۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
आ मां कें अपन बच्चाक कें पूरा दू साल तइक स्तनपान करावा चाही, जे पूरा तरह सं स्तनपान करावा चाहएयत छै. आ पिताक दायित्व छनि जे हुनका सभक भरण-पोषण आ उचित ढंग सँ कपड़ा पहिराबथि । मनुष्य पर जतेक बोझ सहल जा सकैत अछि ताहि सँ बेसी बोझ नहि होइत छैक । बच्चा के कारण माय के कष्ट नै होबय आ पिता के बच्चा के कारण (कष्ट) नै होबय। उत्तराधिकारी सेहो ओहिना (बाध्य) छथि सेहो। जँ दुनू गोटे अपन बीच सहमति आ विचार-विमर्शक संग दुध छुड़ाबय चाहैत छथि तखन दुनू मे सँ कियो पर कोनो पाप नहि। आ यदि अहां अपन बच्चा कें दोसर कें स्तनपान करावा चाहय छी, तखन अहां कें उचित तरीका सं भुगतान देनाय मे कोनों पाप नहि छै. अल्लाह स डरू आ जानू जे अल्लाह अहाँक काज के सर्वदर्शी छथि।
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).
हे लोक! अपन प्रभु सँ डरू जे अहाँ केँ एक व्यक्ति (आदम) सँ बनौलनि, आ (अल्लाह) अपन साथी (हव्वा) केँ (अपने सँ) बनौलनि; आ दुनू गोटेसँ अल्लाह बहुत रास स्त्री-पुरुष उत्पन्न केलनि। अल्लाह स डरू जिनकर नाम स अहाँ एक दोसर स पूछैत छी, आ पारिवारिक संबंध (बनौने)। सचमुच अल्लाह सदिखन अहाँक पहरा आ नजरि रखैत छथि।
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
हम हुनका सभ सँ कहियो नहि कहलियनि सिवाय अहाँक जे आज्ञा देल गेल छल (अर्थात) "अल्लाह, हमर प्रभु आ अपन प्रभुक पूजा करू" आ हम हुनका सभक विरुद्ध गवाह छलहुँ, जाबत धरि हम हुनका सभक बीच मे छलहुँ। तेँ अहाँक हमरा निधन भेलाक बाद अहाँ हुनका सभक नजरि रखनिहार छलहुँ । आ अहाँ सभ वस्तुक गवाह छी।
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
एकरऽ बाद तोरा (हे मुहम्मद) केरऽ शादी (अन्य) महिला के साथ करना जायज नै छै, नै ही तोरा लेली ओकरऽ जगह (अन्य) पत्नी के साथ करना जायज छै, भले ही ओकरऽ सुंदरता तोरा आकर्षित करै, सिवाय वू (दास) के, जेकरा तोरऽ दहिना हाथ में छै । आ अल्लाह सब चीज के सर्वज्ञ छैथ।