ཧ་མཱད་)ཡིས་ "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ངའི་མི་མང་གིས་ཀོ་རཱན་འདི་སྣང་མེད་དུ་བཏང་ཡོད།"
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ
wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).
ང་ཚོའི་གཙོ་བོ། དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ང་ཚོའི་མདུན་ནས་མེད་པར་བཟོ་རོགས་གནང་།
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ཁོང་གིས་(མོ་ཤེ་) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་པར་ང་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
ངའི་གཙོ་བོ་ང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད། ཁོང་གིས་ང་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་རེད།
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
ཁོང་གིས་(ནོ་ཨ་) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ངའི་མི་མང་གིས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་ཡོད།
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
དཀའ་ངལ་འཕྲད་བཞིན་པའི་མི་ཚོས་ཁོང་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སྐབས་ཁོང་གིས་(སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་)ཁས་ལེན་བྱས་ཏེ་དཀའ་ངལ་དེ་མེད་པར་བཟོས་ནས་ཁྱེད་ཚོ་(མི་)འཛམ་གླིང་ཐོག་ཁ་ལི་ཕ་(འགོ་ཁྲིད་)བཟོ་མཁན་དེ་ཁོང་(ཨ་ལཱ་)མ་རེད་དམ། ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དམ། ཁྱོད་ཀྱིས་(ཨ་ལཱ་ཧའི་བྱིན་རླབས་)ཧ་ཅང་ཉུང་བ་དྲན་གྱི་ཡོད།
فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
དེ་བས་ཁོང་(མོ་སེ་)འཇིགས་སྣང་གིས་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ནས་(གལ་ཏེ་མི་གཞན་གྱིས་ཁོང་ལ་བརྒལ་བའམ་འཛིན་བཟུང་བྱས་ན)ཁོང་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི།
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་མ་ཌི་ཡན་གྱི་ས་ཆར་འགྲོ་སྐབས་ཁོང་གིས་ཡང་བསྐྱར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། "ངའི་དཀོན་མཆོག་གིས་ང་ལ་ལམ་བཟང་པོ་ལ་འཁྲིད་པར་ཤོག"
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་བུད་མེད་གཉིས་ལ་ཆུ་སྤྲད་རྗེས་གྱེན་ལོག་པའི་ས་ཆ་ཞིག་ལ་ལོག་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་རེད།
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
ཁོང་གིས་(མོ་སཱེས) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ངས་ཁོང་ཚོའི་སྡེ་ཚན་ནས་མི་གཅིག་བསད་ཡོད་སྟབས་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་བསད་པར་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
ཁོང་གིས་(ལུཏ)ཡིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། གནོད་སྐྱོན་བཏང་མཁན་གྱི་ཚོགས་པ་དེ་ལ་ང་ལ་རོགས་རམ་གནང་རོགས། (ཉེས་ཆད་བཏང་ནས་)"
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
དེ་ནས་མི་རྣམས་ལ་ཉེན་ཁ་འཕྲད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལ་ཁོང་ལ་ལོག་དགོས་པའི་འབོད་སྐུལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
ཁྱེད་རང་གིས་ཨ་ལཱ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ཞིག་ཏུ་འཚམ་པོ་ཡོད།
لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ
liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).
དེ་ལྟར་ཁོང་གིས་དྲང་བདེན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཁོང་ཚོའི་དྲང་བདེན་གྱི་སྐོར་དྲིས་ཐུབ། ཁོང་གིས་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ཅིག་མཁོ་སྤྲོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ
wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).
ངའི་གཙོ་བོ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་སྐྱབས་བཅོལ་ཞུ་བཞིན་ཡོད།
فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ
fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).
དེར་བརྟེན་འཕྲལ་མར་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ལོག་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ང་ནི་ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཉེན་བརྡ་གསལ་པོ་ཞིག་ཡིན།