۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
Ani bamuso ka kan k’u deenw sinji saan fila dafanin kɔnɔ, minw b’a fɛ ka sinji di pewu. Ani, facɛ ka ɲi k’u mako wasa ani k’u don cogo bɛnnin na. Doni tɛ la mɔgɔ kan fɔɔ a tɛ se ka min muɲu. Bamuso kana tɔɔrɔ a den kosɔn, facɛ fana kana (tɔɔrɔ) a den kosɔn. Cɛɛntalaw fana be (wajibi) i n’a fɔ o fana. Ni u fila bɛɛ b’a fɛ ka sinji bɔ ni bɛnkan ni ladili ye u ni ɲɔgɔn cɛ, o tuma na, jurumu tɛ u fila si la. Ani, n’i b’a fɛ k’i deen sinji di mɔgɔ wɛrɛ ma, o tuma na, jurumu tɛ i la ka sara di cogo bɛnnin na. Aw ye siran Ala ɲɛ, aw k’a lɔn ko Ala bɛ aw ta ko bɛɛ ye.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).
E, mɔgɔw! Aw ye siran aw Matigi ɲɛ, min y’aw dan ka bɔ mɔgɔ kelen na (Adama), ani (Ala) y’a ka baarakɛɲɔgɔn (Awa) dan ka bɔ (a yɛrɛ la); Ala ka cɛ ni muso caman bɔ o fla ra. Aw be ɲɔgɔn ɲininga min tɔgɔ la, aw ka siran Ala ɲɛ, ani ka denbaya ka jɛnɲɔgɔnya (mara). Tiɲɛ na, Ala b’aw kɔlɔsi ani k’aw kɔrɔsi tuma bɛɛ.
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
Ne ma o fɔ abada, fɔɔ i ye min fɔ ne ye (o ye ko: «Aw ye Ala bato, ne Matigi ani aw Matigi», ani ne tun ye seere ye u kama, n tun be u cɛma tuma min na. O la, i tɛmɛnin kɔ ne fɛ, ele lo tun b’u kɔrɔsira. Ani, E lo ye koo bɛɛ Seere ye.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
A ma daga i ye (E Muhamadu) ka muso ( wɛrɛw) furu o kɔ, walima k’u nɔnabila ni muso ( wɛrɛw ye ) ye, hali n’u ka cɛɲa b’i sama, fɔɔ (jɔɔnw) minw b’i kinin fɛ. Ala fana ye fɛn bɛɛ lɔnbaga ye.