وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
Урҭ Џьалуҭи иареи ианрықәла, Ҳанцәа, ачҳара ҳаҭ, ҳшьаҿақәа рӷәӷәа, азхамҵаҩцәа рҿаԥхьа ҳацхраа ҳәа иҳәон.
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Шәара шәганахьала иҟоу ҩ-гәыԥк, Аллаҳ дрыцхраауазаргьы, ишәаны рышьҭахьҟа ихынҳәырц анырҭаху. Убри аҟнытә, азхаҵаҩцәа Аллаҳ заҵәык иқәгәыӷааит.
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا
wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).
Шәара шәаӷацәа зегьы Аллаҳ иаҳа идыруеит. Аллаҳ ахьчаҩ иаҳасабалагьы дазхоит, ацхырааҩ иаҳасабалагьы Аллаҳ дазхоит.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
Аллаҳ иҟынтә абзиабара ззиҭаз ҩыџьа ауаа ирҳәеит: «Атәыла агәашә ала шәрыжәла, уи шәҭалар, хымԥада аиааира шәгоит.
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Аллаҳ рыцҳарак шәықәшәар, уи рыцҳара иара ида аӡәгьы илшом. Уи, абзиара шәзааигозар, нас, уи зегьы амч имоуп.
قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).
Иаҳәа (Муҳаммад): «Сара исзеиҭашәҳәа, Аллаҳ игәаҟра шәара шәахь инеир, мамзаргьы ақәыԥшра амш шәара шәҟынӡа инеир, Аллаҳ ида даҽа нцәахәык шәрыҳәоу-ишәымҳәо!
بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ
bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).
(Мап), Иара заҵәык иоуп ацхыраара шәзыҳәо. Уи иҭаххар, шәыззыҳәо зегьы ықәигоит, шәаргьы Аллаҳ иваҟәылара шәышьҭахьҟа иааншәыжьуеит.
فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).
Амала, ҳара ҳгәаҟра анрықәшәа, рхы ларҟәны Аллаҳ изымҳәазеи? Урҭ ргәы ӷәӷәахеит, насгьы Аҩсҭаа еснагь иҟарҵо ԥшӡаны ирзыҟаиҵеит.
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
Унцәа уиҳәала гәыкала, бжьы ԥшқала. Ҳәарада, Уи, аҳәаақәа ирхызго бзиа ибаӡом.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ҳара Ҳанцәа иахь ҳхынҳәуеит.
وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Урҭ иҟарҵаз иахьхәны, имҩахҟьаз анеилыркаа ашьҭахь, ус рҳәеит: «Ииашаҵәҟьаны, Ҳанцәа ҳрыцҳаимшьар, ҳагәнаҳақәа ҳанаимыжьыр, хымԥада, ҳара ацәыӡ зауз ҳакәхоит».
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
Мыса иуаажәлар рахьтә хынҩажәижәабаҩык ауаа алихит, иаҳҳәаз аамҭазы. Адгьылҵысра аныҟала, Муса иҳәеит: "Сынцәа, Уара иуҭахызҭгьы, урҭгьы саргьы ҳқәухуан. Ҳара ҳҟынтәи аилкаара змам рҟазшьақәа рзы ҳақәххома? анажьҩы."
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
Адунеии нарцәи абзиарақәа ҳзыԥҵәа. Ҳәарада, ҳара Уара уахь ҳхынҳәуеит. (Аллаҳ) иҳәоит: «Сара исҭаху ақәнага рықәысҵоит, сгәыбылра зегьы хнаҩоит.
وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).
Аҩсҭаа шәԥышәаразы дааир, Аллаҳ шәҽыҵәах. Ҳәарада, Уи зегь иаҳауеит, зегьы идыруеит.
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(Иугәалашәыршәа), агәыҩбацәеи згәы ачымазара змоу ауааи, урҭ рдин аҿы ижьоуп ҳәа анырҳәо. (Аллаҳ иҳәоит): «Дарбанзаалакгьы Аллаҳ иқәгәыӷуа, идыруазааит, Аллаҳ зегь зымчу, зегь рыла дҟәыӷоу шиакәу».
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Иаҳәа (Муҳаммад): «Аллаҳ иҳадиҵаз ада акгьы ҳақәшәаӡом.
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
Аллаҳи иԥааимбари ирырҭаз ргәы иахәозар, насгьы: «Аллаҳ ҳара иҳазхоит, Аллаҳи иԥааимбари иразҟы хәҭак ҳарҭоит, ҳәарада, ҳара Аллаҳ иқәгәыӷуа ҳауп!»
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
насгьы ашьҭахь иаанхаз хҩык ауаа рахь. Адгьыл ҭшәаны ианыҟазгьы, рыԥсы ҭшәаны ишыҟазгьы, Аллаҳ игәаҟрақәа рҟынтә ԥсыхәа шыҟам рдыруан, аха Иара заҵәык иҟынтә, Аллаҳ урҭ рыҭамзаара идикылеит, рыҭамзаара иаанхарц азы. Ҳәарада, Аллаҳ аҭамзаара даара идикылоит, дрыцҳашьаҩуп.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
Убри аҟнытә, урҭ рҽацәырыхьчар, усҟан иҳәа (Муҳаммад): «Аллаҳ дысзхоит, Иара ида нцәа дыҟам.
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
Уи Анцәа иоуп, адгьыл аҿы аныҟәара, амшын аҿы аныҟәара алшара шәызҭаз. Убас ала, аӷба уанҭоу, аԥша бзиа анасуа, урҭ (иҭоу ауаа) шьҭыхны ианцо, урҭ уи азы еигәырӷьоит; Иаалырҟьаны аԥшацәгьа ааит, ацәқәырԥақәа зегьы рҟынтәи ирықәлеит, рыкәша-мыкәша иҟоуп ҳәа ргәы иаанагеит, убри аҟнытә гәык-ԥсык ала Аллаҳ заҵәык иҳәон. Абри ашәарҭара ҳацәухьчар, ҳәарада, иҭабуп ҳәа зҳәо ҳреиуахоит.
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Ҳәарада, сара сзынцәоу, шәаргьы шәынцәахәу Аллаҳ сиқәгәыӷуеит. Иныҟәо ԥстәыкгьы аԥсҭазаара амаӡам, аха Иара иоуп аԥхьатәи ахәда зкуа. Ҳәарада, сынцәа амҩа иаша дануп.
قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ
qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).
Иара (Лут) иҳәеит: «Сара амч сымазар (уара мап ацәкра), мамзаргьы иӷәӷәоу аҭаацәараҿы сҽыҵәахырҭа сҭахызҭгьы (ҳәарада, ус ҟасҵон)».
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Ажәҩанқәеи адгьыли рымаӡа Аллаҳ итәуп, аусқәа зегьы Иара иахь ихынҳәуеит. Убри аҟнытә, Уи шәимҵахырхәа, шәиқәгәыӷ. Шәынцәа иҟашәҵо зегьы изымдыруа дҟалаӡом.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Иара (Иаков) иҳәеит: «Уа, схәыҷқәа, гәашәк ала шәҭамлан, еиуеиԥшым гәашәқәак рыла шәҭамлан, аха сара Аллаҳ иҟынтә зынӡаскгьы шәсыхьчом. Уи аӡбара Аллаҳ заҵәык изкуп.
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
Иара (Иаков) аҭак ҟаиҵеит: «Сгәаҟрақәеи сгәырҩеи рзы Аллаҳ заҵәык иоуп изысҳәо, шәара ишәзымдыруагьы Аллаҳ иҟынтә издыруеит».
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
Убас ала, ҳара, рыцҳашьара ду змоу Анцәа мап шацәыркызгьы, иузылбааҳгаз Аҟәырҟан урыԥхьарц азы, уара (Муҳаммад) уаҳашьҭит. Ишәҳәа: «Иара Сынцәа иоуп, Иара ида нцәа дыҟам, Иара заҵәык иоуп сзықәгәыӷуа, Иара заҵәык иоуп сзыхьхәуа».
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
Шәара ишәзыҟало абарақьаҭрақәа зегьы Аллаҳ иҟынтә иаауеит, насгьы ауадаҩрақәа шәанрықәшәо, ацхыраара шәзыҳәо Иара иоуп.
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
Уара иузылбааз, унцәа ишәҟәы (Аҟәырҟан) уаԥхьа. Иажәаҳәарақәа акгьы иаԥсахӡом. Иара ида ҽыҵәахырҭагьы шәзыԥшаауам
وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
Шәара шәҟынтәи, Аллаҳ ида шәзымҵахырхәогьы срыцәыхарахоит, насгьы Сынцәа сиҳәоит, Сынцәа сиҳәаны сгәы каҳар ҳәа сгәыӷуеит».
قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ
qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
Уи (Муҳаммад) иҳәеит: «Сынцәа, ииашаны аӡбарақәа ҟаҵа.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
Иара (Нух) диҳәеит, “Сынцәа, усыцхраа, избан акәзар урҭ амц сзеиҭарҳәеит.”
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
Насгьы уиҳәа: "Иа, Сынцәа, ҭыԥ бзиак аҿы сҟаҵа, Уара зегьы иреиӷьу аҭара ҟазҵо уоуп".
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
Иаразнак абзиарақәа раҳҭома? (Мап), аха урҭ уи рзеилкаауам.
قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).
Ирҳәа (Муҳаммад): «Зтәыда адгьыли, уи иҭоу зегьы, шәара ижәдыруазар?»
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
Аԥааимбар (Муҳаммад) иҳәеит: «Сынцәа, сыуаажәлар ари Аҟәырҟан гәхьаамгакәа иаанрыжьит».
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ
wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).
Насгьы, Ҳанцәа, џьаҳаным агәаҟра ҳаҟәга, избанзар, уи агәаҟра наӡаӡатәи аҭахара ҳзаанагоит ҳәа зҳәогьы.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
Уи (Муса) иҳәеит: «Сынцәа, ҵабыргны, амц сзырҳәар ҳәа сшәоит.
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
Уи (Муса) аҭак ҟаиҵеит: «Сара ахаангьы сзықәшәом, ииашаҵәҟьаны, Сынцәа дсыцуп, амҩа сықәиҵоит».
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
Уи (Нуи) иҳәеит: «Сынцәа, ииашаҵәҟьаны, сыжәлар амц сзеиҭарҳәеит.
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
Агәаҟра иақәшәаз ауаа Иара иахь ианныҳәо рыҳәара здызкыло, рыгәаҟрақәа зегьы ықәызхуа, шәара адгьыл аҿы ахалифцәа шәзыҟазҵо Иара (Аллаҳ) иакәӡами? Аллаҳ ида даҽа нцәак дыҟоума? Шәара ишәгәалашәо (Аллаҳ иразҟқәа) маҷуп.
فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Убри аҟнытә иара (Моисеи) дшәаны ақалақь далҵит, дҟәышны (аӡәы диқәшәар, мамзаргьы диқәшәар), диҳәеит: «Сынцәа, ацәгьауцәа рҟынтә сеиқәырха».
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).
Мадиантәи адгьыл ахь данцоз, ҩаԥхьа дныҳәеит: «Сынцәа амҩа иаша сықәиҵааит».
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
Убри аҟнытә иара (Муса) аҩыџьа аҳәса аӡы риҭеит, нас агара ахьыҟаз ҭыԥк ахь дхынҳәын, дныҳәеит: «Сынцәа, ииашаҵәҟьаны, сара исзынаушьҭыз акы бзиа сҭахуп».
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
Уи (Мусеи) иҳәеит: «Сынцәа, урҭ ргәыԥ аҟынтә аӡәы дысшьит, убри аҟнытә сара сшьыр ҳәа сшәоит.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
Уи (Лут) диҳәеит: «Сынцәа, ааха ҟазҵаз агәыԥ усыцхраа».
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
Ауаа шәарҭак ианрықәшәалак, рынцәа иахь ихынҳәырц иҳәоит, нас, илыԥха маҷк анриҭо, иаалырҟьаны урҭ рахьтә шьоукы Аллаҳ иваҟәыланы имҩаԥыргоит.
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
Аллаҳ уиқәгәыӷ! Аллаҳ хьчаҩысгьы дазхоит.
لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ
liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).
Аиашацәа рыиашара азы дразҵаарц азы. Уи азхамҵаҩцәа рзы ихьанҭоу агәаҟра рзаԥиҵоит.
وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ
wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).
Ҳәарада, ахаҳәқәа рыла сышәшьуеит ҳәа шәысцәыршәаны, сынцәа, шәынцәа иҿаԥхьа сҽыҵәахырҭа сашьҭоуп.
فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ
fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).
Убри аҟнытә иаразнак Аллаҳ иахь шәхынҳәы. Ҳәарада, сара Аллаҳ иҟынтә иаарту гәҽанҵарак соуп.